علی بن اسباط کندی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[ابوالحسن علی بن اسباط بن سالم کوفی بیّاع الزطی کندی]]؛ [[اهل کوفه]]<ref>رجال الطوسی ۳۸۲.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام رضا]] و [[امام جواد]] {{ع}} بود | [[ابوالحسن علی بن اسباط بن سالم کوفی بیّاع الزطی کندی]]؛ [[اهل کوفه]]<ref>رجال الطوسی ۳۸۲.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام رضا]] و [[امام جواد]] {{ع}} بود<ref>رجال البرقی ۵۵.</ref>. از امام رضا {{ع}}<ref>رجال النجاشی ۲/۷۳.</ref> و نیز از محدثانی چون [[جمیل بن دّراج]]، [[حسین بن زراره]] و [[محمد بن سنان]] [[روایت]] کرد<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۴۱ و ۲۳۸.</ref> و افرادی مانند [[موسی بن جعفر بغدادی]] و [[محمد بن حسین بن ابی الخطاب]] از او روایت نمودند<ref>الفهرست (طوسی) ۹۰.</ref>. | ||
[[ابن اسباط]] عالم به [[علم]] قرائت و [[فطحیمذهب]] بود<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> و در اینکه آیا از مذهب و [[عقیده]] خود برگشت یا خیر، [[اختلاف]] است: برخی گفتهاند که [[علی بن مهزیار]] رسالهای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به [[حق]] [[دعوت]] کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از [[دنیا]] رفت | [[ابن اسباط]] عالم به [[علم]] قرائت و [[فطحیمذهب]] بود<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> و در اینکه آیا از مذهب و [[عقیده]] خود برگشت یا خیر، [[اختلاف]] است: برخی گفتهاند که [[علی بن مهزیار]] رسالهای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به [[حق]] [[دعوت]] کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از [[دنیا]] رفت<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۶۲.</ref>. برخی دیگر میگویند که بین او و علی بن مهزیار نامههایی درباره مذهبش رد و بدل شد تا اینکه به خدمت امام جواد {{ع}} مشرف شدند و در آنجا وی از عقیده خود برگشت<ref>رجال النجاشی ۲/۷۳.</ref>. به هر حال وی [[شیعه]] مذهب<ref>هدیة العارفین.</ref> و به تصریح رجالنویسان از صادقترین و موثقترین افراد به شمار میرفت<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref>. وی تا سال ۲۳۰ه در قید [[حیات]] بود<ref>الذریعه ۸/۲۳۷.</ref>. تألیفات وی عبارتاند از: تفسیر القرآن، کتاب الدلائل، کتاب النوادر، کتاب المزار <ref>هدیة العارفین ۱/۶۷۳.</ref> جامع روایات و اصل<ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۵۲.</ref> | ||
[[نجاشی]] مینویسد: او فطحی مذهب بود. میان وی و علی بن مهزیار درباره [[مذهب]] او نامههایی نوشته شد که آن دو در نهایت به اب و جعفر ثانی{{ع}} رجوع کردند و پس از روشن شدن [[حقیقت]] برای [[علی بن اسباط]] او از [[اعتقاد]] خویش دست برداشت. پیش از آنکه از اعتقاد خویش دست بردارد از [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] میکرد. وی ثقه و موثقترین و راستگفتارترین [[مردم]] بود. من روایت او را درست دانسته، بر آن اعتماد دارم. یکی از اصول چهارصدگانه و روایاتی از اوست<ref>جامع الرواة، ج۱، ص۵۵۴.</ref>. | |||
کتابهای زیر از آثار اوست: | کتابهای زیر از آثار اوست: | ||
#کتاب الدلائل؛ | # کتاب الدلائل؛ | ||
#کتاب التفسیر؛ | # کتاب التفسیر؛ | ||
#کتاب المزار؛ | # کتاب المزار؛ | ||
#کتاب نوادر مشهور<ref>رجال نجاشی، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، | # کتاب نوادر مشهور<ref>رجال نجاشی، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۷۵.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۰
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام رضا است. علی بن اسباط کندی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: علی بن اسباط کندی در معارف و سیره رضوی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابوالحسن علی بن اسباط بن سالم کوفی بیّاع الزطی کندی؛ اهل کوفه[۱] و از اصحاب امام رضا و امام جواد (ع) بود[۲]. از امام رضا (ع)[۳] و نیز از محدثانی چون جمیل بن دّراج، حسین بن زراره و محمد بن سنان روایت کرد[۴] و افرادی مانند موسی بن جعفر بغدادی و محمد بن حسین بن ابی الخطاب از او روایت نمودند[۵].
ابن اسباط عالم به علم قرائت و فطحیمذهب بود[۶] و در اینکه آیا از مذهب و عقیده خود برگشت یا خیر، اختلاف است: برخی گفتهاند که علی بن مهزیار رسالهای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به حق دعوت کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از دنیا رفت[۷]. برخی دیگر میگویند که بین او و علی بن مهزیار نامههایی درباره مذهبش رد و بدل شد تا اینکه به خدمت امام جواد (ع) مشرف شدند و در آنجا وی از عقیده خود برگشت[۸]. به هر حال وی شیعه مذهب[۹] و به تصریح رجالنویسان از صادقترین و موثقترین افراد به شمار میرفت[۱۰]. وی تا سال ۲۳۰ه در قید حیات بود[۱۱]. تألیفات وی عبارتاند از: تفسیر القرآن، کتاب الدلائل، کتاب النوادر، کتاب المزار [۱۲] جامع روایات و اصل[۱۳].[۱۴]
نجاشی مینویسد: او فطحی مذهب بود. میان وی و علی بن مهزیار درباره مذهب او نامههایی نوشته شد که آن دو در نهایت به اب و جعفر ثانی(ع) رجوع کردند و پس از روشن شدن حقیقت برای علی بن اسباط او از اعتقاد خویش دست برداشت. پیش از آنکه از اعتقاد خویش دست بردارد از امام رضا(ع) روایت میکرد. وی ثقه و موثقترین و راستگفتارترین مردم بود. من روایت او را درست دانسته، بر آن اعتماد دارم. یکی از اصول چهارصدگانه و روایاتی از اوست[۱۵].
کتابهای زیر از آثار اوست:
جستارهای وابسته
- بنیکنده (قبیله)
- اسباط بن سالم کندی (پدر)
- یعقوب بن سالم کندی (عمو)
- حسن بن اسباط کندی (برادر)
- دانش تفسیر قرآن
- مفسران شیعه
- تفسیر علی بن اسباط
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت ج۱۱
پانویس
- ↑ رجال الطوسی ۳۸۲.
- ↑ رجال البرقی ۵۵.
- ↑ رجال النجاشی ۲/۷۳.
- ↑ اختیار معرفة الرجال ۱۴۱ و ۲۳۸.
- ↑ الفهرست (طوسی) ۹۰.
- ↑ رجال ابن داود ۴۸۱.
- ↑ اختیار معرفة الرجال ۵۶۲.
- ↑ رجال النجاشی ۲/۷۳.
- ↑ هدیة العارفین.
- ↑ رجال ابن داود ۴۸۱.
- ↑ الذریعه ۸/۲۳۷.
- ↑ هدیة العارفین ۱/۶۷۳.
- ↑ معالم العلماء ۶۳.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۵۵۲.
- ↑ جامع الرواة، ج۱، ص۵۵۴.
- ↑ رجال نجاشی، ص۱۹۰.
- ↑ حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت ج۱۱، ص ۲۷۵.