جانشین کردن یزید: تفاوت میان نسخه‌ها

در کتاب [[الفتوح (کتاب)|الفتوح]] آمده است: یزید در سال ۵۶، [[هجری]]، [[حج]] گزارد و [[اموال]] فراوانی را در [[مکه]] و [[مدینه]] قسمت کرد تا دل‌های [[مردمان]] را با آنها به دست آورد. سپس در حالی باز گشت که [[مردم]] از او [[خشنود]] بودند. این خبر، میان مردم، شایع شد که معاویه می‌خواهد برای یزید، [[بیعت]] بگیرد و مردم در امر یزید، دو گروه بودند: برخی [[راضی]] و ساکت بودند و عده‌ای معترض. عقیبه [[اسدی]]، شاعر بصریان، از کسانی بود که بیعت یزید را [[ناپسند]] می‌داشت و با او [[دشمنی]] می‌نمود. شعری نیز در این باره سرود:... این خبر به معاویه رسید. او نیز ده هزار [[درهم]] برای او فرستاد تا زبانش را نگاه دارد. عقیبه در پاسخ سرود:... [[معاویه]]، ده هزار درهم دیگر برای او فرستاد و خبر آن به [[عبدالله بن همام سلولی]]، شاعر [[کوفیان]]، رسید که او نیز با [[یزید]] [[دشمن]] بود. او چنین سرود:... این [[شعر]] به معاویه رسید. گفت: ابن همام، هیچ چیز باقی ننهاده و [[حرمت]] ما را شکسته و ما را به خوردن سخینه، [[عیب]] کرده است. قصدی جز این ندارد که ما را از [[سرزمین]] آبادمان، بیرون کند. سپس معاویه برای او نیز ده هزار درهم فرستاد. چون به وی رسید، برای [[سپاس گزاری]] از معاویه، چنین سرود:... معاویه، پیوسته [[مردم]] را بر [[بیعت]] با یزید، رام می‌کرد و به [[نزدیکان]]، عطا می‌نمود و به دورترها نزدیک می‌شد تا آنجا که بیشتر مردم به او‌گراییدند و به او پاسخ مثبت دادند<ref>{{متن حدیث|حَجَّ يَزيدُ فِي تِلكَ السَّنَةِ [أي سَنَةِ ۵۶ ه] فَفَرَّقَ بِمَكَّةَ وَ المَدينَةِ أمْوَالَاً كَثيرَةً يَشْتَرِي بِهَا قُلُوبَ النَّاسِ، ثُمَّ إنَّهُ انْصَرَفَ وَالنّاسُ عَنْهُ رَاضُونَ. قالَ: وَ‌شَاعَ الخَبَرُ فِي النَّاسِ بِأَنَّ مُعاوِيَةَ يُريدُ أنْ يَأخُذَ البَيعَةَ لِيَزيدَ، وَ كَانَ النَّاسُ فِي أَمْرِ يَزِيدَ عَلى فِرقَتَينِ مِن بَينِ راضٍ وَ‌سَاكِتٍ، أوْ قَائِلٍ مُنْكِرٍ. قالَ: فَكَانَ عُقَيبَةُ الأَسَدِيُّ شاعِرُ أهلِ البَصرَةِ مِمَّن يَكْرَهُ بَيْعَةَ يَزِيدَ وَ‌يُبغِضُهُ، فَأَنشَأَ في ذلِكَ يَقولُ:... قَالَ: فَبَلَغَ ذلِكَ مُعاوِيَةَ، فَأَرْسَلَ إلَيْهِ بِعَشَرَةِ آلافِ دِرهَمٍ لِيَكُفَّ لِسَانَهُ، فَأَنشَأَ عُقَيبَةُ يَقولُ:... فَأَرسَلَ إلَيْهِ مُعَاوِيَةُ بِبَدَرَةٍ اُخْرى. وَ‌بَلَغَ ذلِكَ عَبدَ اللّهِ بنَ هَمّامٍ السَّلولِيَّ شاعِرَ أهلِ الكوفَةِ، وَ كَانَ أيْضَاً مِمَّنْ يُبغِضُ يَزيدَ، فَأَنشَأَ يَقُولُ:... فَبَلَغَ ذلِكَ مُعَاوِيَةَ فَقالَ: مَا تَرَكَ ابنُ همّامٍ شَيْئاً، ذَكَرَ الحُرَمَ وعَيَّرَنا بِالسَّخينَةِ، مَا لَهُ إلّا يُخرِجُنا مِن جَنَّتِنا. قالَ: ثُمَّ وَجَّهَ إلَيهِ مُعاوِيَةُ بِبَدرَةٍ، فَلَمّا وَصَلَت إلَيهِ شَكَرَها لِمُعاوِيَةَ، ثُمَّ كَتَبَ إلَيهِ بِهذِهِ الأَبياتِ:...وَ لَمْ يَزَلْ مُعاوِيَةُ يَروضُ النّاسَ عَلى بَيعَةِ يَزيدَ، وَ‌يُعْطِي المَقارِبَ ويُدانِي المُتَباعِدَ، حَتّى مالَ إلَيهِ أكثَرُ النَّاسِ وَ‌أجَابُوه إلى ذلِكَ}} (الفتوح، ج۴، ص۳۲۹).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۲۲۲.</ref>

در کتاب [[مقاتل الطالبیین (کتاب)|مقاتل الطالبیین]] نقل است: [[معاویه]]، [[دسیسه]] کرد و هنگامی که خواست [[یزید]] را [[جانشین]] خود کند، به [[امام حسن]] {{ع}} و [[سعد بن ابی وقاص]]، سم خوراند و آن دو در فاصله‌ای نزدیک به هم، در گذشتند<ref>{{متن حدیث|دَسَّ مُعاوِيَةُ إلَيهِ [أي إلَى الإِمَامِ الحَسَنِ {{ع}}] - حِينَ أرَادَ أنْ يَعْهَدَ إلى يَزِيدَ بَعْدَهُ - وَ‌إلى سَعْدِ بنِ أبي وَقّاصٍ سَمّا، فَمَاتَاً مِنْهُ فِي أيَّامٍ مُتَقارِبَةٍ}} (مقاتل الطالبیین، ص۶۰).</ref>.

== متن نوشته معاویه برای جانشین کردن یزید ==