بهشت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۳۸۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۷ آوریل ۲۰۲۴
خط ۱۳۹: خط ۱۳۹:


===درخت‌ها===
===درخت‌ها===
[[قرآن کریم]] افزون بر [[جنت]] و جنات، به معنای بستانهای مشتمل بر درختان فراوان و درهم تنیده، تعبیرهای دیگری از درختان [[بهشتی]] دارد؛ از جمله اینکه آنها از شدت فراوانی و سرسبزی به سیاهی می‌‌زنند: «مُدهامَّتان»([[الرحمن]] / ۵۵، ۶۴)<ref>[[المیزان]]، ج ۱۹، ص۱۱۱.</ref> در [[آیات]] دیگری قرآن کریم درختان بهشتی را دارای میوه‌‌هایی در دسترس: «قُطُوفُها دانِیَه»(حاقّه / ۶۹، ۲۳)؛ «و ذُلِّلَت قُطوفُها تَذلیلا»(انسان / ۷۶، ۱۴) معرفی کرده و [[کامیابی]] و [[نجات]] [[بهشتیان]] را در دستیابی به آنها و ثمرات آنها دانسته است: « اِنَّ لِلمُتَّقینَ مَفازا * حَدائِقَ واَعنـبـا».([[نبأ]] / ۷۸، ۳۱ ـ ۳۲)<ref>[[مجمع البیان]]، ج ۱۰، ص۶۴۶.</ref> برخی از درختان بهشتی که در [[قرآن]] به جهت اهمیت و [[برتری]] بر سایر درختان<ref>التبیان، ج ۹، ص۴۸۴؛ مجمع البیان، ج ۹، ص۳۱۹.</ref> از آنها نام برده شده عبارت است از: [[درخت سدر]] که شاخه آن بی‌‌خار است: «فی سِدر مَخضود»(واقعه / ۵۶، ۲۸) <ref>[[تفسیر]] صدرالمتالهین، ج ۷، ص۴۶؛ المیزان، ج ۱۹، ص۱۲۲.</ref>، درخت موز: «و طَـلح مَنضود»(واقعه / ۵۶، ۲۹)<ref>مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۳۲۹؛ التحریر والتنویر، ج ۲۷، ص۲۹۹؛ المیزان، ج ۱۹، ص۱۲۳.</ref>، درخت خرما و انار: «و‌‌نَخلٌ و رُمّان»(الرحمن / ۵۵، ۶۸)<ref>المیزان، ج ۱۹، ص۱۱۱.</ref> و درخت مو: «وجَعَلنا فیها جَنّـت مِن نَخیل واَعنـب».([[یس]] / ۳۶، ۳۴) بنا بر قولی «[[طوبی]]» در [[آیه]] ۲۹ رعد / ۱۳: «... طُوبَی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَئَاب» درختی است در [[بهشت]] که ریشه آن در [[خانه پیامبر]] {{صل}} است و در [[خانه]] هر مؤمنی شاخه‌‌ای از آن وجود دارد.<ref>[[بحارالانوار]]، ج ۸، ص۸۷، ۱۱۷.</ref>
[[قرآن کریم]] افزون بر [[جنت]] و جنات، به معنای بستانهای مشتمل بر درختان فراوان و درهم تنیده، تعبیرهای دیگری از درختان [[بهشتی]] دارد؛ از جمله اینکه آنها از شدت فراوانی و سرسبزی به سیاهی می‌‌زنند: {{متن قرآن|مُدْهَامَّتَانِ}}<ref>«دو سبز سیر» سوره الرحمن، آیه ۶۴.</ref>.<ref>[[المیزان]]، ج ۱۹، ص۱۱۱.</ref> در [[آیات]] دیگری قرآن کریم درختان بهشتی را دارای میوه‌‌هایی در دسترس: {{متن قرآن|قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ}}<ref>«که میوه‌هایش در دسترس است» سوره حاقه، آیه ۲۳.</ref>؛ {{متن قرآن|وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا}}<ref>«و سایه‌سارهای آن، نزدیک آنها و میوه‌های آن بسیار در دسترس است» سوره انسان، آیه ۱۴.</ref> معرفی کرده و [[کامیابی]] و [[نجات]] [[بهشتیان]] را در دستیابی به آنها و ثمرات آنها دانسته است: {{متن قرآن|إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا}}<ref>«بی‌گمان پرهیزگاران را رستگاری است،» سوره نبأ، آیه ۳۱.</ref>، {{متن قرآن|حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا}}<ref>«باغ‌ها و تاک‌هایی؛» سوره نبأ، آیه ۳۲.</ref>.<ref>[[مجمع البیان]]، ج ۱۰، ص۶۴۶.</ref> برخی از درختان بهشتی که در [[قرآن]] به جهت اهمیت و [[برتری]] بر سایر درختان<ref>التبیان، ج ۹، ص۴۸۴؛ مجمع البیان، ج ۹، ص۳۱۹.</ref> از آنها نام برده شده عبارت است از: [[درخت سدر]] که شاخه آن بی‌‌خار است: {{متن قرآن|فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ}}<ref>«زیر درختان سدر بی‌خار» سوره واقعه، آیه ۲۸.</ref>.<ref>[[تفسیر]] صدرالمتالهین، ج ۷، ص۴۶؛ المیزان، ج ۱۹، ص۱۲۲.</ref>، درخت موز: {{متن قرآن|وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ}}<ref>«و (درخت) موز (با میوه‌های) بر هم چیده» سوره واقعه، آیه ۲۹.</ref>.<ref>مجمع‌‌البیان، ج ۹، ص۳۲۹؛ التحریر والتنویر، ج ۲۷، ص۲۹۹؛ المیزان، ج ۱۹، ص۱۲۳.</ref>، درخت خرما و انار: {{متن قرآن|وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ}}<ref>« خرما و انار است» سوره الرحمن، آیه ۶۸.</ref><ref>المیزان، ج ۱۹، ص۱۱۱.</ref> و درخت مو: {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ}}<ref>«و در آن بوستان‌هایی از خرمابنان و انگورها پدید آوردیم و چشمه‌ها در آن فرا جوشاندیم» سوره یس، آیه ۳۴.</ref> بنا بر قولی {{متن قرآن|طُوبَى}} در [[آیه]] {{متن قرآن|الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ}}<ref>«کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند خوشا بر آنان و آنان را فرجام  نیکوست» سوره رعد، آیه ۲۹.</ref> درختی است در [[بهشت]] که ریشه آن در [[خانه پیامبر]] {{صل}} است و در [[خانه]] هر مؤمنی شاخه‌‌ای از آن وجود دارد.<ref>[[بحارالانوار]]، ج ۸، ص۸۷، ۱۱۷.</ref>
 
