صهباء بنت ربیعة بن بجیر تغلبی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
در برخی منابع نام [[صهباء دختر ربیعة بن بجیر تغلبی|صهباء]]<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴؛ فخر رازی، الشجرة المبارکه، ص٣.</ref> مکنا به [[ام‌حبیب]] دختر [[ربیعة بن بجیر تغلبی]] در ردیف [[همسران]] آن حضرت ثبت شده است<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۳۶.</ref> که به نقل سبط ابن جوزی، پس از اسماء به خانه امام راه یافت<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.</ref> و فرزندانی دوقلو<ref>حسن بن محمد قمی، تاریخ قم، ص۱۹۹؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۲، ص۹ ({{عربی|مِنْ أُمِّ حَبِيْبٍ بِنْتِ رَبِيْعَةَ التَّغْلَبِيَّةِ}}).</ref> به نام عمر (اطرف) و رقیه کبری از او داشت<ref>احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۵۴.</ref> که رقیه به [[ازدواج]] [[مسلم بن عقیل]]<ref>احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵.</ref> درآمد و عمری دراز کرد و نسل [[امام]] از او نیز ادامه یافت<ref>سبط ابن جوزی، تذکرةالخواص، ص۵۵؛ ابن‌اثیر، الکامل، ج۳، ص۳۹۷.</ref>. [[ابن‌سعد صهباء]] را در ردیف کنیزانی شمرده که در هجوم [[خالد بن ولید]] به [[بنی‌تغلب]] در ناحیه [[عین‌التمر]] در دوران ابوبکر به [[اسارت]] درآمده بود<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴.</ref> و ام‌ولد<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.</ref> حضرت شمرده می‌‌شد و به هنگام شهادت امام در سال چهلم قمری نیز زنده نبود<ref>[[یدالله مقدسی|مقدسی، یدالله]]، [[سیره همسرداری امامان معصوم (کتاب)|سیره همسرداری امامان معصوم]]، ص ۸۳-۱۰۱.</ref>.
در برخی منابع نام [[صهباء دختر ربیعة بن بجیر تغلبی|صهباء]]<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴؛ فخر رازی، الشجرة المبارکه، ص٣.</ref> مکنا به [[ام‌حبیب]] دختر [[ربیعة بن بجیر تغلبی]] در ردیف [[همسران]] آن حضرت ثبت شده است<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۳۶.</ref> که به نقل سبط ابن جوزی، پس از اسماء به خانه امام راه یافت<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.</ref> و فرزندانی دوقلو<ref>حسن بن محمد قمی، تاریخ قم، ص۱۹۹؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۲، ص۹ ({{عربی|مِنْ أُمِّ حَبِيْبٍ بِنْتِ رَبِيْعَةَ التَّغْلَبِيَّةِ}}).</ref> به نام عمر (اطرف) و رقیه کبری از او داشت<ref>احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۵۴.</ref> که رقیه به [[ازدواج]] [[مسلم بن عقیل]]<ref>احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵.</ref> درآمد و عمری دراز کرد و نسل [[امام]] از او نیز ادامه یافت<ref>سبط ابن جوزی، تذکرةالخواص، ص۵۵؛ ابن‌اثیر، الکامل، ج۳، ص۳۹۷.</ref>. [[ابن‌سعد صهباء]] را در ردیف کنیزانی شمرده که در هجوم [[خالد بن ولید]] به [[بنی‌تغلب]] در ناحیه [[عین‌التمر]] در دوران ابوبکر به [[اسارت]] درآمده بود<ref>ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴.</ref> و ام‌ولد<ref>سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.</ref> حضرت شمرده می‌‌شد و به هنگام شهادت امام در سال چهلم قمری نیز زنده نبود<ref>[[یدالله مقدسی|مقدسی، یدالله]]، [[سیره همسرداری امامان معصوم (کتاب)|سیره همسرداری امامان معصوم]]، ص۹۹.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۲

مقدمه

در برخی منابع نام صهباء[۱] مکنا به ام‌حبیب دختر ربیعة بن بجیر تغلبی در ردیف همسران آن حضرت ثبت شده است[۲] که به نقل سبط ابن جوزی، پس از اسماء به خانه امام راه یافت[۳] و فرزندانی دوقلو[۴] به نام عمر (اطرف) و رقیه کبری از او داشت[۵] که رقیه به ازدواج مسلم بن عقیل[۶] درآمد و عمری دراز کرد و نسل امام از او نیز ادامه یافت[۷]. ابن‌سعد صهباء را در ردیف کنیزانی شمرده که در هجوم خالد بن ولید به بنی‌تغلب در ناحیه عین‌التمر در دوران ابوبکر به اسارت درآمده بود[۸] و ام‌ولد[۹] حضرت شمرده می‌‌شد و به هنگام شهادت امام در سال چهلم قمری نیز زنده نبود[۱۰].

منابع

پانویس

  1. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴؛ فخر رازی، الشجرة المبارکه، ص٣.
  2. ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۳۶.
  3. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.
  4. حسن بن محمد قمی، تاریخ قم، ص۱۹۹؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۲، ص۹ (مِنْ أُمِّ حَبِيْبٍ بِنْتِ رَبِيْعَةَ التَّغْلَبِيَّةِ).
  5. احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۱، ص۳۵۴.
  6. احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۲، ص۱۹۵.
  7. سبط ابن جوزی، تذکرةالخواص، ص۵۵؛ ابن‌اثیر، الکامل، ج۳، ص۳۹۷.
  8. ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴.
  9. سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۵۴.
  10. مقدسی، یدالله، سیره همسرداری امامان معصوم، ص۹۹.