پرش به محتوا

بنی‌قریظه: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۶۹۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۴
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۶۳: خط ۶۳:
# رابعاً: در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با یهود [[مدینه]] آمده بود که در صورت پیمان‌‌شکنی آنها، آن حضرت در ریختن [[خون]] آنان [[آزاد]] خواهد بود.
# رابعاً: در [[عهدنامه]] [[پیامبر]] با یهود [[مدینه]] آمده بود که در صورت پیمان‌‌شکنی آنها، آن حضرت در ریختن [[خون]] آنان [[آزاد]] خواهد بود.
# خامساً: سعد، گویا از [[قوانین]] [[تورات]] [[آگاهی]] داشته و طبق آن حکم خود را اعلام کرده بود<ref> تاریخ پیامبر اسلام {{صل}}، ص ۳۵۴.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[بنی قریظه (مقاله)|مقاله «بنی قریظه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]].</ref>
# خامساً: سعد، گویا از [[قوانین]] [[تورات]] [[آگاهی]] داشته و طبق آن حکم خود را اعلام کرده بود<ref> تاریخ پیامبر اسلام {{صل}}، ص ۳۵۴.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[بنی قریظه (مقاله)|مقاله «بنی قریظه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۶]].</ref>
==[[بنو قریظه]]==
یکی از [[طوایف]] عمده [[یهودی]] ساکن [[مدینه]] است که در اصل یهودی بوده‌اند. در [[نسب]] آنها گفته شده که تیره‌ای از [[جذام]] هستند. جذام همان «عمرو بو عدی بن حارث بن مرة بن ادد بن زید بن ینجب بن عریب بن زید بن کهلان بن سبأ» است. یهودی شدن افراد [[قبیله]] بنو قریظه در دوران عاد. یعنی دوران سمؤال اتفاق افتاده است. سمؤال همان شخصی است که دارای [[روابط دوستانه]] با [[امرؤ القیس کندی]] بوده و در فاصله [[قرن پنجم]] و ششم میلادی می‌زیسته است.
[[یهود]] بنو قریظه و [[بنو نضیر]] که در دورانی نه چندان دور به یثرب [[هجرت]] کرده بودند، پس از آمیزش با عرب‌های یثرب و تأثیرپذیری از آنان، نام‌های [[عربی]] را برای خود [[انتخاب]] کردند.
[[سمهودی]] می‌گوید: [[بنی قریظه]] خود ادعا می‌کردند که از [[نسل]] شعیب [[پیامبر]] هستند و شعیب خود از بنی جذام به شمار می‌آمد. در صورتی که این گفته درست باشد، شکی در [[عرب]] تبار بودن آنان وجود نخواهد داشت.
به نظر می‌رسد بنو قریظه و بنو نضیر در [[هجرت به مدینه]] پیشگام بوده‌اند. در این باره سمهودی می‌گوید: هنگامی که [[رومیان]] بر [[شام]] [[غلبه]] یافتند، قریظه و نضیر و هدل به دنبال افرادی که در [[حجاز]] سکونت داشتند، از شام گریختند. بنی هدل از عموزادگان بنو قریظه و نضیر بهشمار می‌آمده و از آنان نبودند بلکه نسب آنان به بالاتر از آنها - یعنی [[بنی‌اسرائیل]] – بازگشته است.
[[گواه]] دیگری که نشان از عرب‌تبار بودن بنو قریظه و بنو نضیر دارد، عدم [[پایبندی]] آنان به [[عادات]] و [[رسوم]] [[یهودیان]] بوده است؛ زیرا یهود ادعای آن دارد که از [[نژادی]] [[پاک]] برخوردار بوده ومی‌بایست از [[خویشاوندی]] با ملیت‌های دیگر، غیر از یهود خودداری نماید. در حالی که می‌توان ملاحظه کرد که بنی قریظه و [[بنی نضیر]] از راه [[ازدواج]] با [[قبایل عرب]] - همچون [[بنی ذبیان ابن ثعلبه]] و [[بنی تمیم]] و [[بنی نبهان]] از طی وکنده – [[خویشاوند]] شدند. نیز ملاحظه می‌کنیم که عرب‌های [[یهودی]] شده، بر ارتباط نسبی خود با این دو [[قبیله]] یهودی و نه دیگر [[قبایل]] یهودی [[مدینه]] [[اصرار]] ورزیده و و خود را چه به صورت [[ازدواج]] و چه به صورت نسبی از آنان به شمار می‌آوردند. درباره تعداد افراد قبیله [[بنو قریظه]] [[روایات]] متعددی وجود دارد.
[[جمعیت]] آنان را ششصد، تا نهصد نفر گفته‌اند.
بنو قریظه، [[لشکر]] [[احزاب]] محاصره کننده مدینه را [[یاران]] خوبی برای خود بر ضدّ محمد{{صل}} پنداشتند، از این رو [[عهد]] خود را شکسته و با [[دشمنان]] [[مسلمانان]] [[پیمان]] بستند. [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[نقض پیمان]] از سوی بنو قریظه در وضعیت سخت و حساس را خیانتی بزرگ به شمار آورد و [[کیفر]] آنان را کشتن هفتصد و پنجاه جنگجوی آن تعیین کرد. [[پیامبر]]{{صل}} [[زنان]] و [[فرزندان]] آنان را زنده نگاه داشت. و به عنوان [[اسیر]] مسلمانان به شمار آورد. در میان [[یهودیان]]، [[بنی قریظه]] از بالاترین نسبت در [[پذیرش دین اسلام]] برخوردار بود؛ زیرا پس از به [[قتل]] رسیدن مردان پیکارگر آنان، زنان و فرزندان آنها در [[حکم]] [[اسیران]] مسلمانان به شمار می‌آمدند.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۲۰۳.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۸۱٬۲۵۵

ویرایش