یحیی بن عبدالحمید حمانی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوزکریا یحیی بن عبدالحمید بن عبدالرحمان بن میمون حمانی کوفی عجلی]] را [[کوفی]] و از [[قبیله]] [[بنی حمان]]<ref>الانساب ۲/۲۵۷.</ref> دانسته‌اند که در حدود ۱۵۰ هـ دیده به [[جهان]] گشود و از کسانی چون پدرش، [[سفیان بن عیینه]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[عبدالله بن مبارک]] و [[حماد بن زید]] [[روایت]] کرده و افرادی چون [[ابوحاتم]]، [[ابوالقاسم بغوی]]، [[ابوبکر بن ابی‌الدنیا]] و [[ابوقلابه]]<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۰/۵۲۷.</ref> از او روایت کرده‌اند. گروهی از [[اهل سنت]] از او با عنوان [[محدث]] و [[ثقه]] یاد کرده‌اند<ref>تاریخ الاسلام ۱۶/۴۵۴.</ref> و برخی دیگر وی را [[ضعیف]] و [[دروغگو]] به حساب آورده و یادآور شده‌اند که او اولین فردی است که در [[کوفه]] [[مسند]] را به [[نگارش]] درآورد و به [[مذهب شیعه امامیه]] [[گرایش]] داشت،<ref>میزان الاعتدال ۴/۳۹۲.</ref> هر چند در خصوص [[مذهب]] او [[اختلاف]] است. عده‌ای با [[تمسک]] به روایتی که [[کشّی]] در [[رجال]] نقل کرده، بر این باورند که او [[عامی مذهب]] است، گرچه او بر این [[عقیده]] بود که [[معاویه]] در حالت [[کفر]] از [[دنیا]] رفت و همچنین کتابی درباره [[اثبات امامت امیر مؤمنان علی]]{{ع}} نوشته است، اما هیچ یک از این دو، دلیل بر [[شیعه]] بودن او نمی‌باشد؛ زیرا عقیده وی درباره [[امام صادق]]{{ع}} این است که او مردی [[صالح]] و [[مسلمانی]] باورع بود که عده‌ای از افراد [[نادان]] او را احاطه کرده بودند و او هم مانند سایر افراد بود. این سخن دلالت دارد که وی آن حضرت را به عنوان [[امام]] قبول نداشت.<ref> قاموس الرجال ۹/۴۱۵.</ref> به هر حال ذکر نام وی در منابع [[رجال شیعه]] حکایت از [[گرایش شیعی]] وی دارد، گرچه به [[جرح و تعدیل]] وی اشاره‌ای نشده است. [[حمانی]] علاوه بر مسند و کتابی درباره [[امامت علی]]{{ع}}، کتاب المناقب<ref> معالم العلماء ۱۴۴.</ref> را نیز تألیف نموده است. او در [[رمضان]] [[سال]] ۲۸۸ هـ در [[سامرا]] درگذشت<ref>تاریخ بغداد ۱۴/۱۷۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۸۴۰ - ۸۴۱.</ref>