بحث:معراج: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۶۳ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
(خنثی‌سازی نسخهٔ 1355077 از Bahmani (بحث))
برچسب‌ها: خنثی‌سازی پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۷۴: خط ۷۴:
به هر حال به گفته [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶.</ref> [[رسول خدا]] {{صل}} از [[خدا]] خواست تا [[بهشت و جهنم]] را به او نشان دهد؛ از این‌رو، هیجده ماه پیش از [[هجرت]]، در [[روز]] [[شنبه]] هفدهم [[رمضان]] توسط [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] به [[معراج]] رفت و تا [[سدرة المنتهی]] و [[آسمان]] هفتم را طی کرد و [[بهشت و دوزخ]] را دید. بی‌تردید بر اساس [[آیه]] {{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. چهارده آیه ابتدایی [[سوره نجم]] و نیز استعمال کلمه {{متن قرآن|أَسْرِ}} در [[آیات]] دیگر، از جمله آیات: {{متن قرآن|فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ}}<ref>«پس، در پاسی از شب، خانواده‌ات را همراه ببر و خود از پی آنان روان شو و هیچ کس از شما واپس ننگرد، و به همانجا بروید که فرمان می‌یابید» سوره حجر، آیه ۶۵.</ref> و {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى}}<ref>«و به موسی وحی کردیم که بندگان مرا شب راهی کن و راهی خشک در دریا برای آنان بگشا (چنان که) نه از سر رسیدن (دشمن) بترسی و نه (از غرق شدن) بهراسی» سوره طه، آیه ۷۷.</ref> به معنای [[سیر]] [[جسمانی]]، باید این [[سیر شبانه رسول خدا]] {{صل}} را نیز به معنای سیر جسمانی دانست؛ اگرچه به طور طبیعی سیر [[روحانی]] را نیز دربردارد؛ چنان که به نظر می‌رسد با توجه به آیات یاد شده، باید [[اسراء]] و معراج را در یک [[زمان]] و در حال [[بیداری]] رسول خدا {{صل}} دانست. زمان اسراء را یک سال پیش از هجرت در هفدهم<ref> ربیع الاول ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶.</ref> و ۲۷ [[رجب]]<ref>ابن جوزی، المنتظم، ج۳، ص۳۶.</ref> یا ۲۷ [[ربیع الاول]]<ref>مقریزی، ج۱، ص۴۷.</ref> نیز آورده‌اند. بنا بر نقل بیشتر منابع، نمازهای پنجگانه نیز در زمان معراج [[واجب]] شد<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶؛ بلاذری، أنساب، ج۱، ص۳۰۱؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۱، ص۱۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص۵۱.</ref>
به هر حال به گفته [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶.</ref> [[رسول خدا]] {{صل}} از [[خدا]] خواست تا [[بهشت و جهنم]] را به او نشان دهد؛ از این‌رو، هیجده ماه پیش از [[هجرت]]، در [[روز]] [[شنبه]] هفدهم [[رمضان]] توسط [[جبرئیل]] و [[میکائیل]] به [[معراج]] رفت و تا [[سدرة المنتهی]] و [[آسمان]] هفتم را طی کرد و [[بهشت و دوزخ]] را دید. بی‌تردید بر اساس [[آیه]] {{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. چهارده آیه ابتدایی [[سوره نجم]] و نیز استعمال کلمه {{متن قرآن|أَسْرِ}} در [[آیات]] دیگر، از جمله آیات: {{متن قرآن|فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ}}<ref>«پس، در پاسی از شب، خانواده‌ات را همراه ببر و خود از پی آنان روان شو و هیچ کس از شما واپس ننگرد، و به همانجا بروید که فرمان می‌یابید» سوره حجر، آیه ۶۵.</ref> و {{متن قرآن|وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى}}<ref>«و به موسی وحی کردیم که بندگان مرا شب راهی کن و راهی خشک در دریا برای آنان بگشا (چنان که) نه از سر رسیدن (دشمن) بترسی و نه (از غرق شدن) بهراسی» سوره طه، آیه ۷۷.</ref> به معنای [[سیر]] [[جسمانی]]، باید این [[سیر شبانه رسول خدا]] {{صل}} را نیز به معنای سیر جسمانی دانست؛ اگرچه به طور طبیعی سیر [[روحانی]] را نیز دربردارد؛ چنان که به نظر می‌رسد با توجه به آیات یاد شده، باید [[اسراء]] و معراج را در یک [[زمان]] و در حال [[بیداری]] رسول خدا {{صل}} دانست. زمان اسراء را یک سال پیش از هجرت در هفدهم<ref> ربیع الاول ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶.</ref> و ۲۷ [[رجب]]<ref>ابن جوزی، المنتظم، ج۳، ص۳۶.</ref> یا ۲۷ [[ربیع الاول]]<ref>مقریزی، ج۱، ص۴۷.</ref> نیز آورده‌اند. بنا بر نقل بیشتر منابع، نمازهای پنجگانه نیز در زمان معراج [[واجب]] شد<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۶۶؛ بلاذری، أنساب، ج۱، ص۳۰۱؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۱، ص۱۸۹.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی (کتاب)|مقاله «محمد رسول الله»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص۵۱.</ref>


