عقبه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
«عقبه» به معنای «گردنه» است و راه تنگ میان دو [[کوه]] را می‌گویند که عبور از آن دشوار باشد. مکان عقبه در دامنه جنوبی القویس، مجاور منطقه [[منا]] است. در مستندات جغرافیایی قدیم، این گردنه در قسمتی از کوهستان [[ثبیر]] قرار دارد. در [[حقیقت]] ناحیه‌ای است واقع بین [[مکه]] و [[منی]] که در این محل جمره‌ای واقع شده است که در [[مناسک حج]] [[رمی]] می‌شود. فعلاً عقبه برای [[شیطان]] آخر عَلَم شده و اگر به [[طور]] مطلق گفته شود منظور جمره عقبه است.
«عقبه» به معنای «گردنه» است و راه تنگ میان دو [[کوه]] را می‌گویند که عبور از آن دشوار باشد. مکان عقبه در دامنه جنوبی «[[القویس]]»، مجاور منطقه «[[منا]]» است. در مستندات جغرافیایی قدیم، این گردنه در قسمتی از کوهستان [[ثبیر]] قرار دارد. در [[حقیقت]] ناحیه‌ای است واقع بین [[مکه]] و منا که در این محل جمره‌ای واقع شده است که در [[مناسک حج]] [[رمی]] می‌شود. فعلاً عقبه برای [[شیطان]] آخر عَلَم شده و اگر به [[طور]] مطلق گفته شود منظور «جمره عقبه» است.


این نظر که عقبه {{عربی|ليست من منى}} با بسیاری از آرای محققان [[مناسک]] شناس مطابق نیست؛ زیرا عموم آنان [[استدلال]] کرده‌اند: جمره در گردنه جای دارد و چون جمره جزو منطقه منا است، پس عقبه جزو منطقه منا محسوب می‌شود. {{عربی|جمرة العقبة من منى}}.
این نظر که عقبه {{عربی|ليست من منى}} با بسیاری از آرای محققان [[مناسک]] شناس مطابق نیست؛ زیرا عموم آنان [[استدلال]] کرده‌اند: جمره در گردنه جای دارد و چون جمره جزو منطقه منا است، پس عقبه جزو منطقه منا محسوب می‌شود. {{عربی|جمرة العقبة من منى}}.
خط ۱۳: خط ۱۳:
این [[اختلاف]] آرا، نتیجه درست مشخص نشدن مسیر و طول عقبه در مستندات [[تاریخی]] ـ جغرافیایی منطقه منا است<ref>فصلنامه میقات حج، ش۵۶، ص۱۱۱.</ref>. البته «عقبه» نام یکی از چاه‌های تاریخی [[مدینه]] نیز می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۶۸۵.</ref>.
این [[اختلاف]] آرا، نتیجه درست مشخص نشدن مسیر و طول عقبه در مستندات [[تاریخی]] ـ جغرافیایی منطقه منا است<ref>فصلنامه میقات حج، ش۵۶، ص۱۱۱.</ref>. البته «عقبه» نام یکی از چاه‌های تاریخی [[مدینه]] نیز می‌باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۶۸۵.</ref>.


«عقبه» نام یکی از منازل راه [[کوفه]] که [[امام حسین]] {{ع}} در آنجا فرود آمد. در همانجا با پیرمردی به نام [[عمر بن لوذان]] برخورد و اوضاع [[کوفه]] را پرسید. وی می‌کوشید [[امام]] را از رفتن به طرف نیزه‌ها و شمشیر‌ها بازدارد. [[امام]] راه خویش را به سوی [[کربلا]] ادامه داد<ref>الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۹۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۴۵.</ref>
همچنین «عقبه» نام یکی از منازل راه [[کوفه]] که [[امام حسین]] {{ع}} در آنجا فرود آمد. در همانجا با پیرمردی به نام [[عمر بن لوذان]] برخورد و اوضاع [[کوفه]] را پرسید. وی می‌کوشید [[امام]] را از رفتن به طرف نیزه‌ها و شمشیر‌ها بازدارد. [[امام]] راه خویش را به سوی [[کربلا]] ادامه داد<ref>الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۹۰.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۴۵.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۷

مقدمه

«عقبه» به معنای «گردنه» است و راه تنگ میان دو کوه را می‌گویند که عبور از آن دشوار باشد. مکان عقبه در دامنه جنوبی «القویس»، مجاور منطقه «منا» است. در مستندات جغرافیایی قدیم، این گردنه در قسمتی از کوهستان ثبیر قرار دارد. در حقیقت ناحیه‌ای است واقع بین مکه و منا که در این محل جمره‌ای واقع شده است که در مناسک حج رمی می‌شود. فعلاً عقبه برای شیطان آخر عَلَم شده و اگر به طور مطلق گفته شود منظور «جمره عقبه» است.

این نظر که عقبه ليست من منى با بسیاری از آرای محققان مناسک شناس مطابق نیست؛ زیرا عموم آنان استدلال کرده‌اند: جمره در گردنه جای دارد و چون جمره جزو منطقه منا است، پس عقبه جزو منطقه منا محسوب می‌شود. جمرة العقبة من منى.

این اختلاف آرا، نتیجه درست مشخص نشدن مسیر و طول عقبه در مستندات تاریخی ـ جغرافیایی منطقه منا است[۱]. البته «عقبه» نام یکی از چاه‌های تاریخی مدینه نیز می‌باشد[۲].

همچنین «عقبه» نام یکی از منازل راه کوفه که امام حسین (ع) در آنجا فرود آمد. در همانجا با پیرمردی به نام عمر بن لوذان برخورد و اوضاع کوفه را پرسید. وی می‌کوشید امام را از رفتن به طرف نیزه‌ها و شمشیر‌ها بازدارد. امام راه خویش را به سوی کربلا ادامه داد[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. فصلنامه میقات حج، ش۵۶، ص۱۱۱.
  2. تونه‌ای، مجتبی، محمدنامه، ص ۶۸۵.
  3. الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص۹۰.
  4. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۴۵.