مظلومیت امام جواد: تفاوت میان نسخه‌ها

معتصم گفت: فلان کس و فلانی بر کار تو [[شهادت]] می‌دهند، آنها را حاضر کردند. گفتند: صحیح است ما این [[نامه‌ها]] را از بعضی [[غلامان]] تو به‌دست آورده‌ایم. حضرت جواد{{ع}} در [[اطاق]] جلو بود دست‌های خود را بلند کرده گفت: خدایا اگر [[دروغ]] می‌گویند اینها را بگیر! یک مرتبه اطاق جلو چنان به [[حرکت]] درآمد، می‌رفت و می‌آمد، هر کدام از آنها که تصمیم حرکت کردن می‌گیرد به [[زمین]] می‌افتد. [[معتصم]] صدا زد یا ابن [[رسول الله]] من از حرف خود [[توبه]] می‌کنم از [[خدا]] بخواه که [[اطاق]] از [[حرکت]] بایستد. [[امام]] عرض کرد: خدایا اطاق را آرام فرما! تو می‌دانی ایشان [[دشمن]] تو و منند، اطاق آرام گرفت<ref>بحار الانوار، ج۵۰، ص۴۵.</ref>.

[[حسادت]] درباریان و [[عالم‌نمایان]] [[بی‌تقوا]] از جهتی و [[بیم]] [[خلیفه]] از آوازه [[علمی]] و [[شهرت]] پرصلابت [[جوادالائمه]] از طرف دیگر باعث شده بود که حضرت با مزاحمت‌ها و مراقبت‌های ویژه [[خلافت عباسی]] مواجه شود و این مزاحمت‌ها نتیجتاً جز محدودیت و تنگنا بر سر راه [[امامت]] و [[هدایتگری]] حضرت اثری نمی‌بخشید، از این روست که خلیفه در صدد از میان برداشتن امام برآمد.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام جواد (کتاب)|مظلومیت امام جواد]]، ص ۴۴.</ref>

== منابع ==