حصر حاکمیت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

 

===== [[ملکوت]] =====

'''آیۀ اول:''' {{متن قرآن|أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلَى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ * إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ * فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ}}<ref>«آیا کسى که [[آسمان‌ها]] و [[زمین]] را [[آفریده]]، [[قادر]] نیست همانند آنان را بیافریند؟! آرى (مى‌تواند)، و او [[آفریدگار]] [[آگاه]] است * [[فرمان]] او چنین است که هرگاه چیزى را [[اراده]] کند، تنها به آن مى‌گوید: "باش!"، آن نیز بى‌درنگ موجود مى‌شود * پس [[منزّه]] است خداوندى که سلطنت و [[پادشاهی]] همه چیز در دست اوست؛ و به سوى او بازگردانده مى‌شوید» [[سوره یس]]، [[آیه]] ۸۱-۸۳.</ref>.

'''آیۀ دوم:''' آیۀ دیگری که با استفاده از واژۀ "ملکوت"، [[حصر حاکمیت]] و سلطنت را در ذات اقدس حق تعالی می‌رساند آیۀ هشتاد و هشتم از [[سورۀ مؤمنون]] است: {{متن قرآن|قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«بگو: "چه کسى پادشاهی و حاکمیت همۀ موجودات را در دست دارد، و اوست که پناه مى‌دهد، و کسی را از او پناهی نیست اگر مى‌دانید؟!"» سوره مؤمنون، آیه ۸۸.</ref>.