پرش به محتوا

خلقت نوری اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[خلقت نوری اهل بیت در حدیث]] - [[خلقت نوری اهل بیت در کلام اسلامی]] - [[خلقت نوری اهل بیت در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = سیره اجتماعی معصومان (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اهل بیت | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[خلقت نوری اهل بیت در حدیث]] | پرسش مرتبط  = }}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
خط ۵: خط ۵:


ذکر این مقام از سوی طرف‌داران [[نظریه]] [[علمای ابرار]] متهم به [[غلو]] شده و [[احادیث]] آن هم ساخته و پرداخته [[غلات]] معرفی شده است! برای نمونه، در کتاب [[مکتب]] در فرایند [[تکامل]] آمده است: «[[مفوضه]] [[معتقد]] بودند که پیامبر و [[ائمه]]، اولین و تنها مخلوقاتی هستند که مستقیماً به دست [[قدرت]] [[حق]]، از ماده‌ای متفاوت با سایر [[بشر]] آفریده شدند»<ref>مکتب در فرایند تکامل، ص۶۹ و ۷۰.</ref>.
ذکر این مقام از سوی طرف‌داران [[نظریه]] [[علمای ابرار]] متهم به [[غلو]] شده و [[احادیث]] آن هم ساخته و پرداخته [[غلات]] معرفی شده است! برای نمونه، در کتاب [[مکتب]] در فرایند [[تکامل]] آمده است: «[[مفوضه]] [[معتقد]] بودند که پیامبر و [[ائمه]]، اولین و تنها مخلوقاتی هستند که مستقیماً به دست [[قدرت]] [[حق]]، از ماده‌ای متفاوت با سایر [[بشر]] آفریده شدند»<ref>مکتب در فرایند تکامل، ص۶۹ و ۷۰.</ref>.
بنابراین لازم است درباره این [[مقام اهل بیت]] {{عم}} توضیحاتی داده شود، تا روشن شود که نه تنها این مقام از طرف خود اهل بیت {{عم}} معرفی شده است و ساخته و پرداخته غلات و مفوضه نیست، بلکه نپذیرفتن آن نوعی [[تقصیر]] در [[حق اهل بیت]] {{عم}} به شمار می‌آید. از آنجا که این اولین مقام اهل بیت {{عم}} است، [[اثبات]] آن می‌تواند زمینه را برای پذیرش مقامات دیگر اهل بیت آماده کند؛ زیرا این مقام نوعی نقش علّی و سببی نسبت به مقامات دیگر [[هدایتی]] و واسطه‌ای اهل بیت {{عم}} دارد.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۳.</ref>
 
بنابراین لازم است درباره این [[مقام اهل بیت]] {{عم}} توضیحاتی داده شود، تا روشن شود که نه تنها این مقام از طرف خود اهل بیت {{عم}} معرفی شده است و ساخته و پرداخته غلات و مفوضه نیست، بلکه نپذیرفتن آن نوعی [[تقصیر]] در [[حق اهل بیت]] {{عم}} به شمار می‌آید. از آنجا که این اولین مقام اهل بیت {{عم}} است، [[اثبات]] آن می‌تواند زمینه را برای پذیرش مقامات دیگر اهل بیت آماده کند؛ زیرا این مقام نوعی نقش علّی و سببی نسبت به مقامات دیگر [[هدایتی]] و واسطه‌ای اهل بیت {{عم}} دارد<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۳.</ref>.


