اصرم بن حوشب بجلی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوهشام اصرم بن حوشب بن هشام بجلی کندی همدانی خراسانی از شاگردان و راویان امام صادق{{ع}}<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> و اهل همدان بود که از زیاد بن سعد،...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق| عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوهشام اصرم بن حوشب بن هشام بجلی کندی همدانی خراسانی]] از شاگردان و [[راویان امام صادق]]{{ع}}<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> و [[اهل همدان]] بود که از [[زیاد بن سعد]]، [[قرة بن خالد]] و [[مالک بن انس]] [[روایت]] کرده و [[محمد بن حمید]]، [[احمد بن محمد تبعی]] و [[ابومسعود احمد بن فرات]] از وی روایت کرده‌اند.<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۰ ـ ۳۱.</ref> او [[محدث]]، [[فقیه]]<ref>الطبقات الکبری ۷/۳۸۲.</ref> و [[قاضی]] همدان بود.<ref>میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.</ref> وی [[عامی مذهب]] است،<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> ولی [[اهل سنت]] او را [[ضعیف]]، [[دروغگو]] و جاعل [[حدیث]] به حساب آورده‌اند.<ref>میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.</ref> برخی نیز او را [[مرجئی]] دانسته‌اند،<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۱.</ref> اما [[رجال شناسان]] [[شیعه]] او را [[ثقه]] می‌‌دانند.<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> [[خطیب بغدادی]] نوشته که زمانی اصرم از همدان به [[بغداد]] رفت و در آنجا به [[نقل حدیث]] پرداخت، سپس به همدان بازگشت و در همان جا درگذشت.<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۲.</ref>[[تاریخ]] [[وفات]] وی مشخص نیست، ولی یکی از شاگردان وی به نام «سعدی» در سال ۲۰۲ هـ در همدان از او حدیث نوشته است.<ref>لسان المیزان ۱/۴۶۱.</ref> کتاب «الحدیث» و «نسخة الصادق» آثار اوست<ref>الذریعه ۶/۳۱۴ و ۲۴/۱۵۱.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۱۹۲.</ref>
[[ابوهشام اصرم بن حوشب بن هشام بجلی کندی همدانی خراسانی]] از شاگردان و [[راویان امام صادق]]{{ع}}<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> و [[اهل همدان]] بود که از [[زیاد بن سعد]]، [[قرة بن خالد]] و [[مالک بن انس]] [[روایت]] کرده و [[محمد بن حمید]]، [[احمد بن محمد تبعی]] و [[ابومسعود احمد بن فرات]] از وی روایت کرده‌اند.<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۰ ـ ۳۱.</ref> او [[محدث]]، [[فقیه]]<ref>الطبقات الکبری ۷/۳۸۲.</ref> و [[قاضی]] همدان بود.<ref>میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.</ref> وی [[عامی مذهب]] است،<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> ولی [[اهل سنت]] او را [[ضعیف]]، [[دروغگو]] و جاعل [[حدیث]] به حساب آورده‌اند.<ref>میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.</ref> برخی نیز او را [[مرجئی]] دانسته‌اند،<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۱.</ref> اما [[رجال شناسان]] [[شیعه]] او را [[ثقه]] می‌‌دانند.<ref>رجال النجاشی ۱/۲۶۷.</ref> [[خطیب بغدادی]] نوشته که زمانی اصرم از همدان به [[بغداد]] رفت و در آنجا به [[نقل حدیث]] پرداخت، سپس به همدان بازگشت و در همان جا درگذشت.<ref>تاریخ بغداد ۷/۳۲.</ref>[[تاریخ]] [[وفات]] وی مشخص نیست، ولی یکی از شاگردان وی به نام «سعدی» در سال ۲۰۲ هـ در همدان از او حدیث نوشته است.<ref>لسان المیزان ۱/۴۶۱.</ref> کتاب «الحدیث» و «نسخة الصادق» آثار اوست<ref>الذریعه ۶/۳۱۴ و ۲۴/۱۵۱.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۱۹۲.</ref>
خط ۱۲: خط ۱۲:


[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:یاران امام صادق]]

نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۷

آشنایی اجمالی

ابوهشام اصرم بن حوشب بن هشام بجلی کندی همدانی خراسانی از شاگردان و راویان امام صادق(ع)[۱] و اهل همدان بود که از زیاد بن سعد، قرة بن خالد و مالک بن انس روایت کرده و محمد بن حمید، احمد بن محمد تبعی و ابومسعود احمد بن فرات از وی روایت کرده‌اند.[۲] او محدث، فقیه[۳] و قاضی همدان بود.[۴] وی عامی مذهب است،[۵] ولی اهل سنت او را ضعیف، دروغگو و جاعل حدیث به حساب آورده‌اند.[۶] برخی نیز او را مرجئی دانسته‌اند،[۷] اما رجال شناسان شیعه او را ثقه می‌‌دانند.[۸] خطیب بغدادی نوشته که زمانی اصرم از همدان به بغداد رفت و در آنجا به نقل حدیث پرداخت، سپس به همدان بازگشت و در همان جا درگذشت.[۹]تاریخ وفات وی مشخص نیست، ولی یکی از شاگردان وی به نام «سعدی» در سال ۲۰۲ هـ در همدان از او حدیث نوشته است.[۱۰] کتاب «الحدیث» و «نسخة الصادق» آثار اوست[۱۱].[۱۲]

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. رجال النجاشی ۱/۲۶۷.
  2. تاریخ بغداد ۷/۳۰ ـ ۳۱.
  3. الطبقات الکبری ۷/۳۸۲.
  4. میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.
  5. رجال النجاشی ۱/۲۶۷.
  6. میزان الاعتدال ۱/۲۷۲.
  7. تاریخ بغداد ۷/۳۱.
  8. رجال النجاشی ۱/۲۶۷.
  9. تاریخ بغداد ۷/۳۲.
  10. لسان المیزان ۱/۴۶۱.
  11. الذریعه ۶/۳۱۴ و ۲۴/۱۵۱.
  12. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۱۹۲.