←غیرتورزی و تعصب بیجا
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
و نیز فرموده است: {{متن حدیث|إِنِّي لَغَيُورٌ، وَاللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَغْيَرُ مِنِّي، وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْغَيُورَ}}<ref>«من غیرتمندم و خدای عز و جل از من غیرتمندتر است و خدای متعال بندگان غیرتمند خود را دوست میدارد». المعجم الاوسط، ج۸، ص۲۱۵؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۶.</ref>. | و نیز فرموده است: {{متن حدیث|إِنِّي لَغَيُورٌ، وَاللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَغْيَرُ مِنِّي، وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْغَيُورَ}}<ref>«من غیرتمندم و خدای عز و جل از من غیرتمندتر است و خدای متعال بندگان غیرتمند خود را دوست میدارد». المعجم الاوسط، ج۸، ص۲۱۵؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۶.</ref>. | ||
اما اگر همین ویژگی به [[افراط]] کشیده شود و تا سرحدّ [[وسواس]] پیش رود و با [[بدگمانی]] آمیخته گردد و به | اما اگر همین ویژگی به [[افراط]] کشیده شود و تا سرحدّ [[وسواس]] پیش رود و با [[بدگمانی]] آمیخته گردد و به سختگیری منجر شود، غیرتورزی و تعصب بیجا [[ظهور]] میکند که خود [[بدرفتاری]] است و موجب بدرفتاریهای گوناگون میشود و اعضای خانواده را به واکنشهای مختلف میکشاند. رسول خدا {{صل}} دراینباره فرموده است: {{متن حدیث|مِنْ الْغَيْرَةِ مَا يُحِبُّ اللَّهُ وَمِنْهَا مَا يَكْرَهُ اللَّهُ، فَأَمَّا مَا يُحِبُّ الله فَالْغَيْرَةُ فِي الرِّيبَةِ، وَأَمَّا مَا يَكْرَهُ، فَالْغَيْرَةُ فِي غَيْرِ رِيبَةِ}}<ref>«غیرتی هست که خدا دوست دارد و غیرتی هست که دوست ندارد. غیرتی که آن را دوست دارد غیرتورزی بجا و هنگام شک است، و غیرتی که دوست ندارد، غیرت نشان دادن نابجا و در جایی است که شکی در بین نباشد». سنن ابن ماجة، ج۱، ص۶۴۳؛ کنز العمال، ج۳، ص۳۸۵.</ref>. | ||
[[شکّ]] بیمورد و [[تجسس]] در کارهای اعضای [[خانواده]] و [[اعمال]] باید و نبایدهای بیمورد از اموری است که خود منشأ آسیب و | [[شکّ]] بیمورد و [[تجسس]] در کارهای اعضای [[خانواده]] و [[اعمال]] باید و نبایدهای بیمورد از اموری است که خود منشأ آسیب و نادرستی میگردد. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} در سفارشهای خود به فرزندش [[حسن]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|إِيَّاكَ وَ التَّغَايُرَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِ غَيْرَةٍ فَإِنَّ ذَلِكَ يَدْعُو الصَّحِيحَةَ إِلَى السَّقَمِ، وَ الْبَرِیئَةَ إِلَی الرَّیْبِ}}<ref>«از غیرت نابجا بپرهیز که آن، درستکار را به نادرستی کشاند، و پاکدامن را به بدگمانی (اندیشه گنهکاری) خوانَد». نهج البلاغه، نامه ۳۱.</ref>.<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۴ (کتاب)|سیره نبوی ج۴]]، ص ۳۶۴.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||