جبرئیل در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۰۷: خط ۱۰۷:
== [[فضایل]] [[جبرئیل]] ==
== [[فضایل]] [[جبرئیل]] ==
به جز فضایلی که در مباحث "عناوین و اوصاف جبرئیل"، "مأموریت‌های اصلی و عمومی جبرئیل" و "چگونگی دیده شدن جبرئیل" برای وی بیان شدند، آن حضرت فضایل دیگری نیز دارد؛ از جمله:
به جز فضایلی که در مباحث "عناوین و اوصاف جبرئیل"، "مأموریت‌های اصلی و عمومی جبرئیل" و "چگونگی دیده شدن جبرئیل" برای وی بیان شدند، آن حضرت فضایل دیگری نیز دارد؛ از جمله:
=== دارا بودن [[مقام]] [[سدره المنتهی]] ===
=== دارا بودن مقام [[سدره المنتهی]] ===
[[جبرئیل]] به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفت: هریک از ما [[فرشتگان]] دارای مقامی‌ معلوم است: {{متن قرآن|وَمَا مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ}}<ref> و هیچ یک از ما (فرشتگان) نیست مگر که جایگاهی معیّن دارد؛ سوره صافات، آیه ۱۶۴.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۸، ص۷۲۰.</ref> [[مقام جبرئیل]] [[سدرة المنتهی]] است<ref>روض الجنان، ج ۱۵، ص۳۱۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۴، ص۶۰؛ شرح فصوص الحکم، قیصری، ص۸۵۳.</ref> و آن درختی است در [[آسمان]] ششم یا هفتم<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۳۴۴؛ المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۲، ۱۰۶.</ref> یا بالای آسمان هفتم<ref>مجمع البیان، ج ۹، ص۲۶۵.</ref> که [[عظمت]] آن وصف ناپذیر است<ref>المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۶.</ref>. برخی آن را صورت [[فلک]] هفتم دانسته‌اند<ref>فصوص الحکم، ص۱۸۱.</ref>{{متن قرآن|عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى}}<ref> کنار درخت سدری که در واپسین جای است؛ سوره نجم، آیه ۱۴.</ref> سدرة به معنای [[درخت سدر]] و منتهی اسم مکان است<ref>المیزان، ج۱۹، ص۳۱؛ مجمع البیان، ج۹، ص۲۶۵.</ref>. در وجه نامگذاری این مقام به سدره المنتهی وجوهی ذکر شده است؛ از جمله اینکه آنجا منتهای آسمان‌هاست<ref>المیزان، ج ۱۹، ص۳۱.</ref>، [[علم]] [[آفریدگان]] به آنجا منتهی می‌شود و کسی به بالاتر از آن علم ندارد<ref>المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۲؛ جامع البیان، ج ۲۷، ص۶۹؛ کشف الاسرار، ج ۹، ص۳۶۰.</ref>، [[اعمال انسان‌ها]]<ref>کشف الاسرار، ج ۹، ص۳۶۰؛ المیزان، ج ۱۹، ص۳۱.</ref> و [[مقامات پیامبران]] به آنجا منتهی می‌شود و کسی جز پیامبر اکرم{{صل}} از آنجا بالاتر نرفته است<ref>کشف الاسرار، ج ۹،ص ۳۶۰.</ref> و علم هر [[فرشته]] ای و [[ارواح]] [[شهدا]] به آنجا منتهی می‌شوند<ref>مجمع البیان، ج ۹، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[احمد جمالی|جمالی، احمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۹]]، ص۴۹۶ - ۵۱۶.</ref>
[[جبرئیل]] به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفت: هریک از ما [[فرشتگان]] دارای مقامی‌ معلوم است: {{متن قرآن|وَمَا مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ}}<ref> و هیچ یک از ما (فرشتگان) نیست مگر که جایگاهی معیّن دارد؛ سوره صافات، آیه ۱۶۴.</ref><ref>مجمع البیان، ج ۸، ص۷۲۰.</ref> مقام جبرئیل [[سدرة المنتهی]] است<ref>روض الجنان، ج ۱۵، ص۳۱۲؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۴، ص۶۰؛ شرح فصوص الحکم، قیصری، ص۸۵۳.</ref> و آن درختی است در [[آسمان]] ششم یا هفتم<ref>تفسیر قمی، ج ۲، ص۳۴۴؛ المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۲، ۱۰۶.</ref> یا بالای آسمان هفتم<ref>مجمع البیان، ج ۹، ص۲۶۵.</ref> که عظمت آن وصف ناپذیر است<ref>المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۶.</ref>. برخی آن را صورت [[فلک]] هفتم دانسته‌اند<ref>فصوص الحکم، ص۱۸۱.</ref>{{متن قرآن|عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى}}<ref> کنار درخت سدری که در واپسین جای است؛ سوره نجم، آیه ۱۴.</ref> سدرة به معنای درخت سدر و منتهی اسم مکان است<ref>المیزان، ج۱۹، ص۳۱؛ مجمع البیان، ج۹، ص۲۶۵.</ref>. در وجه نامگذاری این مقام به سدره المنتهی وجوهی ذکر شده است؛ از جمله اینکه آنجا منتهای آسمان‌هاست<ref>المیزان، ج ۱۹، ص۳۱.</ref>، [[علم]] [[آفریدگان]] به آنجا منتهی می‌شود و کسی به بالاتر از آن علم ندارد<ref>المنیر، ج ۲۷، ص۱۰۲؛ جامع البیان، ج ۲۷، ص۶۹؛ کشف الاسرار، ج ۹، ص۳۶۰.</ref>، [[اعمال انسان‌ها]]<ref>کشف الاسرار، ج ۹، ص۳۶۰؛ المیزان، ج ۱۹، ص۳۱.</ref> و [[مقامات پیامبران]] به آنجا منتهی می‌شود و کسی جز پیامبر اکرم{{صل}} از آنجا بالاتر نرفته است<ref>کشف الاسرار، ج ۹،ص ۳۶۰.</ref> و علم هر [[فرشته]] ای و [[ارواح]] [[شهدا]] به آنجا منتهی می‌شوند<ref>مجمع البیان، ج ۹، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[احمد جمالی|جمالی، احمد]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۹]]، ص۴۹۶ - ۵۱۶.</ref>


=== حیات‌بخشی ===
=== حیات‌بخشی ===
۱۳۰٬۰۵۳

ویرایش