ذی‌طوی: تفاوت میان نسخه‌ها

"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، نماز صبح را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل نزول [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به ناحیه ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این دیدار پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.