بحث:فساد در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

آن چه بیان شد بخشی از شیوه‌های مهم مبارزه با فساد و جلوگیری از آن می‌‌باشد که در این آیات بدان اشاره شده بود. بی‌گمان [[تفکر]] و [[تدبر در آیات]] دیگر قرآنی می‌‌تواند شیوه‌های دیگری را به [[آدمی]] بیاموزد.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[شیوه‌های مبارزه با فساد (مقاله)|شیوه‌های مبارزه با فساد]].</ref>.

هرچند که مبارزه با فساد و انجام اصلاحات دائمی، [[وظیفه]] همگانی [[انسان‌ها]] است، ولی در این میان برخی از آنها دارای [[مسئولیت]] و وظیفه سنگین‌تری هستند. در صف مقدم این جبهه می‌توان از پیامبران نام برد که از سوی [[خداوند]] [[مأموریت]] یافته‌اند تا به عنوان بخشی از [[رسالت]] خویش، با [[فساد]] و [[مفسدان]] [[مبارزه]] کرده و [[اصلاحات]] را در [[جامعه]] از طریق [[روشنگری]]، تقویت [[همدلی]] و همکاری‌های میان [[مردم]]، بیان [[حقوق]] و [[قوانین]]، [[برانگیختن]] مردم به [[قیام]] جهت [[عدالت]] و نیز مبارزه با هرگونه ریختن [[خون]] بی‌گناهان، پیگیری کنند.<ref>مائده، آیه ۳۲ و نیز اعراف، آیه ۸۵</ref>

از [[آیه]] ۵۶ [[سوره اعراف]] این معنا به دست می‌آید که [[پیامبران]] زمانی مأموریت یافتند که فساد، [[زمین]] را فرا گرفته بود و خداوند به وسیله پیامبرانش [[اقدام]] به [[اصلاح]] آن کرد.<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۲، ص۴۱، حدیث ۱۶۵ از امام باقر{{ع}}</ref>

[[مؤمنان]] ربانی، به [[پیروی از پیامبران]] در کنار آنان قرار گرفته و به [[مبارزه با فساد]] در جامعه می‌پردازند. از این رو می‌بایست دومین گروه [[انسانی]] در صف [[جهاد]] علیه فساد و عامل اصلاحات و اصلاحگری را مؤمنان و [[پیروان]] پیامبران دانست.<ref>بقره، آیات ۲۴۶ تا ۲۵۱</ref>

[[عالمان]] [[قدرتمند]] و [[دانشمندان]] [[توانمند]]، در صف مقدم در کنار پیامبران موظف هستند که به مبارزه با فساد در جامعه خود بپردازند. البته تاکید بر عالمان از آن‌روست که می‌توانند به عنوان [[رهبران اجتماعی]] وارد شده و دسته‌های مؤمنان را [[رهبری]] و [[راهنمایی]] کنند. بنابراین [[مسئولیت]] ایشان نسبت به عموم مؤمنان بیشتر است. بنابراین، هر عالم و دانشمندی موظف است [[مدیریت]] و رهبری را به دست گیرد و [[پرچمدار]] مبارزه با فساد و اصلاحگری باشد.<ref>هود، آیه ۱۱۶</ref>

در همین ردیف می‌توان به [[قدرتمندان]] و [[دولتمردان]] اشاره کرد؛ زیرا [[قدرت]] و [[توانمندی]] آنان در [[سرکوب]] فساد می‌تواند شرایط را برای اصلاحات فراهم‌تر سازد. بنابراین، دو دسته عالمان و دولتمردان می‌بایست با بهره‌گیری از [[علم]] و قدرت خویش، رهبری اصلاحات را در جامعه به عهده گیرند و در مسیری که [[عقل]] و [[شرع]] بیان می‌کند به مبارزه علیه فساد اقدام کنند.<ref>کهف، آیات ۹۴ تا ۹۶ و نیز اسراء، آیات ۴ و ۵</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[روش‌های مبارزه با فساد و مفسدان (مقاله)|روش‌های مبارزه با فساد و مفسدان]].</ref>.