وجوب نصب حاکم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
مراد از [[نصب الهی حاکم]] این است: [[خداوند]] که [[حاکم]] بالذات است برای اِعمال [[حاکمیت]] خویش در هر دوره و زمانی حاکمی میگمارد و به او | مراد از [[نصب الهی حاکم]] این است: [[خداوند]] که [[حاکم]] بالذات است برای اِعمال [[حاکمیت]] خویش در هر دوره و زمانی حاکمی میگمارد و به او اختیارات حاکمیت در محدودۀ [[قوانین]] و [[دستورات]] خویش میدهد و بدین وسیله حاکمیت خویش را بر [[جامعۀ بشر]] [[اعمال]] میکند و هر حاکمی که از سوی خداوند برای اِعمال [[حاکمیت خدا]] از سوی او [[منصوب]] نگردد و به او از سوی خداوند[[حق]] اِعمال حاکمیت خداوندی داده نشده باشد حاکمی ناروا و [[تجاوزگر]] و [[طاغوت]] و غاصبِ [[حق حاکمیت]] خداوندی است<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۴ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۴، ص ۲۵.</ref>. | ||
== [[وجوب نصب حاکم از دیدگاه عقل]] == | == [[وجوب نصب حاکم از دیدگاه عقل]] == | ||
نسخهٔ ۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۹
مقدمه
مراد از نصب الهی حاکم این است: خداوند که حاکم بالذات است برای اِعمال حاکمیت خویش در هر دوره و زمانی حاکمی میگمارد و به او اختیارات حاکمیت در محدودۀ قوانین و دستورات خویش میدهد و بدین وسیله حاکمیت خویش را بر جامعۀ بشر اعمال میکند و هر حاکمی که از سوی خداوند برای اِعمال حاکمیت خدا از سوی او منصوب نگردد و به او از سوی خداوندحق اِعمال حاکمیت خداوندی داده نشده باشد حاکمی ناروا و تجاوزگر و طاغوت و غاصبِ حق حاکمیت خداوندی است[۱].
وجوب نصب حاکم از دیدگاه عقل
وجوب نصب حاکم در قرآن
وجوب نصب حاکم در حدیث
پرسش مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ اراکی، محسن، فقه نظام سیاسی اسلام، ج۴، ص ۲۵.