←خوردنیها
| خط ۱۴۵: | خط ۱۴۵: | ||
===خوردنیها=== | ===خوردنیها=== | ||
[[اهل بهشت]] به [[پاداش اعمال]] خویش از [[نعمت]] خوردن و [[نوشیدن]] برخوردارند: | [[اهل بهشت]] به [[پاداش اعمال]] خویش از [[نعمت]] خوردن و [[نوشیدن]] برخوردارند: {{متن قرآن|كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«با گوارایی بخورید و بیاشامید برای آنچه انجام میدادهاید» سوره طور، آیه ۱۹.</ref> گفتنی است که وقت طعام خوردن اهل بهشت هنگام صبح و [[شام]] است: {{متن قرآن|وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا}}<ref>«در آنجا هیچ سخن یاوهای نمیشنوند؛ تنها درود میشنوند و در آن، پگاهان و در پایان روز روزی خود را دارند» سوره مریم، آیه ۶۲.</ref> شایان ذکر است که [[قرآن کریم]] به طور مشخص دو دسته از خوردنیهای بهشت را نام برده است. | ||
====میوهها==== | ====میوهها==== | ||
{{متن قرآن|لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ}}<ref>«آنان را در آنجا، میوه (ها) است و (نیز) آنچه بخواهند آنان راست» سوره یس، آیه ۵۷.</ref> میوههای بهشتی دارای انواع متفاوت: {{متن قرآن|وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ}}<ref> سوره محمد، آیه ۱۵.</ref> و در عین [[حال]] از نظر فضل و کمال شبیه یکدیگر: {{متن قرآن|وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا}}<ref>سوره بقره، آیه ۲۵.</ref>.<ref>التبیان، ج ۱، ص۱۰۹.</ref> فراوان: {{متن قرآن|وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ}}<ref>«و میوه فراوان» سوره واقعه، آیه 32.</ref> و از هر نوع میوه دو صنف: {{متن قرآن|مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ}}<ref>«در آن دو (بهشت) از هر میوهای دو گونه خواهد بود» سوره الرحمن، آیه ۵۲.</ref>، در دسترس: {{متن قرآن|وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ}}<ref>«میوههای چیدنی آن دو بهشت در دسترسند» سوره الرحمن، آیه ۵۴.</ref>، {{متن قرآن|قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ}}<ref>«که میوههایش در دسترس است» سوره حاقه، آیه ۲۳.</ref> و نیز {{متن قرآن|وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا}}<ref>«و سایهسارهای آن، نزدیک آنها و میوههای آن بسیار در دسترس است» سوره انسان، آیه ۱۴.</ref>.<ref>[[تفسیر ابن کثیر]]، ج ۴، ص۴۸۶.</ref> و طبق خواست و میل بهشتیاناند: {{متن قرآن|وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ}}<ref>«و میوه، آنچه بگزینند» سوره واقعه، آیه ۲۰.</ref>؛ {{متن قرآن|وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ}}<ref>«و میوههایی که دلخواه آنهاست» سوره مرسلات، آیه ۴۲.</ref> برخی [[مفسران]] با استفاده از [[آیه]] {{متن قرآن|لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ}}<ref>«که نه پایان یافتنی است و نه بازداشتنی» سوره واقعه، آیه ۳۳.</ref> گفتهاند: برای میوههای [[بهشتی]] محدودیت فصلی و منطقهای که در مورد میوههای [[دنیوی]] وجود دارد نیست.<ref>نمونه، ج ۲۳، ص۲۲۲ ـ ۲۲۳.</ref> برخی از [[روایات]] میوههای بهشتی را برخلاف میوههای [[دنیا]] معرفی کرده که هیچگونه عوارض و دفعی ندارد، بلکه زواید آنها به صورت عرقی خوشبوتر از [[مشک]] از بدن آنان میشود.<ref>[[تفسیر]] منسوب به [[امام عسکری]]{{ع}}، ص۲۰۳؛ التبیان، ج۱، ص۱۱۰.</ref> | |||
====گوشت==== | ====گوشت==== | ||
