←منابع
(←پانویس) |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
تمامیت [[نعمت]] بر [[رهبر]]، به معنای توجه خاص [[خدا]] و [[هدایت]] ربانی به [[امام]] [[الهی]] است، بهگونهای که او را [[شایسته]] [[رهبری]] و [[جایگاه امامت]] میکند و تمامیت [[نعمت]] بر [[جامعه بشری]]، [[شایستگی]] برای به عهده گرفتن [[جانشینی]] [[خدا]] بر روی [[زمین]] است و این امر با تعیین [[رهبر]] [[الهی]] که [[سرپرستی]] [[جامعه]] را به عهده گیرد حاصل میشود»<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن (مقاله)|مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن]].</ref>. | تمامیت [[نعمت]] بر [[رهبر]]، به معنای توجه خاص [[خدا]] و [[هدایت]] ربانی به [[امام]] [[الهی]] است، بهگونهای که او را [[شایسته]] [[رهبری]] و [[جایگاه امامت]] میکند و تمامیت [[نعمت]] بر [[جامعه بشری]]، [[شایستگی]] برای به عهده گرفتن [[جانشینی]] [[خدا]] بر روی [[زمین]] است و این امر با تعیین [[رهبر]] [[الهی]] که [[سرپرستی]] [[جامعه]] را به عهده گیرد حاصل میشود»<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن (مقاله)|مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن]].</ref>. | ||
==خلافت فردی== | |||
خلیفۀ [[خداوند]] آغاز راه [[جامعۀ بشری]] به سوی کمال است، و [[خلافت اجتماعی]] [[جامعۀ بشر]] در [[زمین]] به معنای [[بلوغ]] جامعۀ بشر و [[آمادگی]] او برای عمل به [[مسئولیت]] [[خلافت]] و [[جانشینی]] خداوند در زمین است. | |||
خلافت فردی خداوند در اصل، خلافت منحصر به فرد [[وجود مقدس]] [[رسول اکرم]] [[محمد مصطفی]]{{صل}} است، و خلافت [[انبیاء]] پیش از او به مقتضای آیۀ کریمۀ {{متن قرآن|وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ}}<ref>«و آنگاه خداوند از پیامبران پیمان گرفت که چون به شما کتاب و حکمتی دادم سپس پیامبری نزدتان آمد که آن (کتاب) را که با شماست راست میشمارد، باید بدو ایمان آورید و باید او را یاوری کنید» سوره آل عمران، آیه ۸۱.</ref> خلافت تمهیدی است؛ یعنی خلافت زمینهساز برای خلافت کبرای محمد{{صل}} است، و خلافت [[اوصیاء]] محمد{{صل}} تا خلافت [[خاتم الاوصیاء]] [[مهدی]] [[آلمحمد]]{{ع}} خلافت امتدادی است؛ یعنی امتداد خلافت کبرای محمد{{صل}} است؛ زیرا مقتضای جانشینی و [[وصایت]] آنان از [[رسول خدا]]{{صل}} امتداد خلافت کبرای او در وجود مقدس [[ائمۀ طاهرین]] از اوصیاء محمد{{عم}} است. | |||
[[کلینی]] به سندش از [[حضرت رضا]]{{ع}} [[روایت]] میکند، که فرمود: | |||
{{متن حدیث|الْأَئِمَّةُ خُلَفَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي أَرْضِهِ}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص۱۹۳.</ref>؛ | |||
[[امامان]] [[جانشینان]] [[خدا]] در زمیناند. | |||
[[شریف رضی]] (ره) در [[نهج البلاغه]] از [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} روایت میکند، فرمود: | |||
{{متن حدیث|اللَّهُمَّ بَلَى، لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغْمُوراً، لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّنَاتُهُ، وَ كَمْ ذَا؟ وَ أَيْنَ أُولَئِكَ؟ أُولَئِكَ وَ اللَّهِ الْأَقَلُّونَ عَدَداً وَ الْأَعْظَمُونَ عِنْدَ اللَّهِ قَدْراً، يَحْفَظُ اللَّهُ بِهِمْ حُجَجَهُ وَ بَيِّنَاتِهِ، حَتَّى يُودِعُوهَا نُظَرَاءَهُمْ، وَ يَزْرَعُوهَا فِي قُلُوبِ أَشْبَاهِهِمْ هَجَمَ بِهِمُ الْعِلْمُ عَلَى حَقِيقَةِ الْبَصِيرَةِ وَ بَاشَرُوا رُوحَ الْيَقِينِ، وَ اسْتَلَانُوا مَا اسْتَوْعَرَهُ الْمُتْرَفُونَ، وَ أَنِسُوا بِمَا اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجَاهِلُونَ، وَ صَحِبُوا الدُّنْيَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى، أُولَئِكَ خُلَفَاءُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِهِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۳۷.</ref>؛ | |||
بار الها، آری [[زمین]] خالی از کسی که برای [[خدا]] [[حجت]] او را به پا دارد نخواهد بود، یا حجتی ظاهر و آشکار یا پنهان و نا آشکار، تا [[حجتهای خداوند]] و [[دلایل]] روشن او نابود نشوند؛ لکن این چند و اینان کجایند؟! آنان به خدا [[سوگند]] اندک شماران و بلند پایگان نزد خدایند به وسیلۀ آنان [[خداوند]] [[حجتها]] و دلایل روشن خود را [[پاسداری]] میکند تا آنها را به نظائر خود بسپارند، و در [[دل]] اشباه خود بکارند، [[دانش]] همراه با [[بصیرت]] [[ناب]] بر آنها تاخته، و [[روح]] [[یقین]] را بیواسطه دریافتهاند، آنچه را [[مترفین]] دشوار و ناهموار میپندارند نرم و هموار یافته، و با آنچه [[جاهلان]] [[بیگانه]] میشمارند آشنا و مأنوساند، در [[دنیا]] با پیکرهایی زیستهاند که [[جان]] آنها به جایگاه برین آویخته است، آنانند [[جانشینان]] خداوند در زمین، و داعیان به سوی [[دین]] او.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۳ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۳، ص ۶۷</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:11235.jpg|22px]] [[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن (مقاله)|'''مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن''']] | # [[پرونده:11235.jpg|22px]] [[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن (مقاله)|'''مهدویت و سنتهای رهبری الهی در قرآن''']] | ||
# [[پرونده:1100460.jpg|22px]] [[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۳ (کتاب)|'''فقه نظام سیاسی اسلام ج۳''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||