←علل حمله ابرهه برای نابودی کعبه
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== علل [[حمله ابرهه]] برای نابودی کعبه == | == علل [[حمله ابرهه]] برای نابودی کعبه == | ||
ابرهه از اینکه کعبه مورد توجه ویژه [[مردم]] بود و [[زیارت]] آن، [[قدرت]] و [[شوکت]] [[مکّه]] را در پی داشت ناخشنود بود و تصمیم گرفت مردم را به جای مکّه، متوجّه یمن کند. انگیزه او در این تهاجم را گسترش [[سلطه]] و نفوذ [[حبشه]] و [[امپراتوری روم]] و [[تسلط]] آنها بر همه سرزمینهای عربی مانند مکّه، ایجاد پایگاهی در برابر امپراتوری [[ایران]] و حذف واسطهگری ساسانیان در روابط تجاری میان [[روم]] با سیلان و هند دانستهاند<ref> المفصل، ج ۳، ص۵۱۷ ـ ۵۱۸؛ پرتوی از قرآن، ق. ۲، ج ۳۰، ص۲۶۰ ـ ۲۶۱.</ref>. وی در پی این تصمیم، کلیسایی باشکوه به نام "قُلَّیْس" در صَنعا بنا کرد و از مردم خواست تا به جای کعبه، به زیارت آن بروند<ref>جامع البیان، مج ۱۵، ج ۳۰، ص۳۸۶؛ مجمع البیان، ج ۱۰، ص۸۲۲.</ref>. خبر تأسیس این کلیسا عربها را بسیار [[خشمگین]] ساخت، بهطوری که گفتهاند: یکی از آنها خود را به قلّیس رساند و آن را [[آلوده]] ساخت<ref>السیرهالنبویه، ج ۱، ص۴۵؛ تاریخ طبری، ج ۱، ص۴۴۰.</ref> و یکی از فرستادگان ابرهه به نام محمّد بن خُزاعی که برای فراخوانی مردم به [[زیارت]] قلّیس به میان [[عربها]] رفته بود، به دست آنان کشته شد<ref> تاریخ طبری، ج ۱، ص۴۴۰؛ جامع البیان، مج ۱۵، ج ۳۰، ص۳۸۷.</ref>. برخی گفتهاند: گروهی از [[قریش]] در راه تجارتشان، کنار یکی از معابد [[مسیحیان]] فرود آمده، برای پختن غذا آتشی برافروختند و باد، [[آتش]] را در [[معبد]] افکند و آن را سوزاند<ref>المفصل، ج ۳، ص۵۱۰، ۵۱۲؛ [[مجمع البیان]]، ج ۱۰، ص۸۲۴.</ref>. این عوامل [[خشم]] [[ابرهه]] را برانگیخت و فهمید که با بودن [[کعبه]]، نمیتواند [[مردم]] را از [[مکّه]] متوجه [[یمن]] کند و به اهداف خود برسد، ازاینرو تصمیم گرفت کعبه را ویران کند<ref>[[محمد خراسانی|خراسانی، محمد]]، [[اصحاب فیل (مقاله)|مقاله «اصحاب فیل»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۳]]، ص۴۳۹؛ [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصههای قرآن (کتاب)|قصههای قرآن]] | ابرهه از اینکه کعبه مورد توجه ویژه [[مردم]] بود و [[زیارت]] آن، [[قدرت]] و [[شوکت]] [[مکّه]] را در پی داشت ناخشنود بود و تصمیم گرفت مردم را به جای مکّه، متوجّه یمن کند. انگیزه او در این تهاجم را گسترش [[سلطه]] و نفوذ [[حبشه]] و [[امپراتوری روم]] و [[تسلط]] آنها بر همه سرزمینهای عربی مانند مکّه، ایجاد پایگاهی در برابر امپراتوری [[ایران]] و حذف واسطهگری ساسانیان در روابط تجاری میان [[روم]] با سیلان و هند دانستهاند<ref> المفصل، ج ۳، ص۵۱۷ ـ ۵۱۸؛ پرتوی از قرآن، ق. ۲، ج ۳۰، ص۲۶۰ ـ ۲۶۱.</ref>. وی در پی این تصمیم، کلیسایی باشکوه به نام "قُلَّیْس" در صَنعا بنا کرد و از مردم خواست تا به جای کعبه، به زیارت آن بروند<ref>جامع البیان، مج ۱۵، ج ۳۰، ص۳۸۶؛ مجمع البیان، ج ۱۰، ص۸۲۲.</ref>. خبر تأسیس این کلیسا عربها را بسیار [[خشمگین]] ساخت، بهطوری که گفتهاند: یکی از آنها خود را به قلّیس رساند و آن را [[آلوده]] ساخت<ref>السیرهالنبویه، ج ۱، ص۴۵؛ تاریخ طبری، ج ۱، ص۴۴۰.</ref> و یکی از فرستادگان ابرهه به نام محمّد بن خُزاعی که برای فراخوانی مردم به [[زیارت]] قلّیس به میان [[عربها]] رفته بود، به دست آنان کشته شد<ref> تاریخ طبری، ج ۱، ص۴۴۰؛ جامع البیان، مج ۱۵، ج ۳۰، ص۳۸۷.</ref>. برخی گفتهاند: گروهی از [[قریش]] در راه تجارتشان، کنار یکی از معابد [[مسیحیان]] فرود آمده، برای پختن غذا آتشی برافروختند و باد، [[آتش]] را در [[معبد]] افکند و آن را سوزاند<ref>المفصل، ج ۳، ص۵۱۰، ۵۱۲؛ [[مجمع البیان]]، ج ۱۰، ص۸۲۴.</ref>. این عوامل [[خشم]] [[ابرهه]] را برانگیخت و فهمید که با بودن [[کعبه]]، نمیتواند [[مردم]] را از [[مکّه]] متوجه [[یمن]] کند و به اهداف خود برسد، ازاینرو تصمیم گرفت کعبه را ویران کند<ref>[[محمد خراسانی|خراسانی، محمد]]، [[اصحاب فیل (مقاله)|مقاله «اصحاب فیل»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم ج۳]]، ص۴۳۹؛ [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصههای قرآن (کتاب)|قصههای قرآن]] ص۵۲۹؛ [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۱۱۴.</ref>. | ||
== حرکت [[سپاه]] ابرهه، وقایع آن و نابودی == | == حرکت [[سپاه]] ابرهه، وقایع آن و نابودی == | ||