== بررسی روایات ==
== بررسی روایات ==
علمای بزرگی از [[شیعه]] و [[سنی]] روایات خلقت نوری را پذیرفته و نقل کرده‌اند، برای نمونه:
علمای بزرگی از [[شیعه]] و [[سنی]] روایات خلقت نوری را پذیرفته و نقل کرده‌اند، برای نمونه: [[شیخ کلینی]] (م۳۲۹) در [[کتاب کافی]] تعداد ۷ [[حدیث]] را که مضمون آنها [[خلقت]] نوری [[اهل بیت]] {{عم}} است، از [[اصحاب ائمه]] {{عم}} نقل کرده است<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب ۶۳، باب مولد النبی {{صل}}، ح۳ تا ۱۰ و ج۲، ص۴۳۶.</ref>. از جمله با [[سند]] خود از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده است که: [[حضرت]] فرمودند: «همانا اولین چیزی که [[خداوند]] [[خلق]] کرده، [[محمد]] {{صل}} و عترتش می‌باشد که اشباح نوری نزد خداوند بودند. پرسیدم: اشباح چیست؟ فرمود: [[سایه]] [[نور]]، بدن‌های [[نورانی]]، بدون [[روح]]، و [[مؤیّد]] به [[روح‌القدس]]، که خودش و عترتش به وسیله آن خداوند را [[عبادت]] می‌کردند؛ به همین خاطر خداوند ایشان را خلق کرد در حالی که دارای [[حلم]] هستند و [[دانشمندان]] [[نیکوکار]] ([[علمای ابرار]]) و برگزیدگانی هستند که خداوند را با [[نماز]] و [[روزه]] و [[سجده]] و [[تسبیح]] و [[تهلیل]] عبادت می‌کنند و [[نمازها]] را به جا می‌آورند و [[حج]] به جا می‌آورند و روزه می‌گیرند»<ref>کافی، ج۲، ص۴۴۲.</ref>. همان طور که [[مشاهده]] می‌شود در این حدیث عبارت «علمای ابرار» به کار رفته اما [[مقامات]] ویژه هم برای اهل بیت {{عم}} [[ثابت]] شده است. این حدیث [[نقض]] [[نظریه]] علمای ابرار به حساب می‌آید، که معتقدند [[ائمه]] {{عم}} فقط علمای ابرار بوده‌اند.
[[شیخ کلینی]] (م۳۲۹) در [[کتاب کافی]] تعداد ۷ [[حدیث]] را که مضمون آنها [[خلقت]] نوری [[اهل بیت]] {{عم}} است، از [[اصحاب ائمه]] {{عم}} نقل کرده است<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب ۶۳، باب مولد النبی {{صل}}، ح۳ تا ۱۰ و ج۲، ص۴۳۶.</ref>. از جمله با [[سند]] خود از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده است که: [[حضرت]] فرمودند: «همانا اولین چیزی که [[خداوند]] [[خلق]] کرده، [[محمد]] {{صل}} و عترتش می‌باشد که اشباح نوری نزد خداوند بودند. پرسیدم: اشباح چیست؟ فرمود: [[سایه]] [[نور]]، بدن‌های [[نورانی]]، بدون [[روح]]، و [[مؤیّد]] به [[روح‌القدس]]، که خودش و عترتش به وسیله آن خداوند را [[عبادت]] می‌کردند؛ به همین خاطر خداوند ایشان را خلق کرد در حالی که دارای [[حلم]] هستند و [[دانشمندان]] [[نیکوکار]] ([[علمای ابرار]]) و برگزیدگانی هستند که خداوند را با [[نماز]] و [[روزه]] و [[سجده]] و [[تسبیح]] و [[تهلیل]] عبادت می‌کنند و [[نمازها]] را به جا می‌آورند و [[حج]] به جا می‌آورند و روزه می‌گیرند»<ref>کافی، ج۲، ص۴۴۲.</ref>. همان طور که [[مشاهده]] می‌شود در این حدیث عبارت «علمای ابرار» به کار رفته اما [[مقامات]] ویژه هم برای اهل بیت {{عم}} [[ثابت]] شده است. این حدیث [[نقض]] [[نظریه]] علمای ابرار به حساب می‌آید، که معتقدند [[ائمه]] {{عم}} فقط علمای ابرار بوده‌اند.
 
