الهام در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←روایات پیامبر اکرم{{صل}} و امیرالمؤمنین{{ع}}
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
در روایتی دیگر، از آن حضرت نقل شده است: «همانا بعد از من در مقابل هر بدعتی که در برابر [[ایمان]] قرار میگیرد، ولیای از [[اهل بیت]] من خواهد بود که عهده دار آن (ایمان) است و از آن [[دفاع]] میکند. با الهام از [[خداوند]] [[سخن]] میگوید و [[حق]] را آشکار و روشن میسازد و [[کید]] مکاران را رد میکند»...<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۳۶-۱۳۷؛ احمد بن محمد برقی، المحاسن، ص۲۰۸. سند این روایت، صحيح است.</ref>. در این [[حدیث شریف]]، به صراحت بیان شده است اولیایی که پس از [[رسول خدا]]{{صل}} عهده دار [[دفاع از دین]] و [[مبارزه با بدعت]] هایند، با [[الهام الهی]] سخن میگویند. به يقين بارزترین مصداق و شاید تنها مقصود از این [[اولیا]]، [[امامان]] [[اهل]] بیتاند. بنابر این آنان برخی [[هدایتها]] و [[علوم]] را از طريق الهام الهی دریافت کرده، بر زبان جاری میکنند. | در روایتی دیگر، از آن حضرت نقل شده است: «همانا بعد از من در مقابل هر بدعتی که در برابر [[ایمان]] قرار میگیرد، ولیای از [[اهل بیت]] من خواهد بود که عهده دار آن (ایمان) است و از آن [[دفاع]] میکند. با الهام از [[خداوند]] [[سخن]] میگوید و [[حق]] را آشکار و روشن میسازد و [[کید]] مکاران را رد میکند»...<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۳۶-۱۳۷؛ احمد بن محمد برقی، المحاسن، ص۲۰۸. سند این روایت، صحيح است.</ref>. در این [[حدیث شریف]]، به صراحت بیان شده است اولیایی که پس از [[رسول خدا]]{{صل}} عهده دار [[دفاع از دین]] و [[مبارزه با بدعت]] هایند، با [[الهام الهی]] سخن میگویند. به يقين بارزترین مصداق و شاید تنها مقصود از این [[اولیا]]، [[امامان]] [[اهل]] بیتاند. بنابر این آنان برخی [[هدایتها]] و [[علوم]] را از طريق الهام الهی دریافت کرده، بر زبان جاری میکنند. | ||
در [[نقلی]] آمده است که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} در سحرگاه نوزدهم رمضان، به [[امام حسن]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|قَلْبِي يَشْهَدُ أَنِّي مَقْتُولٌ}}<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة في معرفة الأئمة، تحقیق هاشم رسولی محلاتی، ج۱، ص۴۳۷.</ref>؛ «قلبم [[گواهی]] میدهد که کشته خواهم شد». [[گواهی دادن]] [[دل]] يا [[قلب]]، تعبیر دیگری از همان الهام است. روشن است که مقصود از دل یا قلب در این گونه تعابیر، [[جان]] و [[روح انسان]] است؛ نه [[قلب]] | در [[نقلی]] آمده است که [[امیر المؤمنین]]{{ع}} در سحرگاه نوزدهم رمضان، به [[امام حسن]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|قَلْبِي يَشْهَدُ أَنِّي مَقْتُولٌ}}<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة في معرفة الأئمة، تحقیق هاشم رسولی محلاتی، ج۱، ص۴۳۷.</ref>؛ «قلبم [[گواهی]] میدهد که کشته خواهم شد». [[گواهی دادن]] [[دل]] يا [[قلب]]، تعبیر دیگری از همان الهام است. روشن است که مقصود از دل یا قلب در این گونه تعابیر، [[جان]] و [[روح انسان]] است؛ نه [[قلب]] جسمانی<ref>ر.ک: سید محمدحسین طباطبایی، المیزان في تفسير القرآن، ج۲، ص۲۲۳؛ ناصر مکارم شیرازی، تفسير نمونه، ج۱، ص۸۷.</ref>.<ref>[[سید علی هاشمی (زاده ۱۳۵۲)|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]] ص۲۵۵.</ref> | ||
== روایات [[امام حسن]]، [[امام حسین]] و [[امام سجاد]]{{ع}} == | == روایات [[امام حسن]]، [[امام حسین]] و [[امام سجاد]]{{ع}} == | ||