←مدفن همسران پیامبر{{صل}}
(←مقدمه) |
|||
| خط ۸۹: | خط ۸۹: | ||
[[ابن شبه]] (متوفای ۲۶۲) به عنوان قدیمیترین مدینه شناس درباره [[قبر]] [[ام سلمه]] و [[ام حبیبه]] دو تن از [[همسران رسول خدا]]{{صل}} مطلبی نقل میکند که نشانگر جدا بودن آنان از همدیگر و همچنین [[دفن]] شده این دو تن در خارج از محلی است که به عنوان مدفن و حرم [[زوجات]] [[رسول خدا]] معروف گردیده است و در نهایت مؤید گفتار ابن نجار<ref>اخبار المدینه، ابن نجار، ص۱۵۴.</ref> است که همه همسران پیامبر{{صل}} که در مدینه بودند، الزاماً در محوطه حرم منسوب به آنان و در زیر گنبد و بارگاهی که به عنوان «قبة الزوجات» بنا شده است، به خاک سپرده نشدهاند. ابن شبه درباره قبر ام سلمه از [[محمد بن یحیی]] نقل میکند که [[محمد بن زید بن علی]] خواست در کنار موضع [[فاطمه]] ([[بیت الاحزان]]) برای خود قبری مهیا کند، از زیر خاک، قطعه سنگ شکستهای پیدا شد که در آن این جمله به چشم میخورد: «ام سلمه زوج النبی» و معلوم شد آن محل، قبر ام سلمه است و لذا [[وصیت]] کرد پیکر او را در محل دیگری به خاک بسپارند. | [[ابن شبه]] (متوفای ۲۶۲) به عنوان قدیمیترین مدینه شناس درباره [[قبر]] [[ام سلمه]] و [[ام حبیبه]] دو تن از [[همسران رسول خدا]]{{صل}} مطلبی نقل میکند که نشانگر جدا بودن آنان از همدیگر و همچنین [[دفن]] شده این دو تن در خارج از محلی است که به عنوان مدفن و حرم [[زوجات]] [[رسول خدا]] معروف گردیده است و در نهایت مؤید گفتار ابن نجار<ref>اخبار المدینه، ابن نجار، ص۱۵۴.</ref> است که همه همسران پیامبر{{صل}} که در مدینه بودند، الزاماً در محوطه حرم منسوب به آنان و در زیر گنبد و بارگاهی که به عنوان «قبة الزوجات» بنا شده است، به خاک سپرده نشدهاند. ابن شبه درباره قبر ام سلمه از [[محمد بن یحیی]] نقل میکند که [[محمد بن زید بن علی]] خواست در کنار موضع [[فاطمه]] ([[بیت الاحزان]]) برای خود قبری مهیا کند، از زیر خاک، قطعه سنگ شکستهای پیدا شد که در آن این جمله به چشم میخورد: «ام سلمه زوج النبی» و معلوم شد آن محل، قبر ام سلمه است و لذا [[وصیت]] کرد پیکر او را در محل دیگری به خاک بسپارند. | ||
درباره ام حبیبه از [[یزید بن سائب]] و او از جدش چنین نقل نموده است که: [[عقیل | درباره ام حبیبه از [[یزید بن سائب]] و او از جدش چنین نقل نموده است که: [[عقیل بن ابی طالب]] در محوطه خانهاش حلقه چاهی حفر میکرد که قطعه سنگی به دست آمد و در آن این جمله حک شده بود: «قبر ام حبیبه بنت صخر بن حرب». عقیل با دیدن این علامت دستور داد چاه را پرکنند و بر روی آن سقفی به عنوان «مدفن ام حبیبه» ایجاد نمایند. یزید بن سائب اضافه میکند، من گاهی به این مدفن وارد میشدم و آن [[قبر]] را میدیدم<ref>تاریخ المدینه، ابن شبه، ج۱، ص۱۲۰ (به نقل از تاریخ حرم ائمه بقیع، نجمی، مشعر، ص۲۳۳).</ref>. البته بانو [[خدیجه]] در [[مکه]] و [[میمونه]] در سَرِف [[دفن]] شدهاند<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۰۹۵.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||