[[شیخ صدوق]] (م ۳۸۱) هم (که از [[دشمنان]] برجسته [[غلو]] و [[غالیان]] به شمار می‌آید) هفت [[روایت]] را که درباره خلقت نوری اهل بیت {{عم}} می‌باشد در کتب مختلف خود نقل کرده است<ref>خصال، ص۳۱ و ۴۶۰؛ عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۹؛ علل الشرایع، ج۱، ص۲۰۸ و ۲۰۹؛ معانی الأخبار، ص۵۶؛ کمال‌الدین و تمام‌النعمه، ج۱، ص۳۱۸.</ref>؛ برای نمونه با سند خود از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده: «خداوند چهار هزار سال قبل از خلقت [[مخلوقات]] چهارده نور خلق کرد، که محمد {{صل}} و [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} و [[حسن]] {{ع}} و [[حسین]] {{ع}} و [[امامان]] از [[نسل حسین]] بودند و آخرین آنها [[قائم]] می‌باشد»<ref>کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۳۵.</ref>.
[[شیخ صدوق]] (م ۳۸۱) هم (که از [[دشمنان]] برجسته [[غلو]] و [[غالیان]] به شمار می‌آید) هفت [[روایت]] را که درباره خلقت نوری اهل بیت {{عم}} می‌باشد در کتب مختلف خود نقل کرده است<ref>خصال، ص۳۱ و ۴۶۰؛ عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۵۹؛ علل الشرایع، ج۱، ص۲۰۸ و ۲۰۹؛ معانی الأخبار، ص۵۶؛ کمال‌الدین و تمام‌النعمه، ج۱، ص۳۱۸.</ref>؛ برای نمونه با سند خود از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده: «خداوند چهار هزار سال قبل از خلقت [[مخلوقات]] چهارده نور خلق کرد، که محمد {{صل}} و [[علی]] {{ع}} و [[فاطمه]] {{س}} و [[حسن]] {{ع}} و [[حسین]] {{ع}} و [[امامان]] از [[نسل حسین]] بودند و آخرین آنها [[قائم]] می‌باشد»<ref>کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۳۵.</ref>.


[[شیخ طوسی]] (م ۴۶۰) هم هشت روایت را درباره خلقت نوری [[اهل بیت]] {{عم}} با سندهای مختلف خود از [[ائمه اطهار]] {{عم}} نقل کرده است<ref>امالی شیخ طوسی، ج۱، ص۱۸۶ و ۳۰۰ و ۳۰۱ و ۳۱۱ و ۳۱۲ و ۳۲۰.</ref>، برای نمونه از [[پیامبر]] {{صل}} نقل کرده که ایشان فرمودند: «همانا [[خداوند]]، من و [[علی]] و [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را قبل از [[خلقت آدم]] [[خلق]] کرد، زمانی که نه [[آسمان]] بناشده‌ای بود و نه [[زمین]] گسترده‌ای و نه [[ظلمت]] و نوری و نه [[خورشید]] و ماهی و نه [[بهشت]] و [[جهنمی]]»<ref>بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۰، باب ۱، آغاز خلقت.</ref>.
[[شیخ طوسی]] (م ۴۶۰) هم هشت روایت را درباره خلقت نوری [[اهل بیت]] {{عم}} با سندهای مختلف خود از [[ائمه اطهار]] {{عم}} نقل کرده است<ref>امالی شیخ طوسی، ج۱، ص۱۸۶ و ۳۰۰ و ۳۰۱ و ۳۱۱ و ۳۱۲ و ۳۲۰.</ref>، برای نمونه از [[پیامبر]] {{صل}} نقل کرده که ایشان فرمودند: «همانا [[خداوند]]، من و [[علی]] و [[فاطمه]] و [[حسن]] و [[حسین]] را قبل از [[خلقت آدم]] [[خلق]] کرد، زمانی که نه [[آسمان]] بناشده‌ای بود و نه [[زمین]] گسترده‌ای و نه [[ظلمت]] و نوری و نه [[خورشید]] و ماهی و نه [[بهشت]] و [[جهنمی]]»<ref>بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۰، باب ۱، آغاز خلقت.</ref>.
[[علامه حلی]] (م ۷۲۶) هم از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده: «همانا خداوند، [[محمد]] {{صل}} و علی {{ع}} و فاطمه {{س}} و حسن {{ع}} و حسین {{ع}} را چهار هزار سال قبل از خلقت آدم خلق کرد در حالی که در [[عرش الهی]] به [[تسبیح]] و [[تمجید]] و [[تهلیل]] خداوند مشغول بودند»<ref>دلائل الإمامة، ص۵۷؛ الیقین باختصاص مولانا علی {{ع}} بإمرة المؤمنین، ص۲۲۷؛ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۲۷.</ref>.
[[علامه حلی]] (م ۷۲۶) هم از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده: «همانا خداوند، [[محمد]] {{صل}} و علی {{ع}} و فاطمه {{س}} و حسن {{ع}} و حسین {{ع}} را چهار هزار سال قبل از خلقت آدم خلق کرد در حالی که در [[عرش الهی]] به [[تسبیح]] و [[تمجید]] و [[تهلیل]] خداوند مشغول بودند»<ref>دلائل الإمامة، ص۵۷؛ الیقین باختصاص مولانا علی {{ع}} بإمرة المؤمنین، ص۲۲۷؛ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۲۷.</ref>.


