←منابع
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←منابع) برچسبها: برگرداندهشده پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
== معراج و [[مهدویت]] == | == معراج و [[مهدویت]] == | ||
یکی از گزارشهای [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] میخواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان میدرخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! اینها کیستند؟" فرمود: اینها ائمهاند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] میکند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] میکند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] میکشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمیمیرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref> | یکی از گزارشهای [[پیامبر]] از معراج این است که [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در [[عرش]] نسبت به [[انوار]] سایر [[ائمه]] {{ع}} ممتاز بود. درخشندگی [[نور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در معراج و امتیاز او بر سایر [[ائمه]] {{ع}} بیانگر عظمت آن حضرت است، [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: وقتی مرا به معراج بردند، به جانب راست [[عرش]] نگاه کردم. [[علی]] و [[فاطمه]] و [[فرزندان]] او را دیدم که [[نماز]] میخواندند و در میان آنان، [[مهدی]] {{ع}} مانند کوکب تابان میدرخشید. گفتم: ای [[پروردگار]] من! اینها کیستند؟" فرمود: اینها ائمهاند و این [[قائم]] است؛ [[حلال]] میکند، [[حلال]] مرا و [[حرام]] میکند، [[حرام]] مرا و از [[دشمنان]] من [[انتقام]] میکشد. ای [[محمد]]! او را [[دوست]] دار و [[دوست]] بدار کسی را که او را [[دوست]] دارد"<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] شده: «هر کس [[سوره اسراء]] را در هر [[شب جمعه]] [[تلاوت]] نماید، نمیمیرد تا اینکه [[حضرت حجت]] {{ع}} را [[درک]] کند و از جمله [[یاران]] آن حضرت باشد.»<ref>{{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ {{ع}}أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی کُلِّ لَیْلَةِ الْجُمُعَةِ لَمْ یَمُتْ حَتَّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ {{ع}}فَیَکُونَ مِنْ أَصْحَابِه}}؛ بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۸۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۰ و ۶۷۴.</ref> | ||
==معراج== | |||
مشهور و معروف در میان [[دانشمندان]] [[اسلام]] این است که [[پیامبر]]{{صل}} هنگامی که در [[مکه]] بودند، به [[قدرت پروردگار]] در یک شب از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] آمده و از آنجا به [[آسمانها]] صعود نمود و آثار [[عظمت خدا]] را در پهنه [[آسمان]] [[مشاهده]] کرد و همان شب به مکه بازگشت. مشهور آن است که این [[سیر]] زمینی و آسمانی را با [[روح]] و [[جسم]] توأماً انجام داد<ref>معراج، مقدسترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام{{صل}}، خاستگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، مهماندارش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتش اخبار آسمانها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از دنیای مادی بوده است (تفسیر سوره اسراء، قرائتی، ص۱۲)</ref>. جریان معراج و سیر آن حضرت در [[عوالم]] وجود، در دو [[سوره]] [[قرآن]] به صورت آشکار مطرح گردیده و در سورههای دیگر نیز اشاراتی شده است. [[خداوند]] در [[سوره اسراء]] چنین فرموده است: | |||
{{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گرداندهایم- برد تا از نشانههایمان بدو نشان دهیم، بیگمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. | |||
سوره دیگری که آشکارا جریان معراج را مطرح نموده، سوره «النجم» [[آیات]] ۱۲ تا ۱۸ میباشد. | |||
[[تاریکی]] شب افق را فرا گرفته و [[خاموشی]] در تمام نقاط [[حکم]] میکرد، هنگام آن رسیده بود که جانداران در خوابگاههای خود به [[استراحت]] بپردازند و برای مدت محدودی چشم از مظاهر [[طبیعت]] بپوشند و برای فعالیت روزانه خود تجدید قوا کنند. | |||
