←روش کتابی
(←املاء) |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
====[[مدارسه|مذاکره یا مدارسه]]==== | ====[[مدارسه|مذاکره یا مدارسه]]==== | ||
===روش کتابی=== | ===روش کتابی=== | ||
با وجود [[سیطره]] [[فرهنگ]] شفاهی بر [[جامعه]] [[عرب]] [[صدر اسلام]]، [[کتابت]] امری ضروری بود. [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهلبیت]] ایشان{{عم}} مبلغ و حامل [[دین]] جدیدی بودند که روشهای گفتاری و شفاهی تنها سبب [[تبلیغ]] و [[نشر]] آن در اذهان میشد؛ حال آنکه انتقال و رواج این [[دین جهانی]] که به نوعی ختم همه [[ادیان]] تلقی میشد، به کتابت و استفاده از روشهای کتابی نیازمند بود. کتابت در واقع مهمترین ابزار [[توسعه]] و تقویت فرهنگ است که میتواند در طول سالها و قرنهای متمادی یادآور [[ارزشها]]، [[باورها]] و هنجارهای جامعه باشد<ref>بابایی طلاتپه، محمدباقر، مبانی استراتژی فرهنگی از دیدگاه امام علی{{ع}}، ص۱۰۱.</ref>. اهلبیت{{عم}} با [[عنایت]] به این نیاز و [[ضرورت]] که برآمده از مقتضیات نوین پس از [[گسترش اسلام]] در خارج از [[جزیرةالعرب]] بود، درصدد برآمدند با بهرهگیری از روشهای کتابی [[آموزهها]] و [[تعالیم اسلامی]] را تثبیت و ماندگار سازند؛ چراکه برخورد شفاهی با [[قرآن]] و [[معارف اسلامی]] که باید به نسلهای [[آینده]] انتقال مییافت، نادرست بود و آنها را در معرض [[انحرافات]] گوناگون قرار میداد. بر همین اساس اهلبیت{{عم}} در [[سیره]] تعلیمی خود بر کتابت و بهرهگیری از روشهای کتابی تأکید فراوانی داشتند و برای تثبیت و انتقال مواد و محتوای تعلیمی خود از سه روش کتابی [[املاء]]، [[مکاتبه]] و [[صحیفهنگاری]] استفاده کردند که در این بخش به این روشها و زمینههای [[اجتماعی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] ایجاد آنها پرداخته میشود. | |||
====[[املاء]]==== | ====[[املاء]]==== | ||
====[[نامهنگاری|مکاتبه]]==== | ====[[نامهنگاری|مکاتبه]]==== | ||
====[[صحیفهنگاری]]==== | ====[[صحیفهنگاری]]==== | ||
===[[آموزش عملی|روش رفتاری]]=== | ===[[آموزش عملی|روش رفتاری]]=== | ||