===[[سایه]] ها===
===[[سایه]] ها===
یکی از نعمت‌های [[اصحاب یمین]] سایه دائم و پیوسته است: «و اَصحـبُ الیَمینِ ما اَصحـبُ الیَمین *...* وظِـلّ مَمدود».(واقعه / ۵۶، ۲۷، ۳۰)<ref>[[نثر طوبی]]، ج ۲، ص۳۹۰.</ref> سایه‌‌های [[بهشتی]] گسترده و فراگیر: «و‌‌نُدخِلُهُم ظِلاًّ ظَـلیلا»([[نساء]] / ۴، ۵۷)<ref>[[کشف الاسرار]]، ج ۲، ص۵۴۶.</ref> و همیشگی است و از این رو هرگز [[آرامش]] [[انسان]] را بر هم نمی‌‌زند: «اُکُلُها دائِمٌو ظِـلُّها».(رعد / ۱۳، ۳۵)
یکی از نعمت‌های [[اصحاب یمین]] سایه دائم و پیوسته است: «و اَصحـبُ الیَمینِ ما اَصحـبُ الیَمین *...* وظِـلّ مَمدود».(واقعه / ۵۶، ۲۷، ۳۰)<ref>[[نثر طوبی]]، ج ۲، ص۳۹۰.</ref> سایه‌‌های [[بهشتی]] گسترده و فراگیر: «و‌‌نُدخِلُهُم ظِلاًّ ظَـلیلا»([[نساء]] / ۴، ۵۷)<ref>[[کشف الاسرار]]، ج ۲، ص۵۴۶.</ref> و همیشگی است و از این رو هرگز [[آرامش]] [[انسان]] را بر هم نمی‌‌زند: «اُکُلُها دائِمٌو ظِـلُّها».(رعد / ۱۳، ۳۵)
۱۱۵٬۲۸۷

ویرایش