سوره تحریم: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۳: خط ۲۳:
#{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ}}: ده [[سوره]] از [[قرآن]] با ندا و خطاب به [[پیامبر]] {{صل}} یا [[مردم]] آغاز شده که به «سور خطابی» یا «فواتح ندایی» معروفند. سوره تحریم از جمله این [[سوره‌ها]] است که با خطاب {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ}} آغاز و به همین عنوان نیز نامگذاری شده است.
#{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ}}: ده [[سوره]] از [[قرآن]] با ندا و خطاب به [[پیامبر]] {{صل}} یا [[مردم]] آغاز شده که به «سور خطابی» یا «فواتح ندایی» معروفند. سوره تحریم از جمله این [[سوره‌ها]] است که با خطاب {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ}} آغاز و به همین عنوان نیز نامگذاری شده است.
#{{متن قرآن|لِمَ تُحَرِّمُ}}: چون در آغاز سوره تحریم جمله {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ}}<ref>«ای پیامبر! چرا چیزی را که خداوند بر تو حلال کرده است برای کسب خشنودی همسرانت حرام می‌داری؟» سوره تحریم، آیه ۱.</ref> آمده است، به آن {{متن قرآن|لِمَ تُحَرِّمُ}} گفته‌اند.
#{{متن قرآن|لِمَ تُحَرِّمُ}}: چون در آغاز سوره تحریم جمله {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ}}<ref>«ای پیامبر! چرا چیزی را که خداوند بر تو حلال کرده است برای کسب خشنودی همسرانت حرام می‌داری؟» سوره تحریم، آیه ۱.</ref> آمده است، به آن {{متن قرآن|لِمَ تُحَرِّمُ}} گفته‌اند.
# متحرّم: هر گاه کسی چیزی را که در اصل، [[حرام]] نبوده است، بی‌دلیل بر خود حرام کند، به او «متحرم» می‌گویند. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز چیز حلالی را با [[سوگند]] بر خود حرام کرد و سوره تحریم با [[عتاب]] مشفقانه، آن [[حضرت]] را از این عمل منع و به استفاده از نعمت‌های [[حلال]] [[الهی]] [[تشویق]] کرده است؛ لذا به این سوره «متحرم» می‌گویند.
# متحرّم: هر گاه کسی چیزی را که در اصل، [[حرام]] نبوده است، بی‌دلیل بر خود حرام کند، به او «متحرم» می‌گویند. [[رسول خدا]] {{صل}} نیز چیز حلالی را با [[سوگند]] بر خود حرام کرد و سوره تحریم با [[عتاب]] مشفقانه، آن حضرت را از این عمل منع و به استفاده از نعمت‌های [[حلال]] [[الهی]] [[تشویق]] کرده است؛ لذا به این سوره «متحرم» می‌گویند.


درباره این که رسول خدا {{صل}} چه چیزی را بر خویش حرام کرد و [[انگیزه]] آن حضرت از [[تحریم]] چه بود، میان [[مفسران]] اختلاف‌ نظر است<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه ۱۸۳؛ فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۴۷۱؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۸؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۸۶.</ref>
درباره این که رسول خدا {{صل}} چه چیزی را بر خویش حرام کرد و انگیزه آن حضرت از [[تحریم]] چه بود، میان [[مفسران]] اختلاف‌ نظر است<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه ۱۸۳؛ فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۴۷۱؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۸؛ سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۸۶.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۳۱٬۶۶۳

ویرایش