←وجوب روزه در امتهای گذشته
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
افزون بر گزارش قرآن، روزه عبادتی است که از غیر ارباب [[ادیان]] نیز نقل شده چنان که از [[مصر]] و یونان و رومانیها در گذشته گزارش شده است و [[بتپرستان]] هند تا به امروز هم روزه میگیرند<ref>المیزان، ج۲، ص۷.</ref>. همچنین در قرآن روزه [[سکوت]] [[حضرت مریم]] در وقت ولادت [[حضرت عیسی]] {{ع}} نقل شده است که نشان میدهد روزه در [[شریعت]] آنان نیز وجود داشته است{{متن قرآن|فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا}}<ref> «پس (از این خرما) بخور و (از آب آن جویبار) بنوش و دیده (به فرزند) روشن دار و اگر از مردم کسی را دیدی بگو برای (خداوند) بخشنده روزهای نذر کردهام و امروز به هیچ روی با کسی سخن نمیگویم» سوره مریم، آیه ۲۶.</ref>. | افزون بر گزارش قرآن، روزه عبادتی است که از غیر ارباب [[ادیان]] نیز نقل شده چنان که از [[مصر]] و یونان و رومانیها در گذشته گزارش شده است و [[بتپرستان]] هند تا به امروز هم روزه میگیرند<ref>المیزان، ج۲، ص۷.</ref>. همچنین در قرآن روزه [[سکوت]] [[حضرت مریم]] در وقت ولادت [[حضرت عیسی]] {{ع}} نقل شده است که نشان میدهد روزه در [[شریعت]] آنان نیز وجود داشته است{{متن قرآن|فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا}}<ref> «پس (از این خرما) بخور و (از آب آن جویبار) بنوش و دیده (به فرزند) روشن دار و اگر از مردم کسی را دیدی بگو برای (خداوند) بخشنده روزهای نذر کردهام و امروز به هیچ روی با کسی سخن نمیگویم» سوره مریم، آیه ۲۶.</ref>. | ||
در [[تفسیر تسنیم]] آمده است: "روزه به ظاهر، تکلیفی شاق مینماید، از اینرو [[خداوند سبحان]] [[حکم]] آن را با تعبیرهای مختلف و از جمله با ذکر پیشینه و فایده آن آورده است، چنانکه [[وجوب]] آن را با جملهای خبری و با خطاب {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا}} آورده که بیانگر اهمیت موضوع و [[تعظیم]] مخاطب و تعبیری [[عاطفه]] برانگیز و مسئولیتبخش میباشد و در [[حقیقت]] به این معناست که اگر [[مؤمن]] هستید مقتضای ایمانتان [[امتثال]] این [[حکم]] است. به هرحال، روزه بر امتهای گذشته نیز واجب بوده است و مسلمانان در اصل این [[تکلیف]]، یعنی وجوب روزه فیالجمله و نه در ویژگیها و کمیت و کیفیت آن، چونان همه یا برخی | در [[تفسیر تسنیم]] آمده است: "روزه به ظاهر، تکلیفی شاق مینماید، از اینرو [[خداوند سبحان]] [[حکم]] آن را با تعبیرهای مختلف و از جمله با ذکر پیشینه و فایده آن آورده است، چنانکه [[وجوب]] آن را با جملهای خبری و با خطاب {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا}} آورده که بیانگر اهمیت موضوع و [[تعظیم]] مخاطب و تعبیری [[عاطفه]] برانگیز و مسئولیتبخش میباشد و در [[حقیقت]] به این معناست که اگر [[مؤمن]] هستید مقتضای ایمانتان [[امتثال]] این [[حکم]] است. به هرحال، روزه بر امتهای گذشته نیز واجب بوده است و مسلمانان در اصل این [[تکلیف]]، یعنی وجوب روزه فیالجمله و نه در ویژگیها و کمیت و کیفیت آن، چونان همه یا برخی امتهای پیشین یا انبیای سلف هستند. این بیان، یعنی تشبیه و تنظیر اصل کتابت و [[وجوب]] [[روزه]] است و نیز برای تأکید و ترغیب [[مؤمنان]] به روزه و اُنس گرفتن و [[پاکیزه]] کردن نفس است. [[هدف]] روزه تقواست. روزه به [[یقین]] سبب نیل به تقوای [[عبادی]] است"<ref>تسنیم، ج۹، ص۲۵۹.</ref>.<ref>[[رضا محققیان|محققیان، رضا]]، [[آیه صوم (مقاله)|مقاله «آیه صوم»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]</ref> | ||
== مشقت داشتن روزهداری == | == مشقت داشتن روزهداری == | ||