بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
{{متن قرآن|فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا}}<ref>«پس هرگاه با کافران (حربی) روبهرو شدید (آنان را) گردن بزنید تا چون آنها را از توان انداختید اسیر بگیرید و از آن پس یا منّت بگذارید (و آزادشان کنید) و یا سربها بگیرید تا جنگ، به پایان آید، (فرمان خداوند) چنین است و اگر خدا میخواست از آنان انتقام میگر» سوره محمد، آیه ۴.</ref>. | {{متن قرآن|فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا}}<ref>«پس هرگاه با کافران (حربی) روبهرو شدید (آنان را) گردن بزنید تا چون آنها را از توان انداختید اسیر بگیرید و از آن پس یا منّت بگذارید (و آزادشان کنید) و یا سربها بگیرید تا جنگ، به پایان آید، (فرمان خداوند) چنین است و اگر خدا میخواست از آنان انتقام میگر» سوره محمد، آیه ۴.</ref>. | ||
«فدیه» [[مجازات مالی]] است که از منابع درآمد [[دولت اسلامی]] محسوب میشود و در [[راه خدا]] (مانند [[جنگ]]) و طبقات آسیبدیده [[اجتماع]] صرف میشود. درباره [[موارد مصرف]] فدیه (کفاره) در کتب [[فقهی]] بحث شده است | «فدیه» [[مجازات مالی]] است که از منابع درآمد [[دولت اسلامی]] محسوب میشود و در [[راه خدا]] (مانند [[جنگ]]) و طبقات آسیبدیده [[اجتماع]] صرف میشود. درباره [[موارد مصرف]] فدیه (کفاره) در کتب [[فقهی]] بحث شده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۴۴۰.</ref>. | ||
== فدیه در قرآن == | == فدیه در قرآن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛ | # [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛ | ||
# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینهساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛ | # توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینهساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛ | ||
# کلبی میگوید: منظور {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان میکنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمیگردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم | # کلبی میگوید: منظور {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان میکنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمیگردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۵۷.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||