ولایت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۴۹۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۵
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۲۴۷: خط ۲۴۷:
۱۵. {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و خداوند به بهشت فرا می‌خواند و هر که را بخواهد به راهی راست رهنمون می‌گردد» سوره یونس، آیه ۲۵.</ref>.
۱۵. {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و خداوند به بهشت فرا می‌خواند و هر که را بخواهد به راهی راست رهنمون می‌گردد» سوره یونس، آیه ۲۵.</ref>.
[[ابن عباس]] می‌گوید: {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ}} یعنی [[خداوند]] [[مردم]] را به [[بهشت]] فرا می‌خواند. {{متن قرآن|يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}، یعنی آنان را به [[ولایت علی بن ابی طالب]] [[هدایت]] می‌کند<ref>بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۱۸۳.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۲۳.</ref>.
[[ابن عباس]] می‌گوید: {{متن قرآن|وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ}} یعنی [[خداوند]] [[مردم]] را به [[بهشت]] فرا می‌خواند. {{متن قرآن|يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}، یعنی آنان را به [[ولایت علی بن ابی طالب]] [[هدایت]] می‌کند<ref>بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۱۸۳.</ref>.<ref>[[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)| مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۱۰]] ص ۱۲۳.</ref>.
==[[آیات ولایت]]==
آیاتی که با بکارگیری واژۀ «[[ولایت]]» یا مشتقات آن بر [[حصر حاکمیت]] و [[فرمانروایی]] در [[ذات خداوند]] دلالت دارند فراوان است در اینجا به چند نمونه اشاره می‌کنیم:
{{متن قرآن|قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ}}<ref>«بگو آیا جز خداوند آفریننده آسمان‌ها و زمین را سرور گزینم و اوست که (روزی) می‌خوراند و به او نمی‌خورانند؟» سوره انعام، آیه ۱۴.</ref>.
استفهام انکاری در صدر [[آیه]] به روشنی بر [[حصر]] ولایت در ذات خداوند دلالت دارد.
{{متن قرآن|أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ}}<ref>«آیا به جای او سرورانی (را به پرستش) گرفتند؟ اما خداوند است که سرور (راستین) است» سوره شوری، آیه ۹.</ref>.
استفهام انکاری در صدر آیه، و دلالت ضمیر منفصل در ذیل آن موجب دلالت صریح و [[قطعی]] آیه بر حصر ولایت در ذات [[حق متعال]] است.
{{متن قرآن|مَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ}}<ref>«آیا ندانسته‌ای فرمانفرمایی آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و جز خداوند یار و یاوری ندارید؟» سوره بقره، آیه ۱۰۷.</ref>.
صراحت آیه در دلالت بر حصر ولایت در ذات خداوند روشن است؛ نظیر این جمله در [[آیات]] متعدّدی از [[قرآن کریم]] آمده است که نشانۀ تأکید خاص قرآن کریم بر حصر ولایت در [[ذات اقدس حق متعال]] است.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۳ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۳، ص ۱۲۰</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۵۸: خط ۲۶۸:
# [[پرونده:1379781.jpg|22px]] [[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|'''حقوق اهل بیت''']]
# [[پرونده:1379781.jpg|22px]] [[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|'''حقوق اهل بیت''']]
# [[پرونده:1368108.jpg|22px]] [[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)|مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۱۰''']]
# [[پرونده:1368108.jpg|22px]] [[سید مرتضی عسکری|عسکری، سید مرتضی]]، [[امام علی در قرآن (مقاله)|مقاله «امام علی در قرآن»]]، [[دانشنامه امام علی ج۱۰ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۱۰''']]
# [[پرونده:1100460.jpg|22px]] [[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۳ (کتاب)|'''فقه نظام سیاسی اسلام ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۸۰٬۳۷۲

ویرایش