و همچنین ابن‌ماهیار (معروف به ابن جحام از اجلاء [[علماء]] [[امامیه]]) و [[فرات بن ابراهیم]] (از اساتید [[علی بن بابویه]] و از قدماء امامیه) و [[سید هاشم بحرانی]] (صاحب [[تفسیر البرهان]]، از ثقات [[محدثین]] امامیه، م ۱۱۰۷) و [[قطب]] [[راوندی]] (م ۵۷۳) و [[شیخ مفید]] (م۴۱۳) و حسین بن حمدان [[حضینی]] (از روات امامیه، م۳۵۸) و دیلمی (صاحب [[ارشاد القلوب]]) و [[محمد بن علی]] الفاسی (از علمای قرن ۵) و [[علامه مجلسی]] (م۱۱۱۱) و...<ref>غایة المرام، ص۱۲ و ۸ و ۱۳ و ۱۱؛ تفسیر فرات، ج۱، ص۱۰۷ و ۱۳۴ و ۱۹۰؛ ارشادالقلوب، ج۲، ص۱۹۳؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲ تا ۱۴.</ref> هم این نوع [[روایات]] را نقل کرده‌اند. همین طور که [[مشاهده]] شد [[دانشمندان]] مختلف [[شیعه]] در قرن‌های مختلف و با مشرب‌های گوناگون [[عقلی]] و [[نقلی]]، بدون اینکه در متن این روایات اشکال کنند یا آن را [[غلو]] حساب کنند، به نقل این روایات پرداخته‌اند.
و همچنین ابن‌ماهیار (معروف به ابن جحام از اجلاء [[علماء]] [[امامیه]]) و [[فرات بن ابراهیم]] (از اساتید [[علی بن بابویه]] و از قدماء امامیه) و [[سید هاشم بحرانی]] (صاحب [[تفسیر البرهان]]، از ثقات [[محدثین]] امامیه، م ۱۱۰۷) و [[قطب]] [[راوندی]] (م ۵۷۳) و [[شیخ مفید]] (م۴۱۳) و حسین بن حمدان [[حضینی]] (از روات امامیه، م۳۵۸) و دیلمی (صاحب [[ارشاد القلوب]]) و [[محمد بن علی]] الفاسی (از علمای قرن ۵) و [[علامه مجلسی]] (م۱۱۱۱) و...<ref>غایة المرام، ص۱۲ و ۸ و ۱۳ و ۱۱؛ تفسیر فرات، ج۱، ص۱۰۷ و ۱۳۴ و ۱۹۰؛ ارشادالقلوب، ج۲، ص۱۹۳؛ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲ تا ۱۴.</ref> هم این نوع [[روایات]] را نقل کرده‌اند. همین طور که [[مشاهده]] شد [[دانشمندان]] مختلف [[شیعه]] در قرن‌های مختلف و با مشرب‌های گوناگون [[عقلی]] و [[نقلی]]، بدون اینکه در متن این روایات اشکال کنند یا آن را [[غلو]] حساب کنند، به نقل این روایات پرداخته‌اند.


