بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
'''فلسفه بعثت''' یا همان '''[[اهداف بعثت انبیا]]''' به معنای اهداف و دلایلی است که [[خدای متعال]] از فرستادن [[پیامبران]] و [[رسولان]] میخواهد. این اهداف میتواند فردی باشد مانند: بیدارگری و بازخواست پیمان فطری؛ شناساندن راه بندگی؛ برانگیختن عقلهای مردم؛ بیان مصالح و مفاسد و یا اجتماعی باشد مانند: بیان حق از باطل؛ [[بشارت]] و [[انذار]]؛ [[برقراری عدل]]؛ [[تعلیم و تربیت]] و یا سیاسی باشد مانند: تشکیل [[حکومت]] و [[حاکمیت خدا]]؛ [[آزادی اجتماعی]] و [[رفع اختلاف مردم]]. | '''فلسفه بعثت''' یا همان '''[[اهداف بعثت انبیا]]''' به معنای اهداف و دلایلی است که [[خدای متعال]] از فرستادن [[پیامبران]] و [[رسولان]] میخواهد. این اهداف میتواند فردی باشد مانند: بیدارگری و بازخواست پیمان فطری؛ شناساندن راه بندگی؛ برانگیختن عقلهای مردم؛ بیان مصالح و مفاسد و یا اجتماعی باشد مانند: بیان حق از باطل؛ [[بشارت]] و [[انذار]]؛ [[برقراری عدل]]؛ [[تعلیم و تربیت]] و یا سیاسی باشد مانند: تشکیل [[حکومت]] و [[حاکمیت خدا]]؛ [[آزادی اجتماعی]] و [[رفع اختلاف مردم]]. | ||
== | == مقدمه == | ||
[[متکلمان]]، [[فیلسوفان]] و دیگر اندیشمندان [[مسلمان]]، از راههای گوناگون به تبیین [[اهداف بعثت]] پرداختهاند<ref>برای نمونه، ر.ک: ابن سینا، الشفاء (قسم الالهیات)، ص۴۴۲ - ۴۴۱؛ علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۴۸ - ۳۴۶؛ لاهیجی، عبدالرزاق، گوهر، مراد، ص۲۵۶ - ۲۵۱، سبزواری، ملا، هادی اسرار الحکم، ج۱ و ۲ ص۳۷۹ - ۳۷۵؛ سبحانی، جعفر الالهیات، ج۳، ص۵۸ - ۲۲.</ref>. برخی از آنان با پافشاری بر موضوعات [[اخروی]] و [[رستگاری]] ابدی از [[برنامهریزی]] [[دین]] برای [[دنیا]] [[غفلت]] ورزیده و گروهی دیگر [[برهان]] اصلی [[نبوت]] را بر نیاز [[بشر]] به زندگی اجتماعی استوار ساخته و [[زندگی]] جاوید پس از [[مرگ]] را نادیده گرفتهاند<ref>برای نقد و بررسی این دیدگاه ر.ک: فرامرز قراملکی، احد، مبانی کلامی جهتگیری دعوت انبیاء ص۱۰۴ - ۲۵.</ref>. در این میان، کم نبودهاند اندیشمندانی که با بهرهگیری از [[آیات]] و [[روایات]]، دنیا و [[آخرت]] را درهم تنیده انگاشته و قلمرو نبوت را تنها به یکی از آن دو منحصر نساختهاند. با این همه، از آنجا که زندگی این جهانی، مقدمهای برای زندگی اخروی است، [[پیامبران]] بیش از هر چیز بر نمایاندن راه رستگاری [[جاودانی]] پای فشردهاند؛ هرچند برنامهریزی برای دنیای [[آدمیان]] را نیز نادیده نگرفتهاند<ref>ر.ک: رازی، فخرالدین، المطالب العالیة من العلم الالهی، ج۸، ص۱۱۵؛ ملاصدرا، تفسیر القرآن الکریم، ج۷، ص۳۷۴.</ref>.<ref>[[حسن یوسفیان|یوسفیان]] و [[احمد حسین شریفی|شریفی]]، [[بعثت و نبوت (مقاله)| مقاله «بعثت و نبوت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۱۱.</ref> در ذیل به برخی از آنها اشاره میشود: | [[متکلمان]]، [[فیلسوفان]] و دیگر اندیشمندان [[مسلمان]]، از راههای گوناگون به تبیین [[اهداف بعثت]] پرداختهاند<ref>برای نمونه، ر.ک: ابن سینا، الشفاء (قسم الالهیات)، ص۴۴۲ - ۴۴۱؛ علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۴۸ - ۳۴۶؛ لاهیجی، عبدالرزاق، گوهر، مراد، ص۲۵۶ - ۲۵۱، سبزواری، ملا، هادی اسرار الحکم، ج۱ و ۲ ص۳۷۹ - ۳۷۵؛ سبحانی، جعفر الالهیات، ج۳، ص۵۸ - ۲۲.</ref>. برخی از آنان با پافشاری بر موضوعات [[اخروی]] و [[رستگاری]] ابدی از [[برنامهریزی]] [[دین]] برای [[دنیا]] [[غفلت]] ورزیده و گروهی دیگر [[برهان]] اصلی [[نبوت]] را بر نیاز [[بشر]] به زندگی اجتماعی استوار ساخته و [[زندگی]] جاوید پس از [[مرگ]] را نادیده گرفتهاند<ref>برای نقد و بررسی این دیدگاه ر.ک: فرامرز قراملکی، احد، مبانی کلامی جهتگیری دعوت انبیاء ص۱۰۴ - ۲۵.</ref>. در این میان، کم نبودهاند اندیشمندانی که با بهرهگیری از [[آیات]] و [[روایات]]، دنیا و [[آخرت]] را درهم تنیده انگاشته و قلمرو نبوت را تنها به یکی از آن دو منحصر نساختهاند. با این همه، از آنجا که زندگی این جهانی، مقدمهای برای زندگی اخروی است، [[پیامبران]] بیش از هر چیز بر نمایاندن راه رستگاری [[جاودانی]] پای فشردهاند؛ هرچند برنامهریزی برای دنیای [[آدمیان]] را نیز نادیده نگرفتهاند<ref>ر.ک: رازی، فخرالدین، المطالب العالیة من العلم الالهی، ج۸، ص۱۱۵؛ ملاصدرا، تفسیر القرآن الکریم، ج۷، ص۳۷۴.</ref>.<ref>[[حسن یوسفیان|یوسفیان]] و [[احمد حسین شریفی|شریفی]]، [[بعثت و نبوت (مقاله)| مقاله «بعثت و نبوت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۳]]، ص ۱۱.</ref> در ذیل به برخی از آنها اشاره میشود: | ||