==معراج==
== معراج ==
مشهور و معروف در میان [[دانشمندان]] [[اسلام]] این است که [[پیامبر]]{{صل}} هنگامی که در [[مکه]] بودند، به [[قدرت پروردگار]] در یک شب از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] آمده و از آنجا به [[آسمان‌ها]] صعود نمود و آثار [[عظمت خدا]] را در پهنه [[آسمان]] [[مشاهده]] کرد و همان شب به مکه بازگشت. مشهور آن است که این [[سیر]] زمینی و آسمانی را با [[روح]] و [[جسم]] توأماً انجام داد<ref>معراج، مقدس‌ترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام{{صل}}، خاستگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، مهماندارش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتش اخبار آسمان‌ها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از دنیای مادی بوده است (تفسیر سوره اسراء، قرائتی، ص۱۲)</ref>. جریان معراج و سیر آن حضرت در [[عوالم]] وجود، در دو [[سوره]] [[قرآن]] به صورت آشکار مطرح گردیده و در سوره‌های دیگر نیز اشاراتی شده است. [[خداوند]] در [[سوره اسراء]] چنین فرموده است:
مشهور و معروف در میان دانشمندان [[اسلام]] این است که [[پیامبر]]{{صل}} هنگامی که در [[مکه]] بودند، به [[قدرت پروردگار]] در یک شب از [[مسجد الحرام]] به [[مسجد الاقصی]] آمده و از آنجا به [[آسمان‌ها]] صعود نمود و آثار عظمت خدا را در پهنه [[آسمان]] مشاهده کرد و همان شب به مکه بازگشت. مشهور آن است که این [[سیر]] زمینی و آسمانی را با [[روح]] و جسم توأماً انجام داد<ref>معراج، مقدس‌ترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام{{صل}}، خاستگاهش مسجد الحرام، گذرگاهش مسجد الاقصی، مهماندارش خدا، هدف آن دیدن آیات الهی، سوغاتش اخبار آسمان‌ها و ملکوت و بالا بردن سطح فهم بشر از دنیای مادی بوده است (تفسیر سوره اسراء، قرائتی، ص۱۲)</ref>.
{{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>.
 
سوره دیگری که آشکارا جریان معراج را مطرح نموده، سوره «النجم» [[آیات]] ۱۲ تا ۱۸ می‌باشد.
جریان معراج و سیر آن حضرت در [[عوالم]] وجود، در دو [[سوره]] [[قرآن]] به صورت آشکار مطرح گردیده و در سوره‌های دیگر نیز اشاراتی شده است. [[خداوند]] در [[سوره اسراء]] چنین فرموده است: {{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>. سوره دیگری که آشکارا جریان معراج را مطرح نموده، سوره «النجم» [[آیات]] ۱۲ تا ۱۸ می‌باشد.
[[تاریکی]] شب افق را فرا گرفته و [[خاموشی]] در تمام نقاط [[حکم]] می‌کرد، هنگام آن رسیده بود که جانداران در خوابگاه‌های خود به [[استراحت]] بپردازند و برای مدت محدودی چشم از مظاهر [[طبیعت]] بپوشند و برای فعالیت روزانه خود تجدید قوا کنند.
 
[[تاریکی]] شب افق را فرا گرفته و [[خاموشی]] در تمام نقاط [[حکم]] می‌کرد، هنگام آن رسیده بود که جانداران در خوابگاه‌های خود به استراحت بپردازند و برای مدت محدودی چشم از مظاهر طبیعت بپوشند و برای فعالیت روزانه خود تجدید قوا کنند.
 
شخص پیامبر بزرگ اسلام نیز از این ناموس طبیعی مستثنی نبود. او می‌خواست پس از اداء [[فریضه]]، به استراحت بپردازد ولی یک مرتبه صدای آشنایی به گوش او رسید، آن صدا از «[[جبرییل]]» [[امین وحی]] بود که به او گفت: امشب [[سفر]] دور و درازی در پیش دارید و من نیز همراه تو هستم، تا نقاط مختلف [[گیتی]] را با مرکب فضاپیمایی به نام [[براق]] بپیمایید.