همچنین [[دانشمندان شیعه]] این روایات از طریق [[اصحاب ائمه]] یعنی [[سلمان فارسی]]، [[ابن عباس]]، [[انس]]، ابن‌عمر، [[ابوسعید خدری]]، [[جابر بن عبدالله انصاری]]، [[ابوذر غفاری]]، [[ابوهریره]]، [[انس بن مالک]] و [[احمد]] (از [[نوادگان]] [[عمر بن علی بن ابی‌طالب]])، [[جابر بن یزید]]، [[مفضل]]، [[محمد بن سنان]]، [[معاذ بن جبل]]، [[سعدان]]، [[ابوبصیر]]، [[بشر]]، [[ابوالحجاج]]، [[ابوحمزه ثمالی]]، [[عبدالغفار جازی]]، [[ابن‌سدیر]]، [[عبدالحمید]]، [[صالح بن سهل]]، [[عبدالرحمن بن کثیر]]، نقل کرده‌اند. پس معلوم می‌شود اصحابی که در [[قرن اول]] می‌زیسته‌اند [[مقام]] [[خلقت]] نوری را [[غلو]] حساب نکرده و به ضبط و [[نشر احادیث]] آن پرداخته‌اند.
همچنین [[دانشمندان شیعه]] این روایات از طریق [[اصحاب ائمه]] یعنی [[سلمان فارسی]]، [[ابن عباس]]، [[انس]]، ابن‌عمر، [[ابوسعید خدری]]، [[جابر بن عبدالله انصاری]]، [[ابوذر غفاری]]، [[ابوهریره]]، [[انس بن مالک]] و [[احمد]] (از [[نوادگان]] [[عمر بن علی بن ابی‌طالب]])، [[جابر بن یزید]]، [[مفضل]]، [[محمد بن سنان]]، [[معاذ بن جبل]]، [[سعدان]]، [[ابوبصیر]]، [[بشر]]، [[ابوالحجاج]]، [[ابوحمزه ثمالی]]، [[عبدالغفار جازی]]، [[ابن‌سدیر]]، [[عبدالحمید]]، [[صالح بن سهل]]، [[عبدالرحمن بن کثیر]]، نقل کرده‌اند. پس معلوم می‌شود اصحابی که در [[قرن اول]] می‌زیسته‌اند [[مقام]] [[خلقت]] نوری را [[غلو]] حساب نکرده و به ضبط و [[نشر احادیث]] آن پرداخته‌اند. از [[تابعین]] هم هشت نفر مثل [[عکرمه]] و نهندی و [[ابوعبیده]] [[بصری]]، ابوعمرو کندی و... این [[روایات]] را نقل کرده‌اند.
از [[تابعین]] هم هشت نفر مثل [[عکرمه]] و نهندی و [[ابوعبیده]] [[بصری]]، ابوعمرو کندی و... این [[روایات]] را نقل کرده‌اند.


