شایسته‌سالاری: تفاوت میان نسخه‌ها

شایسته‌سالاری از جمله [[دلایل]] و عوامل مهم کارآمدی است. کارآمدی دولت‌‎ها در انجام [[وظایف]] محوله و به ویژه ارایه خدمات عمومی مستلزم این است که افرد شایسته، عهده‎دار مسئولیت‌‎ها شوند. [[امام علی]]{{ع}} در نهج ‎البلاغه، علت [[سقوط]] دولت‎ها و [[حکومت‌ها]] را چهار چیز می‌دانند: زایل کردن مسائل اساسی، خود مشغول کردن به فروعات، حاکم کردن اراذل و [[فرومایگان]] و کنار زدن [[شایستگان]] در عرصه [[مدیریتی]]<ref>ویسی، محمد، دانش‎گرایی و شایسته‌سالاری، مبتنی بر اخلاق اسلامی در نصب و ارتقاء مدیران، ص۲۳.</ref>. امروزه در سازمان‌های [[رشد]] یافته و یا در حال رشد، شایسته‌سالاری از اهمیت خاصی برخوردار است<ref>نصر اصفهانی، مهدی، نصر اصفهانی، علی، «شایسته‌سالاری در مدیریت جامعه با تأکید بر اندیشه‌های سیاسی امام علی{{ع}}»، مجله معرفت سیاسی، شماره ۷، ص۱۵۱.</ref>. صاحب‌نظران [[مدیریت]]، [[رشد]] و [[توسعه]] [[نیروی انسانی]] را در گروی [[انتخاب]] به کارگماری صحیح نیروی انسانی در [[مشاغل]] و پست‎های مدیریتی و پست‎های سازمانی می‌دانند<ref>بردبار، غلامرضا، شاکری، فاطمه، «تحلیلی بر کیفیت شایسته‎گزینی مدیران گروه‌های آموزشی دانشگاه یزد»، مجله علمی پژوهشی مدیریت تولید و عملیات شماره ۲، ص۱۱۲.</ref>. در نتیجه می‌‌توان گفت که امروزه شایسته‌سالاری از یک‎سو لازمه و رمز [[موفقیت]] حرکتهای [[اصلاحی]] و شرط بقاء و دوام و تداوم نظام‎های [[سیاسی]] است<ref>Littler، J.، “Meritocracy as plutocracy: Tthe marketising of ‘Equality’ under neoliberalism”، New Formations، Vol. ۱۱، p. ۶۵.</ref>. از سوی دیگر یکی از عوامل اساسی [[توانمندی]] دولت‎ها جهت ارتقاء سطح [[دانش]] و تخصص [[مدیران]] و گردانندگان هر [[کشور]] است<ref>معمار زاده، غلامرضا، نجف بیگی، رضا، عباس زاده، یداله، «تبیین مدل ارتقاء شایسته‌سالاری و عوامل مرتبط با آن در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی»، نشریه فراسوی مدیریت، شماره ۷، ص۳۹.</ref>. این امر زمانی میسر می‌شود که افراد جامع الشرایط به عنوان [[مدیر]] و [[کارگزار]] شایسته در رأس و بدنه تشکیلات اداری قرار گیرد<ref>Benabou، R. Meritocracy، redistribution،