بنی‌ضبیب: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۵
جز
جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'
جز (جایگزینی متن - '،-' به ' -')
جز (جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع')
 
خط ۷: خط ۷:


==[[نسب]] بنی ضبیب==
==[[نسب]] بنی ضبیب==
بنی ضبیب -که از افراد آن در منابع، علاوه بر نسبت «الضُبیبی»<ref>ر.ک: محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج‌۳، ص۱۴۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۰۰؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۸۴.</ref>، با نسبت‌های «الضُبینی»<ref>صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۱۱، ص۳۵۷.</ref>، «الضَبَنی»<ref>این گروه این شاخه از قبیله جذام را نه با نام «بنی ضُبَیب»، بلکه با نام «بنی ضُبَینَه» می‌‌شناسند. (ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۶۰؛ سیوطی، لب اللباب فی تحریر النساب، ص۱۶۵.) ابن اثیر در ادامه متذکر می‌‌شود که علمای نسب از مردم این طایفه با نسبت «الضبنی» و اهل حدیث از ایشان با نسبت «الضبیبی» یاد کرده‌اند. (ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۶۱)</ref> و «الضبابی»<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۴۰۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۸۰.</ref> یاد شده است- از [[قحطانیان]]<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴.</ref> و از فروعات قبیلۀ بزرگ جُذام‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۷۵؛ ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۱.</ref> که نسب از ضُبَیب بن قُرط بن حدیدة بن نبیح بن عبید بن کعب بن علی بن کعب بن ایاس بن عنیس بن غطفان بن سعد بن ایاس بن حرام بن جذام می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴. نویری با اندکی اختلاف، نسب او را چنین برشمرده است: ضبیب بن قرط بن حفید بن؟؟؟ حبن عبید بن کعب بن علی بن یامة بن عنبس بن غطفان بن سعد ابن مالک بن حرام بن جذام. (نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸)</ref>. ضبیب فرزندانی به اسامی [[امیّه]]، زید، عمرو، مالک و [[ثعلبه]] داشت که [[طایفه]] [[بنی ضبیب بن قرط]] بر پایه آنها و فرزندانشان شکل گرفت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴.</ref>. بنی ضبیب نیز چونان دیگر [[طوایف]] و [[قبایل عرب]] از فروعات و شعب متعددی تشکیل یافته بود که از مهمترین این فروعات می‌‌توان از [[ثعلبة بن أمیّة بن ضبیب]]<ref>نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸.</ref>، [[عمرو بن مالک]] بن ضبیب<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸.</ref> و زیر شاخه‌های آن همچون: بنی [[زهیر]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۷۵.</ref>، بنی خلیفه (خلیف)<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۴۷.</ref> و [[بنی حصن]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۳۴.</ref> یاد کرد<ref>قلقشندی به نقل از همدانی، بنی خلیفه (بنی خلیف) و بنی حصن را از طوایفی دانسته که بواسطه حلف با بنی عبید، که به این طایفه پیوسته‌اند. (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و نیز صفحات ۲۳۴ و ۲۴۷)</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>
بنی ضبیب -که از افراد آن در منابع، علاوه بر نسبت «الضُبیبی»<ref>ر.ک: محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج‌۳، ص۱۴۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۰۰؛ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۸۴.</ref>، با نسبت‌های «الضُبینی»<ref>صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد فی سیرة خیر العباد، ج۱۱، ص۳۵۷.</ref>، «الضَبَنی»<ref>این گروه این شاخه از قبیله جذام را نه با نام «بنی ضُبَیب»، بلکه با نام «بنی ضُبَینَه» می‌‌شناسند. (ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۶۰؛ سیوطی، لب اللباب فی تحریر النساب، ص۱۶۵.) ابن اثیر در ادامه متذکر می‌‌شود که علمای نسب از مردم این طایفه با نسبت «الضبنی» و اهل حدیث از ایشان با نسبت «الضبیبی» یاد کرده‌اند. (ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۲، ص۲۶۱)</ref> و «الضبابی»<ref>ر.ک: ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۴۰۲؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۴۸۰.</ref> یاد شده است- از [[قحطانیان]]<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴.</ref> و از فروع قبیلۀ بزرگ جُذام‌اند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴؛ ابن حبیب بغدادی، مختلف القبائل و مؤتلفها، ص۷۵؛ ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۴۲۱.</ref> که نسب از ضُبَیب بن قُرط بن حدیدة بن نبیح بن عبید بن کعب بن علی بن کعب بن ایاس بن عنیس بن غطفان بن سعد بن ایاس بن حرام بن جذام می‌برند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴. نویری با اندکی اختلاف، نسب او را چنین برشمرده است: ضبیب بن قرط بن حفید بن؟؟؟ حبن عبید بن کعب بن علی بن یامة بن عنبس بن غطفان بن سعد ابن مالک بن حرام بن جذام. (نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸)</ref>. ضبیب فرزندانی به اسامی [[امیّه]]، زید، عمرو، مالک و [[ثعلبه]] داشت که [[طایفه]] [[بنی ضبیب بن قرط]] بر پایه آنها و فرزندانشان شکل گرفت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۰۴.</ref>. بنی ضبیب نیز چونان دیگر [[طوایف]] و [[قبایل عرب]] از فروع و شعب متعددی تشکیل یافته بود که از مهمترین این فروع می‌‌توان از [[ثعلبة بن أمیّة بن ضبیب]]<ref>نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸.</ref>، [[عمرو بن مالک]] بن ضبیب<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۸.</ref> و زیر شاخه‌های آن همچون: بنی [[زهیر]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۷۵.</ref>، بنی خلیفه (خلیف)<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۴۷.</ref> و [[بنی حصن]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و ۲۳۴.</ref> یاد کرد<ref>قلقشندی به نقل از همدانی، بنی خلیفه (بنی خلیف) و بنی حصن را از طوایفی دانسته که بواسطه حلف با بنی عبید، که به این طایفه پیوسته‌اند. (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴ و نیز صفحات ۲۳۴ و ۲۴۷)</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]</ref>


==[[مساکن]] و منازل این [[قوم]]==
==[[مساکن]] و منازل این [[قوم]]==
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش