روش‌های آموزشی: تفاوت میان نسخه‌ها

اقراء مهم‌ترین روشی بود که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در تعالیم خود از آن بهره می‌برد. اقراء روشی برخاسته از فرهنگ جامعه [[عرب]] صدر اسلام بود. اقراء قرآن و [[تعلیم]] [[آموزه‌های اسلامی]] در دوران حضور پیامبر{{صل}} در [[مکه]] با دشواری‌های فراوانی همراه بود.  

شرایط [[اجتماعی]] و [[سیاسی]] بر بسیاری از جنبه‌های تعلیمی اهل‌بیت{{عم}} مؤثر بود. رقابت سیاسی قرشی‌ها با [[بنی‌هاشم]]، فشار سیاسی [[خلفا]]، فتوحات، پیدایش [[حس]] غنیمت‌جویی و فاصله گرفتن از اهل‌بیت{{عم}} که در فصل بعد به تفصیل به هر یک از آنها پرداخته خواهد شد، همگی از موانعی به‌شمار می‌آیند که فعالیت تعلیمی اهل‌بیت{{عم}} را تحت تأثیر خود قرار دادند؛ اما از آنجا که اقرای قرآن عموماً با منافع دستگاه [[حکومتی]] در تعارض نبود، این بخش از سیره تعلیمی اهل‌بیت{{عم}} از عوامل و موانع مذکور متأثر نشد و بهره‌گیری از روش اقراء در سراسر دوره زندگانی اهل‌بیت{{عم}} دنبال گردید<ref>[[هناء ذاکر مشهدی|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)|پژوهشی در زمینه‌های تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص۱۴۱ ـ ۱۴۲.</ref>.