←انواع شهادت
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
قانون مدنی ایران شهادت بر شهادت را در دایره محدودی پذیرفته است و در ماده ۱۳۲۰ مقرر میدارد: «شهادت بر شهادت در صورتی مسموع است که شاهد اصل وفات یافته یا به واسطه مانع دیگری مثل بیماری و سفر و حبس و غیره نتواند حاضر شود».</ref>. | قانون مدنی ایران شهادت بر شهادت را در دایره محدودی پذیرفته است و در ماده ۱۳۲۰ مقرر میدارد: «شهادت بر شهادت در صورتی مسموع است که شاهد اصل وفات یافته یا به واسطه مانع دیگری مثل بیماری و سفر و حبس و غیره نتواند حاضر شود».</ref>. | ||
در شهادت تسامعی یا شهادت بر اثر شیاع، [[منبع علم]] شاهد به قضیه، [[شهرت]] آن قضیه در میان [[مردم]] است. تفاوت این شهادت با شهادت سماعی در این است که در این نوع، راوی از شخص معینی نقل نمیکند<ref>ر.ک: موسوی، محسن باقر، القضاء والنظام القضائی عند الامام علی{{ع}}، ص۲۰۶.</ref>. این نوع شهادت در مواردی مثل | در شهادت تسامعی یا شهادت بر اثر شیاع، [[منبع علم]] شاهد به قضیه، [[شهرت]] آن قضیه در میان [[مردم]] است. تفاوت این شهادت با شهادت سماعی در این است که در این نوع، راوی از شخص معینی نقل نمیکند<ref>ر.ک: موسوی، محسن باقر، القضاء والنظام القضائی عند الامام علی{{ع}}، ص۲۰۶.</ref>. این نوع شهادت در مواردی مثل نسب، [[مرگ]]، [[نکاح]] و [[وقف]] پذیرفته میشود<ref>ر.ک: جواهر الکلام، ج۱۴، ص۳۴.</ref>. به [[عقیده]] برخی از نویسندگان، در کلمات علی{{ع}} مطلبی درباره این نوع شهادت، وجود ندارد<ref>ر.ک: موسوی، محسن باقر، القضاء والنظام القضائی، ص۲۰۶.</ref>. | ||
چنانکه گفته شد یکی از [[ادله]] [[اثبات]] دعوا از نظر علی{{ع}} شهادت است. ایشان در قضاوتهای بسیاری به این دلیل [[تمسک]] جستهاند، اما نحوه برخورد علی{{ع}} با این دلیل دارای ویژگیهایی است که باید بدان عنایت شود. از مجموع این ویژگیها این نکته به دست میآید که [[قاضی]] در بررسیِ اعتبار [[بینه]]، [[قدرت]] وسیعی دارد، و چنین نیست که به محض اقامه بینه بتوان بر اساس آن رأی صادر کرد، به عبارت دیگر، بینه از دیدگاه علی{{ع}} طریقیت دارد و قاضی در بررسی جوانب شهادت، دستبسته نیست. | چنانکه گفته شد یکی از [[ادله]] [[اثبات]] دعوا از نظر علی{{ع}} شهادت است. ایشان در قضاوتهای بسیاری به این دلیل [[تمسک]] جستهاند، اما نحوه برخورد علی{{ع}} با این دلیل دارای ویژگیهایی است که باید بدان عنایت شود. از مجموع این ویژگیها این نکته به دست میآید که [[قاضی]] در بررسیِ اعتبار [[بینه]]، [[قدرت]] وسیعی دارد، و چنین نیست که به محض اقامه بینه بتوان بر اساس آن رأی صادر کرد، به عبارت دیگر، بینه از دیدگاه علی{{ع}} طریقیت دارد و قاضی در بررسی جوانب شهادت، دستبسته نیست. | ||