و [[اصحاب]] این روایات را از خود [[پیامبر]] {{صل}}، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}، [[امام حسین]] {{ع}}، [[امام سجاد]] {{ع}}، [[امام باقر]] {{ع}}، [[امام صادق]] {{ع}}، [[امام کاظم]] {{ع}}، [[امام رضا]] {{ع}}، [[امام جواد]] {{ع}}، [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام عسکری]] {{ع}} نقل کرده‌اند.
و [[اصحاب]] این روایات را از خود [[پیامبر]] {{صل}}، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}، [[امام حسین]] {{ع}}، [[امام سجاد]] {{ع}}، [[امام باقر]] {{ع}}، [[امام صادق]] {{ع}}، [[امام کاظم]] {{ع}}، [[امام رضا]] {{ع}}، [[امام جواد]] {{ع}}، [[امام هادی]] {{ع}} و [[امام عسکری]] {{ع}} نقل کرده‌اند.
از علمای [[اهل سنت]] هم ۶۱ نفر [[حدیث]] خلقت نوری را درباره پیامبر {{صل}} و [[علی]] {{ع}} نقل کرده‌اند، علمایی مثل [[احمد حنبل]] (م ۲۴۱)، [[ابی حاتم رازی]] (م ۲۷۷)، [[ابن‌مردویه]] (م ۴۱۰)، [[ابونعیم اصفهانی]] (م ۴۳۰)، [[ابن عبدالبر]] (م۴۶۳)، [[خطیب بغدادی]] (م ۴۶۳)، [[ابن‌عساکر]]، [[کنجی شافعی]] (م۶۵۸)، [[محب‌الدین طبری]] (م۶۹۶)، [[جمال‌الدین زرندی]] (م۷۷۰)، [[ابن‌حجر عسقلانی]] (م۸۵۲) و...<ref>تذکرة خواص الامه، ص۴۶؛ مناقب امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب {{ع}}، ص۸۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۴۲.</ref>. برای نمونه، کنجی شافعی با الفاظ مختلف و از طرق مختلف از پیامبر {{صل}} نقل کرده که: «من و علی در نزد [[خدا]] به صورت نوری بودیم، که آن [[نور خداوند]] را [[تسبیح]] و [[تقدیس]] می‌کرد»<ref>کفایة الطالب، ص۳۱۴ تا ۳۱۹.</ref>.
از علمای [[اهل سنت]] هم ۶۱ نفر [[حدیث]] خلقت نوری را درباره پیامبر {{صل}} و [[علی]] {{ع}} نقل کرده‌اند، علمایی مثل [[احمد حنبل]] (م ۲۴۱)، [[ابی حاتم رازی]] (م ۲۷۷)، [[ابن‌مردویه]] (م ۴۱۰)، [[ابونعیم اصفهانی]] (م ۴۳۰)، [[ابن عبدالبر]] (م۴۶۳)، [[خطیب بغدادی]] (م ۴۶۳)، [[ابن‌عساکر]]، [[کنجی شافعی]] (م۶۵۸)، [[محب‌الدین طبری]] (م۶۹۶)، [[جمال‌الدین زرندی]] (م۷۷۰)، [[ابن‌حجر عسقلانی]] (م۸۵۲) و...<ref>تذکرة خواص الامه، ص۴۶؛ مناقب امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب {{ع}}، ص۸۸؛ فرائد السمطین، ج۱، ص۴۲.</ref>. برای نمونه، کنجی شافعی با الفاظ مختلف و از طرق مختلف از پیامبر {{صل}} نقل کرده که: «من و علی در نزد [[خدا]] به صورت نوری بودیم، که آن [[نور خداوند]] را [[تسبیح]] و [[تقدیس]] می‌کرد»<ref>کفایة الطالب، ص۳۱۴ تا ۳۱۹.</ref>.