شخص پیامبر بزرگ اسلام نیز از این [[ناموس]] طبیعی مستثنی نبود. او می‌خواست پس از اداء [[فریضه]]، به استراحت بپردازد ولی یک مرتبه صدای آشنایی به گوش او رسید، آن صدا از «[[جبرییل]]» [[امین وحی]] بود که به او گفت: امشب [[سفر]] دور و درازی در پیش دارید و من نیز همراه تو هستم، تا نقاط مختلف [[گیتی]] را با مرکب فضاپیمایی به نام [[براق]] بپیمایید.
[[پیامبر گرامی]] [[سفر]] با [[شکوه]] خود را از [[خانه]] دختر عمویش «[[ام هانی]]»<ref>امّ‌هانی، خواهر امیرمؤمنان و از زنان سرشناس قریش است که زمانی رسول خدا{{صل}} خواست تا وی را به زنی بگیرد، اما او به دلایلی عذر آورد و رسول خدا{{صل}} نیز عذر او را پذیرفت. خانه وی نزدیک کوه صفا بوده و نوشته‌اند که رسول خدا{{صل}} پس از نماز عشاء در خانه امّ‌هانی استراحت کرد و از همان‌جا به معراج رفت. (آثار مکه و مدینه، ص۱۲۶)</ref> آغاز کرد و با همان مرکب به سوی «[[بیت المقدس]]» واقع در [[کشور فلسطین]] که آن را «[[مسجد الاقصی]]» نیز می‌نامند روانه شد و در مدت بسیار کوتاهی در آن نقطه پایین آمد و از نقاط مختلف [[مسجد]] و «[[بیت اللحم]]» که زادگاه [[مسیح]] است و منازل [[انبیاء]] و آثار و جایگاه آنها دیدن به عمل آورد و در برخی از منازل دو رکعت [[نماز]] گزارد<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.
[[پیامبر گرامی]] [[سفر]] با [[شکوه]] خود را از [[خانه]] دختر عمویش «[[ام هانی]]»<ref>امّ‌هانی، خواهر امیرمؤمنان و از زنان سرشناس قریش است که زمانی رسول خدا{{صل}} خواست تا وی را به زنی بگیرد، اما او به دلایلی عذر آورد و رسول خدا{{صل}} نیز عذر او را پذیرفت. خانه وی نزدیک کوه صفا بوده و نوشته‌اند که رسول خدا{{صل}} پس از نماز عشاء در خانه امّ‌هانی استراحت کرد و از همان‌جا به معراج رفت. (آثار مکه و مدینه، ص۱۲۶)</ref> آغاز کرد و با همان مرکب به سوی «[[بیت المقدس]]» واقع در [[کشور فلسطین]] که آن را «[[مسجد الاقصی]]» نیز می‌نامند روانه شد و در مدت بسیار کوتاهی در آن نقطه پایین آمد و از نقاط مختلف [[مسجد]] و «[[بیت اللحم]]» که زادگاه [[مسیح]] است و منازل [[انبیاء]] و آثار و جایگاه آنها دیدن به عمل آورد و در برخی از منازل دو رکعت [[نماز]] گزارد<ref>فروغ ابدیت، ج۱، ص۳۷۹.</ref>.


