حنش بن عقیل نعیلی: تفاوت میان نسخه‌ها

وی از بنو نُعَیْلة بن مُلَیل، از [[قبایل]] [[کنانی]] است<ref>ابن حزم، جمهره انسال العرب، ص۱۸۶؛ کحاله، معجم قبائل العرب- القدیمه والحدیثه، ج۳، ص۱۱۸۵.</ref> که [[منسوبان]] به این [[قبیله]] را نُعَیلی گویند<ref>سمعانی، انساب، ج۵، ص۵۱۰.</ref>. بر اساس روایتی که کتاب‌های دلائل درباره [[حنش بن عقیل]] نقل کرده‌اند، وی [[صحابی]] شناخته شده، چنان‌که [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۴.</ref> شرح حال او را در بخش اول [[الاصابه]] ([[صحابه]]) آورده است. براساس این خبر، وی با [[رسول خدا]]{{صل}} دیدار کرد و [[دعوت]] آن حضرت برای [[قبول اسلام]] را پذیرفت. [[پیامبر]]{{صل}} باقیمانده هلیمی (سویق) را به او نوشاند<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۸۰.</ref>. [[حنش]] می‌گوید: پس از صرف آن، هنگام [[تشنگی]] و [[گرسنگی]]، پیوسته با یاد از خاطره آن [[روز]]، [[سیراب]] شده و گرسنگی‌ام بر طرف می‌شود<ref>قاضی عیاض، الشفاء بتعریف حقوق المصطفی، ص۳۳۳؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۴۱.</ref>. حنش پس از این دیدار به منطقه سکونت خود رفته و همراه با خانواده‌اش [[فرایض]] [[مسلمانان]] مانند [[نماز]] و [[روزه]] را، همان‌گونه که رسول خدا{{صل}} به او آموخته بود، انجام داد<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۴.</ref>.