محب‌الدین طبری هم از پیامبر {{صل}} نقل کرده است که: «من و علی چهارده هزار سال قبل از [[خلقت آدم]] به صورت نوری در نزد خدا بودیم و هنگامی که [[خداوند]] [[آدم]] را [[خلق]] کرد این [[نور]] به دو جزء تقسیم شد که جزئی من و جزئی علی بود»<ref>الریاض النضره فی فضائل العشره، ج۲، ص۲۱۷.</ref>.
محب‌الدین طبری هم از پیامبر {{صل}} نقل کرده است که: «من و علی چهارده هزار سال قبل از [[خلقت آدم]] به صورت نوری در نزد خدا بودیم و هنگامی که [[خداوند]] [[آدم]] را [[خلق]] کرد این [[نور]] به دو جزء تقسیم شد که جزئی من و جزئی علی بود»<ref>الریاض النضره فی فضائل العشره، ج۲، ص۲۱۷.</ref>. همچنین جمال‌الدین زرندی از پیامبر {{صل}} نقل کرده که: «من و علی نوری در نزد خداوند بودیم و هنگامی که خداوند آدم را خلق کرد این [[نور]] را در صلب [[آدم]] قرار داد و دائماً آن نور از صلبی به صلب دیگر منتقل می‌شد تا در صلب [[عبدالمطلب]] قرار گرفت و سپس آن نور را از صلب عبدالمطلب خارج کرد و دو قسم کرد، قسمی را در صلب [[عبدالله]] و قسمی را در صلب [[ابوطالب]] قرار داد؛ پس [[علی]] از من است و من از اویم و علی [[ولیّ]] هر مؤمنی بعد از من می‌باشد»<ref>نظم درر السمطین، ص۷۸ و ۷۹.</ref>.
و همچنین جمال‌الدین زرندی از پیامبر {{صل}} نقل کرده که: «من و علی نوری در نزد خداوند بودیم و هنگامی که خداوند آدم را خلق کرد این [[نور]] را در صلب [[آدم]] قرار داد و دائماً آن نور از صلبی به صلب دیگر منتقل می‌شد تا در صلب [[عبدالمطلب]] قرار گرفت و سپس آن نور را از صلب عبدالمطلب خارج کرد و دو قسم کرد، قسمی را در صلب [[عبدالله]] و قسمی را در صلب [[ابوطالب]] قرار داد؛ پس [[علی]] از من است و من از اویم و علی [[ولیّ]] هر مؤمنی بعد از من می‌باشد»<ref>نظم درر السمطین، ص۷۸ و ۷۹.</ref>.


نکته قابل توجه این است که نقل [[اهل سنت]] می‌تواند [[بهترین]] [[شاهد]] بر [[غلو]] نبودن [[مقام]] [[خلقت]] نوری باشد که محقق میلانی اسناد و [[دلالت احادیث]] خلقت نوری را از دیدگاه اهل سنت، در یک جلد تحت عنوان [[حدیث نور]]، بررسی کرده است<ref>نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الانوار، جلد پنجم، حدیث نور.</ref>.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۴.</ref>
نکته قابل توجه این است که نقل [[اهل سنت]] می‌تواند [[بهترین]] [[شاهد]] بر [[غلو]] نبودن [[مقام]] [[خلقت]] نوری باشد که محقق میلانی اسناد و [[دلالت احادیث]] خلقت نوری را از دیدگاه اهل سنت، در یک جلد تحت عنوان [[حدیث نور]]، بررسی کرده است<ref>نفحات الأزهار فی خلاصة عبقات الانوار، جلد پنجم، حدیث نور.</ref>.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۴.</ref>


