یا حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
'''یا حسین''' سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] [[حسین]] {{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] بزرگوار، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] [[حسین]] {{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا [[حسین]]! یا [[حسین]]! یا [[حسین]]!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]] {{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۷.</ref>.
یا حسین سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] حسین{{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] [[بزرگوار]]، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] حسین{{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به [[هوش]] آمد، سه بار گفت: “یا حسین! یا حسین! یا حسین!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]]{{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۵۰۷.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۰: خط ۱۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:یا حسین]]
[[رده:عزاداری]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۵

مقدمه

یا حسین سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای جان، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، سیدالشهدا را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های عاشق حسین(ع) را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر پرچم عزاداران محرّم، بر پیشانی رزمندگان اسلام، بر لب‌های نوحه‌سرایان عاشورا می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که صحابی بزرگوار، جابر بن عبد الله انصاری، وقتی همراه عطیّه بر سر تربت حسین(ع) آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا حسین! یا حسین! یا حسین!” آنگاه گفت: حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟. و سپس به زیارت اباعبدالله(ع) پرداخت[۱].

منابع

پانویس