سپس قسمت دوم از برنامه خود را آغاز فرمود. از همان نقطه به سوی [[آسمان‌ها]] پرواز نمود، [[ستارگان]] و [[نظام]] [[جهان]] بالا را [[مشاهده]] کرد و با [[ارواح]] [[پیامبران]] و [[فرشتگان]] آسمانی سخن گفت، و از مراکز [[رحمت]] و [[عذاب]] ([[بهشت و دوزخ]]) بازدیدی به عمل آورد، درجات [[بهشتیان]] و اشباح [[دوزخیان]] را<ref>مجمع البیان، سوره اسراء، ج۳، ص۳۹۵.</ref> از نزدیک مشاهده فرمود و در نتیجه از رموز هستی و [[اسرار]] [[جهان آفرینش]] و وسعت [[عالم خلقت]] و آثار [[قدرت]] بی‌پایان [[خدا]] کاملاً [[آگاه]] گشت. سپس به [[سیر]] خود ادامه داد و به «[[سدرة المنتهی]]» رسید و آن را سراپا پوشیده از شکوه و جلال و [[عظمت]] دید، در این هنگام برنامه وی پایان یافت. سپس [[مأمور]] شد از همان راهی که پرواز نموده بازگشت نماید. در مراجعت نیز در [[بیت‌المقدس]] فرود آمد و راه [[مکه]] و [[وطن]] خود را پیش گرفت و در بین راه با [[کاروان بازرگانی قریش]] برخورد، در حالی که آنان شتری را گم کرده بودند و دنبال آن می‌گشتند و از آبی که در میان ظرف آنها بود قدری خورده و باقیمانده را روی [[زمین]] ریخت و بنا به روایتی سرپوشی روی آن گذاشت و از مرکب فضاپیمای خود در [[خانه]] «[[ام هانی]]» پیش از [[طلوع فجر]] پایین آمد و برای اولین بار [[راز]] خود را به او گفت و در [[روز]] همان شب در مجامع و محافل [[قریش]]، پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و [[سیر]] شگفت‌انگیز او که در [[فکر]] قریش امری ممتنع و محال بود، در تمام مراکز دهن به دهن گشت و «سران» قریش را بیش از همه عصبانی نمود.
سپس قسمت دوم از برنامه خود را آغاز فرمود. از همان نقطه به سوی [[آسمان‌ها]] پرواز نمود، [[ستارگان]] و [[نظام]] [[جهان]] بالا را مشاهده کرد و با [[ارواح]] [[پیامبران]] و [[فرشتگان]] آسمانی سخن گفت، و از مراکز [[رحمت]] و [[عذاب]] ([[بهشت و دوزخ]]) بازدیدی به عمل آورد، درجات [[بهشتیان]] و اشباح [[دوزخیان]] را<ref>مجمع البیان، سوره اسراء، ج۳، ص۳۹۵.</ref> از نزدیک مشاهده فرمود و در نتیجه از رموز هستی و [[اسرار]] [[جهان آفرینش]] و وسعت عالم خلقت و آثار [[قدرت]] بی‌پایان [[خدا]] کاملاً [[آگاه]] گشت. سپس به [[سیر]] خود ادامه داد و به «[[سدرة المنتهی]]» رسید و آن را سراپا پوشیده از شکوه و جلال و عظمت دید، در این هنگام برنامه وی پایان یافت. سپس [[مأمور]] شد از همان راهی که پرواز نموده بازگشت نماید. در مراجعت نیز در [[بیت‌المقدس]] فرود آمد و راه [[مکه]] و [[وطن]] خود را پیش گرفت و در بین راه با کاروان بازرگانی قریش برخورد، در حالی که آنان شتری را گم کرده بودند و دنبال آن می‌گشتند و از آبی که در میان ظرف آنها بود قدری خورده و باقیمانده را روی [[زمین]] ریخت و بنا به روایتی سرپوشی روی آن گذاشت و از مرکب فضاپیمای خود در [[خانه]] «[[ام هانی]]» پیش از طلوع فجر پایین آمد و برای اولین بار راز خود را به او گفت و در [[روز]] همان شب در مجامع و محافل [[قریش]]، پرده از راز خود برداشت. داستان معراج و [[سیر]] شگفت‌انگیز او که در [[فکر]] قریش امری ممتنع و محال بود، در تمام مراکز دهن به دهن گشت و «سران» قریش را بیش از همه عصبانی نمود.
قریش به [[عادت]] دیرینه خود به [[تکذیب]] او برخاستند و گفتند: در مکه کسانی هستند که [[بیت‌المقدس]] را دیده‌اند، اگر راست می‌گویی، کیفیت ساختمان آنجا را تشریح کن. [[پیامبر]] نه تنها خصوصیات ساختمان آنجا را تشریح کرد، بلکه حوادثی را که در میان مکه و بیت‌المقدس رخ داده بود بازگو نمود<ref>فروغ ابدیت، جعفر سبحانی، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. این حادثه در [[سال دهم بعثت]] به وقوع پیوست.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۹۶۰.</ref>.


== منابع ==
قریش به عادت دیرینه خود به [[تکذیب]] او برخاستند و گفتند: در مکه کسانی هستند که [[بیت‌المقدس]] را دیده‌اند، اگر راست می‌گویی، کیفیت ساختمان آنجا را تشریح کن. [[پیامبر]] نه تنها خصوصیات ساختمان آنجا را تشریح کرد، بلکه حوادثی را که در میان مکه و بیت‌المقدس رخ داده بود بازگو نمود<ref>فروغ ابدیت، جعفر سبحانی، ج۱، ص۳۸۰.</ref>. این حادثه در [[سال دهم بعثت]] به وقوع پیوست<ref> [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۹۶۰.</ref>.
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
۱۳۰٬۲۱۶

ویرایش