نماز امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

این در حالی است که از ابن [[فیاض]] در شرح الاخبار از [[امیر المؤمنین]]{{ع}} [[روایت]] شده است که فرمود: ما در حالی که [[سجده]] به جای می‌آوردیم، ابو طالب از کنار ما گذشت در این حال دستم را گرفت و مرا به این کار [[ترغیب]] و [[تشویق]] کرد و از آنجا رفت<ref>شرح الاخبار، ص۱۷۷-۱۷۹ از قاضی نعمان مصری مغربی تمیمی شیعی فاطمی اسماعیلی، متوفای سال ۳۶۳ﻫ.ق ابن شهر آشوب در کتاب مناقب به او لقب الفیاض داده است و در کتاب دیگرش؛ معالم العلماء، ص۱۳۶ گفته است: «ابی الفیاض قاضی نعمان بن محمد، امامی نیست، اما کتاب‌هایش خوب است». و ندیده‌ایم که کسی غیر از ابن شهر آشوب چنین لقبی به او داده باشد. و این خبر را حبة العرنی چنین آورده است: دیدم علی{{ع}} را که بر منبر می‌خندد و تا به حال چنین خنده‌ای از او ندیده بودم که دندان‌هایش نمایان شود و سپس فرمود: هنگامی که من و رسول الله در مکه نماز می‌خواندیم، ابو طالب بر ما گذر کرد و گفت: چه کار می‌کنید ای برادرزاده؟ پس رسول الله{{صل}} او را به اسلام دعوت و بدان ترغیب کرد. پس ابو طالب گفت: در حرف‌هایی که می‌زنی و کارهایی که انجام می‌دهی هیچ شرّ و بدی نمی‌بینم... آنگاه علی{{ع}} فرمود: خدایا در این امت کسی را نمی‌شناسم که قبل از من تو را عبادت کرده باشد، غیر از پیامبر تو. - این جمله را سه بار تکرار کرد - و آنگاه گفت: هرآینه هفت سال نماز خواندم قبل از آنکه کسی نماز بخواند. همچنین این حدیث را [[ابن حنبل]] در مسند، ج۱، ص۹۹ آورده است.</ref>.

و از او به نقل از [[ابو طالب]] [[انصاری]] نقل شده است که گفت: از [[نبی اکرم]]{{صل}} شنیدم که می‌فرمود: هرآینه [[فرشتگان]] آسمانی هفت سال بر من و [[علی بن ابی طالب]][[ درود]] می‌فرستادند و این بدان خاطر بود که هیچ کس قبل از او به من [[ایمان]] نیاورده بود.

از [[سنن ابن ماجه]] قزوینی و [[تاریخ]] [[طبری]] از عبّاد بن عبد الله رواجنی نقل شده است که گفت: از علی{{ع}} شنیدم که می‌فرماید: «من عبد الله و [[برادر]] رسول الله{{صل}} و [[صدّیق]] اکبر هستم. هیچ کسی اینها را بعد از من ادّعا نمی‌کند، مگر این که [[دروغ]] و [[افترا]] گفته است. من هفت سال، قبل از دیگران با رسول الله{{صل}} نماز می‌خواندم».

سپس می‌گوید: مثل این را عفیف کندی نقل کرده و در ادامه گفته است: عفیف پسر عموی [[اشعث بن قیس]] می‌باشد. و این خبر را [[احمد بن حنبل]] در [[مسند]] و [[نطنزی]] در [[الخصائص]] نقل کرده‌اند. آنگاه به نقل از الخصائص در زیر قول [[خداوند متعال]] که می‌فرماید: {{متن قرآن|وَارْکَعُوا مَعَ الرَّاکِعِینَ}}<ref>«و نماز را برپا دارید و زکات بدهید و با نمازگزاران نماز بگزارید» سوره بقره، آیه 43.</ref> می‌نویسد: همانا این [[آیه]] در [[شأن پیامبر]] و [[حضرت علی]]{{ع}} نازل شده است؛ زیرا آنها اولین کسانی بوده‌اند که [[نماز]] خوانده‌اند و [[رکوع]] کرده‌اند<ref>ابن شهر آشوب به نقل از کلبی از ابی صالح از ابن عباس و از امام باقر{{ع}} این خبر را روایت کرده است.</ref>. و از علی{{ع}} [[روایت]] شده است که فرمود: [[رسول الله]]{{صل}} فرمودند: «در [[روز]] [[دوشنبه]] به [[نبوّت]] برگزیده شدم و در روز سه‌شنبه علی{{ع}} با من نماز خواند».

با [[حفظ]] این مطلب باید گفت که [[طبرسی]] در [[مجمع البیان]] از علی{{ع}} به نقل از [[نبی اکرم]]{{صل}} نقل می‌کند که فرمود: اوّلین چیزی که در [[مکه]] بر من نازل شد، فاتحة الکتاب و پس از آن [[سوره]] {{متن قرآن|اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ}}<ref>«بخوان به نام پروردگار خویش که آفرید» سوره علق، آیه 1.</ref> بوده <ref>[[محمد هادی یوسفی غروی|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[تاریخ تحقیقی اسلام ج۱ (کتاب)|تاریخ تحقیقی اسلام]]، ج۱، ص319-327.</ref>