{{متن قرآن|وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ}}<ref>«و از میوه و گوشتی که بخواهند پیاپی به آنان میرسانیم» سوره طور، آیه ۲۲.</ref>. در برخی [[آیات]] به خصوصِ گوشت پرندگان تصریح شده است: {{متن قرآن|وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ}}<ref>«و گوشت پرندگان، آنچه بخواهند» سوره واقعه، آیه ۲۱.</ref> | |||
=== لباسها و زیورها=== | === لباسها و زیورها=== | ||
در برخی آیات از [[لباس]] [[بهشتیان]][[سخن]] به میان آمده است: «و یَلبَسونَ ثیابـًا..»..([[کهف]] / ۱۸، ۳۱) بیتردید لباسهای بهشتی برای دفع سرما و [[گرما]] یا [[حفظ]] از انواع آفات و آسیبها نیست؛ زیرا در [[بهشت]] همه چیز در حد [[اعتدال]] است و آفتی وجود ندارد، بلکه در بهشت خورشیدی نیست که گرمای آن برای [[مؤمنان]] رنجآور باشد و نیز سرمای طاقتفرسایی وجود ندارد: «لا یَرَونَ فیها شَمسـًا ولا زَمهَریرا».([[انسان]] / ۷۶، ۱۳) سرچشمه [[نور]] بهشت همان [[جان]] [[پاک]] و [[نورانی]] مؤمنانِ آرمیده در آغوش [[نعمتهای بهشتی]] است: «نورُهُم یَسعی بَینَ اَیدیهِم و بِاَیمـنِهِم»([[تحریم]] / ۶۶، ۸)، <ref>[[تسنیم]]، ج ۲، ص۴۶۸.</ref> بنابراین [[پوشش]] لباس تنها جنبه [[تزیین]] دارد.<ref>[[پیام]] [[قرآن]]، ج ۶، ص۲۵۵.</ref> [[قرآن کریم]] جنس لباس بهشتیان را حریر: «ولِباسُهُم فیها حَریر»([[حجّ]] / ۲۲، ۲۳) و به دو صورت نازک و ستبر معرفی کرده است: « ویَلبَسونَ ثیابـًا خُضرًا مِن سُندُس واِستَبرَق»(کهف / ۱۸، ۳۱)؛ «عــلِیَهُم ثِیابُ سُندُس خُضرٌ واِستَبرَقٌ».(انسان / ۷۶، ۲۱ و نیز دخان / ۴۴، ۵۳)<ref>[[المیزان]]، ج ۱۳، ص۳۰۵؛ ج ۲۰، ص۱۳۰؛ الجنة فیالقرآن، ص۱۵۴.</ref> مؤمنان در بهشت با دستبندهای مروارید و زرین آراسته میشوند: «یُحَلَّونَ فیها مِن اَساوِرَ مِن ذَهَب ولُؤلُؤًا..».(حجّ / ۲۲، ۲۳ و نیز [[فاطر]] / ۳۵، ۳۳؛ کهف / ۱۸، ۳۱)؛«و حُلّوا اَساوِرَ مِن فِضَّة».([[انسان]] / ۷۶، ۲۱) | در برخی آیات از [[لباس]] [[بهشتیان]][[سخن]] به میان آمده است: «و یَلبَسونَ ثیابـًا..»..([[کهف]] / ۱۸، ۳۱) بیتردید لباسهای بهشتی برای دفع سرما و [[گرما]] یا [[حفظ]] از انواع آفات و آسیبها نیست؛ زیرا در [[بهشت]] همه چیز در حد [[اعتدال]] است و آفتی وجود ندارد، بلکه در بهشت خورشیدی نیست که گرمای آن برای [[مؤمنان]] رنجآور باشد و نیز سرمای طاقتفرسایی وجود ندارد: «لا یَرَونَ فیها شَمسـًا ولا زَمهَریرا».([[انسان]] / ۷۶، ۱۳) سرچشمه [[نور]] بهشت همان [[جان]] [[پاک]] و [[نورانی]] مؤمنانِ آرمیده در آغوش [[نعمتهای بهشتی]] است: «نورُهُم یَسعی بَینَ اَیدیهِم و بِاَیمـنِهِم»([[تحریم]] / ۶۶، ۸)، <ref>[[تسنیم]]، ج ۲، ص۴۶۸.</ref> بنابراین [[پوشش]] لباس تنها جنبه [[تزیین]] دارد.<ref>[[پیام]] [[قرآن]]، ج ۶، ص۲۵۵.</ref> [[قرآن کریم]] جنس لباس بهشتیان را حریر: «ولِباسُهُم فیها حَریر»([[حجّ]] / ۲۲، ۲۳) و به دو صورت نازک و ستبر معرفی کرده است: « ویَلبَسونَ ثیابـًا خُضرًا مِن سُندُس واِستَبرَق»(کهف / ۱۸، ۳۱)؛ «عــلِیَهُم ثِیابُ سُندُس خُضرٌ واِستَبرَقٌ».(انسان / ۷۶، ۲۱ و نیز دخان / ۴۴، ۵۳)<ref>[[المیزان]]، ج ۱۳، ص۳۰۵؛ ج ۲۰، ص۱۳۰؛ الجنة فیالقرآن، ص۱۵۴.</ref> مؤمنان در بهشت با دستبندهای مروارید و زرین آراسته میشوند: «یُحَلَّونَ فیها مِن اَساوِرَ مِن ذَهَب ولُؤلُؤًا..».(حجّ / ۲۲، ۲۳ و نیز [[فاطر]] / ۳۵، ۳۳؛ کهف / ۱۸، ۳۱)؛«و حُلّوا اَساوِرَ مِن فِضَّة».([[انسان]] / ۷۶، ۲۱) | ||