== مؤیّدات حدیث نور ==
== مؤیّدات حدیث نور ==
همچنین [[روایات]] متعدد دیگری هم وجود دارد که هرچند به طور مستقیم به خلقت نوری [[اهل بیت]] {{عم}} نپرداخته‌اند اما مضمون آنها هماهنگ و [[تأیید]] کننده خلقت نوری ایشان است، برای نمونه:
همچنین [[روایات]] متعدد دیگری هم وجود دارد که هرچند به طور مستقیم به خلقت نوری [[اهل بیت]] {{عم}} نپرداخته‌اند اما مضمون آنها هماهنگ و [[تأیید]] کننده خلقت نوری ایشان است، برای نمونه: [[حاکم نیشابوری]] از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل کرده که شنیدم [[پیامبر]] {{صل}} به علی {{ع}} می‌فرماید: «ای علی [[مردم]] از درخت‌های مختلف‌اند و من و تو از یک درختیم»<ref>المستدرک علی الصحیحین، کتاب التفسیر، ج۲، ص۲۴۱.</ref>. [[خطیب]] خوارزمی نقل کرده که در [[شب معراج]] [[خداوند]] به پیامبر {{صل}} فرمود: «تو را از نورم [[خلق]] کردم و علی را از نور تو خلق کردم»<ref>مناقب، ص۳۶.</ref>. حموینی با [[سند]] خود از [[ابن‌عباس]] نقل کرده که شنیدم پیامبر {{صل}} به علی {{ع}} می‌فرماید: «من و تو از نور [[خدای متعال]] هستیم»<ref>فرائد السمطین، ج۱، ص۴۲،</ref>.
[[حاکم نیشابوری]] از [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل کرده که شنیدم [[پیامبر]] {{صل}} به علی {{ع}} می‌فرماید: «ای علی [[مردم]] از درخت‌های مختلف‌اند و من و تو از یک درختیم»<ref>المستدرک علی الصحیحین، کتاب التفسیر، ج۲، ص۲۴۱.</ref>.
[[خطیب]] خوارزمی نقل کرده که در [[شب معراج]] [[خداوند]] به پیامبر {{صل}} فرمود: «تو را از نورم [[خلق]] کردم و علی را از نور تو خلق کردم»<ref>مناقب، ص۳۶.</ref>.
حموینی با [[سند]] خود از [[ابن‌عباس]] نقل کرده که شنیدم پیامبر {{صل}} به علی {{ع}} می‌فرماید: «من و تو از نور [[خدای متعال]] هستیم»<ref>فرائد السمطین، ج۱، ص۴۲،</ref>.


[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «خداوند ما را از [[علیین]] خلق کرد و [[ارواح]] ما را از فوق آن خلق کرد و ارواح [[شیعیان]] ما را از علیین خلق کرد و اجساد آنها را از [[پایین‌تر]] از آن خلق کرد به همین خاطر بین ما و آنها [[قرابت]] وجود دارد و دل‌های آنها [[مشتاق]] به سوی ماست»<ref>کافی، ج۱، ص۳۸۹: باب آغاز خلقت بدن‌ها و ارواح و قلوب ائمه.</ref>.
[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «خداوند ما را از [[علیین]] خلق کرد و [[ارواح]] ما را از فوق آن خلق کرد و ارواح [[شیعیان]] ما را از علیین خلق کرد و اجساد آنها را از [[پایین‌تر]] از آن خلق کرد به همین خاطر بین ما و آنها [[قرابت]] وجود دارد و دل‌های آنها [[مشتاق]] به سوی ماست»<ref>کافی، ج۱، ص۳۸۹: باب آغاز خلقت بدن‌ها و ارواح و قلوب ائمه.</ref> و [[علامه مجلسی]] هم ۴۶ [[روایت]] مربوط به اصل [[خلقت]] [[اهل بیت]] {{عم}} و خلقت نوری ایشان را مطرح کرده است<ref>بحارالأنوار، ج۲۵، باب۱، ص۱.</ref>.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۸.</ref>
و [[علامه مجلسی]] هم ۴۶ [[روایت]] مربوط به اصل [[خلقت]] [[اهل بیت]] {{عم}} و خلقت نوری ایشان را مطرح کرده است<ref>بحارالأنوار، ج۲۵، باب۱، ص۱.</ref>.<ref>[[مصطفی سلیمانیان|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)|مقامات امامان]]، ص ۱۳۸.</ref>


== پرسش مستقیم ==
== پرسش مستقیم ==
۱۲۹٬۶۸۱

ویرایش