قبله در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۴۰: خط ۴۰:


=== نکات ===
=== نکات ===
# شیوه توصیف مسئله برخلاف [[آیات]] دیگر متفاوت است: {{متن قرآن|قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ}} یا گویی [[خدا]] به دنبال [[رضایت]] [[پیامبر]] خودش می‌باشد: {{متن قرآن|فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا}} و از سوی دیگر [[تکلیف]] او را با [[مخالفان]] خودش روشن می‌کند: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ}}؛
# شیوه توصیف مسئله برخلاف [[آیات]] دیگر متفاوت است: {{متن قرآن|قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ}} یا گویی [[خدا]] به دنبال [[رضایت]] [[پیامبر]] خودش می‌باشد: {{متن قرآن|فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا}} و از سوی دیگر [[تکلیف]] او را با مخالفان خودش روشن می‌کند: {{متن قرآن|وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ}}؛
# هرچند برای [[خدا]] مکان [[عبادت]] خاص جایی ندارد: {{متن قرآن|فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ}} و به هر سو [[عبادت]] و [[دعا]] شود، به همان سوی [[خدا]] خواهد بود: {{متن قرآن|قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ}} و مهم جهت [[معنوی]] داشتن است: {{متن قرآن|وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا}} اما داشتن [[هویت]] و [[تشخص]] برای [[مسلمانان]] از نظر [[پیامبر]] و مرز میان [[دین]] کمالی و غیر آن مهم بوده است: {{متن قرآن|قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا}} به این جهت [[پیامبر]] با این که سال‌ها به [[بیت المقدس]] [[نماز]] می‌خواند. اما می‌خواست که حجّتی برای [[مردم]] در [[تعیین]] مرزها باشد: {{متن قرآن|إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ}} و از این جهت [[فلسفه]] داشتن [[قبله]] معین از نظر [[پیامبر]] روشن بود: {{متن قرآن|لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ}}؛
# هرچند برای [[خدا]] مکان [[عبادت]] خاص جایی ندارد: {{متن قرآن|فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ}} و به هر سو [[عبادت]] و [[دعا]] شود، به همان سوی [[خدا]] خواهد بود: {{متن قرآن|قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ}} و مهم جهت [[معنوی]] داشتن است: {{متن قرآن|وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا}} اما داشتن [[هویت]] و تشخص برای [[مسلمانان]] از نظر [[پیامبر]] و مرز میان [[دین]] کمالی و غیر آن مهم بوده است: {{متن قرآن|قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا}} به این جهت [[پیامبر]] با این که سال‌ها به [[بیت المقدس]] [[نماز]] می‌خواند. اما می‌خواست که حجّتی برای [[مردم]] در تعیین مرزها باشد: {{متن قرآن|إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ}} و از این جهت [[فلسفه]] داشتن [[قبله]] معین از نظر [[پیامبر]] روشن بود: {{متن قرآن|لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ}}؛
# [[تغییر قبله]] [[دستور الهی]] و نه خواسته [[پیامبر]] است: {{متن قرآن|وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ}} از سوی دیگر این کافی نیست که [[پیامبر]] بداند که از سوی [[خدا]] است، بلکه جهت مقابل آن بیان می‌شود که [[مخالفت]] با آن چه توابعی دارد: {{متن قرآن|وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ}}؛
# [[تغییر قبله]] [[دستور الهی]] و نه خواسته [[پیامبر]] است: {{متن قرآن|وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ}} از سوی دیگر این کافی نیست که [[پیامبر]] بداند که از سوی [[خدا]] است، بلکه جهت مقابل آن بیان می‌شود که [[مخالفت]] با آن چه توابعی دارد: {{متن قرآن|وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ}}؛
# بُعد [[اخلاقی]] توجه به [[قبله]] و مسابقه در [[نیکی‌ها]]، یکی از نکات این [[آیات]] است: {{متن قرآن|فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]، ص۳۷۷ ـ ۳۷۸.</ref>.
# بُعد [[اخلاقی]] توجه به [[قبله]] و مسابقه در [[نیکی‌ها]]، یکی از نکات این [[آیات]] است: {{متن قرآن|فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]، ص۳۷۷ ـ ۳۷۸.</ref>.
۱۳۰٬۳۰۵

ویرایش