آیه اکمال دین: تفاوت میان نسخه‌ها

۷۹۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
{{اصلی|شأن نزول آیه اکمال}}
{{اصلی|شأن نزول آیه اکمال}}


از منظر شیعه این [[آیه]] بعد از اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} در غدیر‌خم، نازل شده است. از [[ائمه اطهار]]{{ع}} روایاتی در این‌باره به ما رسیده است از جمله:
از منظر شیعه این [[آیه]] بعد از اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} در غدیر‌خم، نازل شده است. چنانچه [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} در روایتی فرموده‌اند: برای پیامبر{{صل}} شبه منبری درست کردند و ایشان بالای آن قرار گرفت و من را خواند و بازویم را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست.... خداوند نیز آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود. پس ولایت من نهایت دین و [[رضایت پروردگار]] است. <ref>کلینی، کافی، ج۸، ص۲۷.</ref>.<ref>صدوق، محمد بن علی، الامالی، ص۳۵۶، انتشارات کتابخانه اسلامیه، ۱۳۶۲ش..</ref>.
#[[امام رضا]]{{ع}} فرمودند که [[خداوند]] در [[حجة الوداع]] آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود.[[ امر]] [[امامت]] از امور نهائی [[دین]] است. [[پیامبر]]{{صل}} [[مردم]] را ترک نکرد مگر بعد از اینکه نشانه‌های دین را بیان نمود و راه را برای مردم روشن نمود و علی{{ع}} را به عنوان نشانه و [[امام]] برای مردم تعیین نمود.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، ۱۳۶۵ ه ش، ج۱، ص۱۹۹.</ref>.
#[[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} فرمودند: برای پیامبر{{صل}} شبه منبری درست کردند و ایشان بالای آن قرار گرفت و من را خواند و بازویم را گرفت و بلند کرد و فرمود: هر کس که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست.... خداوند نیز آیه {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ}} را نازل نمود. پس ولایت من نهایت دین و [[رضایت پروردگار]] است. <ref>کلینی، کافی، ج۸، ص۲۷.</ref>.<ref>صدوق، محمد بن علی، الامالی، ص۳۵۶، انتشارات کتابخانه اسلامیه، ۱۳۶۲ش..</ref>.


[[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفته‌اند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود.<ref>ر.ک: میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref>. در عین حال جمع زیادی از [[علمای اهل سنت]] این [[آیه]] را در رابطه با اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} ذکر کرده‌اند که برخی از ایشان از [[قرن چهارم]] تا [[قرن دهم]] عبارتند از: ابوجعفر[[ محمد]] بن جریر الطبری، [[ابوالحسن علی]] بن عمر الدارقطنی، [[ابوحفص]] [[ابن شاهین]]، [[ابوعبدالله]] الحاکم النیسابوری، [[ابوبکر]] [[ابن مردویه]] [[الاصفهانی]] و ...<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۸.</ref>.
با این حال [[اهل سنت]] در مورد [[شان نزول]] این [[آیه]] [[اختلاف]] دارند، برخی گفته‌اند: این آیه [[روز جمعه]]، بعد از [[ظهر ]][[روز عرفه]] در [[حجة الوداع]] [[سال دهم هجرت]] نازل شد و [[پیغمبر]]{{صل}} سوار بر [[ناقه عضباء]] (گوش شکافته) بود.<ref>ر.ک: میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۷-۳۵۶.</ref>. در مقابل، جمع زیادی از [[علمای اهل سنت]] این [[آیه]] را در رابطه با اعلام [[ولایت امیرالمؤمنین]] علی{{ع}} ذکر کرده‌اند که برخی از ایشان از [[قرن چهارم]] تا [[قرن دهم]] عبارتند از: ابوجعفر[[ محمد]] بن جریر الطبری، [[ابوالحسن علی]] بن عمر الدارقطنی، [[ابوحفص]] [[ابن شاهین]]، [[ابوعبدالله]] الحاکم النیسابوری، [[ابوبکر]] [[ابن مردویه]] [[الاصفهانی]] و ...<ref>میلانی، سید علی، شرح منهاج الکرامة فی معرفة الامامة، ج۳، ص۳۵۸.</ref>.


== زمان و مکان نزول [[آیه]] ==
== زمان و مکان نزول [[آیه]] ==
۱۳٬۸۵۶

ویرایش