شخص پیامبر بزرگ اسلام نیز از این [[ناموس]] طبیعی مستثنی نبود. او میخواست پس از اداء [[فریضه]]، به استراحت بپردازد ولی یک مرتبه صدای آشنایی به گوش او رسید، آن صدا از «[[جبرییل]]» [[امین وحی]] بود که به او گفت: امشب [[سفر]] دور و درازی در پیش دارید و من نیز همراه تو هستم، تا نقاط مختلف [[گیتی]] را با مرکب فضاپیمایی به نام [[براق]] بپیمایید. | |||
[[پیامبر گرامی]] [[سفر]] با [[شکوه]] خود را از [[خانه]] دختر عمویش «[[ام هانی]]»<ref>امّهانی، خواهر امیرمؤمنان و از زنان سرشناس قریش است که زمانی رسول خدا{{صل}} خواست تا وی را به زنی بگیرد، اما او به دلایلی عذر آورد و رسول خدا{{صل}} نیز عذر او را پذیرفت. خانه وی نزدیک کوه صفا بوده و نوشتهاند که رسول خدا{{صل}} پس از نماز عشاء در خانه امّهانی استراحت کرد و از همانجا به معراج رفت. (آثار مکه و مدینه، ص۱۲۶)</ref> آغاز کرد و با همان مرکب به سوی «[[بیت المقدس]]» واقع در [[کشور فلسطین]] که آن را «[[مسجد الاقصی]]» نیز مینامند روانه شد و در مدت بسیار کوتاهی در آن نقطه پایین آمد و از نقاط مختلف [[مسجد]] و «[[بیت اللحم]]» که زادگاه [[مسیح]] است و منازل [[انبیاء]] و آثار و جایگاه آنها دیدن به عمل آورد و در برخی از منازل دو رکعت [[نماز]] گزارد<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۳۷۹.</ref>. | |||
سپس قسمت دوم از برنامه خود را آغاز فرمود. از همان نقطه به سوی [[آسمانها]] پرواز نمود، [[ستارگان]] و [[نظام]] [[جهان]] بالا را [[مشاهده]] کرد و با [[ارواح]] [[پیامبران]] و [[فرشتگان]] آسمانی سخن گفت، و از مراکز [[رحمت]] و [[عذاب]] ([[بهشت و دوزخ]]) بازدیدی به عمل آورد، درجات [[بهشتیان]] و اشباح [[دوزخیان]] را<ref>مجمع البیان، سوره اسراء، ج۳، ص۳۹۵.</ref> از نزدیک مشاهده فرمود و در نتیجه از رموز هستی و [[اسرار]] [[جهان آفرینش]] و وسعت [[عالم خلقت]] و آثار [[قدرت]] بیپایان [[خدا]] کاملاً [[آگاه]] گشت. سپس به [[سیر]] خود ادامه داد و به «[[سدرة المنتهی]]» رسید و آن را سراپا پوشیده از شکوه و جلال و [[عظمت]] دید، در این هنگام برنامه وی پایان یافت. سپس [[مأمور]] شد از همان راهی که پرواز نموده بازگشت نماید. در مراجعت نیز در [[بیتالمقدس]] فرود آمد و راه [[مکه]] و [[وطن]] خود را پیش گرفت و در بین راه با [[کاروان بازرگانی قریش]] برخورد، در حالی که آنان شتری را گم کرده بودند و دنبال آن میگشتند و از آبی که در میان ظرف آنها بود قدری خورده و باقیمانده را روی [[زمین]] ریخت و بنا به روایتی سرپوشی روی آن گذاشت و از مرکب فضاپیمای خود در [[خانه]] «[[ام هانی]]» پیش از [[طلوع فجر]] پایین آمد و برای اولین بار [[راز]] خود را به او گفت و در [[روز]] همان شب در مجامع و محافل [[قریش]]، پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و [[سیر]] شگفتانگیز او که در [[فکر]] قریش امری ممتنع و محال بود، در تمام مراکز دهن به دهن گشت و «سران» قریش را بیش از همه عصبانی نمود. | |||
قریش به [[عادت]] دیرینه خود به [[تکذیب]] او برخاستند و گفتند: در مکه کسانی هستند که [[بیتالمقدس]] را دیدهاند، اگر راست میگویی، کیفیت ساختمان آنجا را تشریح کن. [[پیامبر]] نه تنها خصوصیات ساختمان آنجا را تشریح کرد، بلکه حوادثی را که در میان مکه و بیتالمقدس رخ داده بود بازگو نمود<ref>فروغ ابدیت، جعفر سبحانی، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. این حادثه در [[سال دهم بعثت]] به وقوع پیوست.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۹۶۰.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۴۲: | خط ۵۴: | ||
# [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)|معراج]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']] | # [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معراج (مقاله)|معراج]]، [[فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']] | ||
# [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|'''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم''']] | # [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|'''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم''']] | ||
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||