←عمرو بن ثابت
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱۳۹: | خط ۱۳۹: | ||
وی پس از ذکر حدیث [[حاکم]] [[نیشابوری]] و [[احادیث]] دیگر مینویسد: «[[ابن تیمیه]] بر حدیث یاد شده با این اسناد واقف نبوده و به او نرسیده که حاکم آن را تصحیح کرده است و چگونه بر [[مسلمانان]] جایز است که بر منع از این امر عظیم جرات و [[جسارت]] پیدا کند؟ امری که نه [[عقل]] و نه [[شرع]] آن را رد نمیکند»<ref>شفاء السقام فی زیارة خیر الأنام، ص۲۹۶ ـ ۲۹۷.</ref> | وی پس از ذکر حدیث [[حاکم]] [[نیشابوری]] و [[احادیث]] دیگر مینویسد: «[[ابن تیمیه]] بر حدیث یاد شده با این اسناد واقف نبوده و به او نرسیده که حاکم آن را تصحیح کرده است و چگونه بر [[مسلمانان]] جایز است که بر منع از این امر عظیم جرات و [[جسارت]] پیدا کند؟ امری که نه [[عقل]] و نه [[شرع]] آن را رد نمیکند»<ref>شفاء السقام فی زیارة خیر الأنام، ص۲۹۶ ـ ۲۹۷.</ref> | ||
به نظر میرسد سبکی [[افکار]] ابن تیمیه را حمل بر [[صحت]] کرده و آن را به خاطر [[ناآگاهی]] وی از این احادیث دانسته است، اما حتی اگر چنین باشد و او تجاهل نکرده باشد و به خاطر [[ستیزه]] با [[حق]] آن را [[کتمان]] نکره باشد، باز هم [[جهالت]] وی ثابت خواهد شد. البته کتمان [[حقایق]] منحصر به ابن تیمیه نیست، بلکه در این حدیث نیز کتمان [[حقیقت]] مشهور و روشن است؛ زیرا مقرون بودن [[نام امیرالمؤمنین]]{{ع}} با [[نام رسول خدا]]{{صل}} در [[عرش]]، براساس [[احادیث صحیح]] و مقبول نزد [[فریقین]] مسلّم است و تردیدی در آن وجود ندارد؛ لیکن سنیان میکوشند این [[فضیلت امیرالمؤمنین]]{{ع}} را نیز همچون سایر [[فضایل]] ایشان کتمان کنند، اما [[خداوند]] خواسته که این حقیقت [[روایت]] شود و باقی بماند. [[قاضی عیاض]]، از [[ابوحمرا]]، از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل میکند که فرمود: «هنگامی که در [[شب معراج]] مرا به [[آسمان]] بردند، در آن هنگام بر عرش نوشته شده بود: خدایی جز [[الله]] نیست و محمّد [[رسول]] خداست. او را به واسطه علی [[تأیید]] کردم»<ref>الشفا بتعریف [[حقوق]] المصطفی، ج۱، ص۱۷۴. همچنین ر.ک: [[مجمع الزوائد]]، ج۹، ص۱۲۱؛ [[المعجم الکبیر]]، ج۲۲، ص۲۰۰؛ [[کنزالعمال]]، ج۱۱، ص۶۲۴، ش۳۳۰۴۱؛ [[شواهد التنزیل]]، ج۱، ص۲۹۸، ش۳۰۴؛ [[تاریخ مدینة دمشق]]، ج۴۲، ص۳۳۶.<ref | به نظر میرسد سبکی [[افکار]] ابن تیمیه را حمل بر [[صحت]] کرده و آن را به خاطر [[ناآگاهی]] وی از این احادیث دانسته است، اما حتی اگر چنین باشد و او تجاهل نکرده باشد و به خاطر [[ستیزه]] با [[حق]] آن را [[کتمان]] نکره باشد، باز هم [[جهالت]] وی ثابت خواهد شد. البته کتمان [[حقایق]] منحصر به ابن تیمیه نیست، بلکه در این حدیث نیز کتمان [[حقیقت]] مشهور و روشن است؛ زیرا مقرون بودن [[نام امیرالمؤمنین]]{{ع}} با [[نام رسول خدا]]{{صل}} در [[عرش]]، براساس [[احادیث صحیح]] و مقبول نزد [[فریقین]] مسلّم است و تردیدی در آن وجود ندارد؛ لیکن سنیان میکوشند این [[فضیلت امیرالمؤمنین]]{{ع}} را نیز همچون سایر [[فضایل]] ایشان کتمان کنند، اما [[خداوند]] خواسته که این حقیقت [[روایت]] شود و باقی بماند. [[قاضی عیاض]]، از [[ابوحمرا]]، از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل میکند که فرمود: «هنگامی که در [[شب معراج]] مرا به [[آسمان]] بردند، در آن هنگام بر عرش نوشته شده بود: خدایی جز [[الله]] نیست و محمّد [[رسول]] خداست. او را به واسطه علی [[تأیید]] کردم»</ref>الشفا بتعریف [[حقوق]] المصطفی، ج۱، ص۱۷۴. همچنین ر.ک: [[مجمع الزوائد]]، ج۹، ص۱۲۱؛ [[المعجم الکبیر]]، ج۲۲، ص۲۰۰؛ [[کنزالعمال]]، ج۱۱، ص۶۲۴، ش۳۳۰۴۱؛ [[شواهد التنزیل]]، ج۱، ص۲۹۸، ش۳۰۴؛ [[تاریخ مدینة دمشق]]، ج۴۲، ص۳۳۶.</ref>. | ||
ابن عدی<ref>ر.ک: الدرّالمنثور، ج۴، ص۱۵۳.<ref | ابن عدی</ref>ر.ک: الدرّالمنثور، ج۴، ص۱۵۳.</ref> و ابن عساکر</ref>تاریخ مدینة [[دمشق]]، ج۴۷، ص۳۴۴.</ref>> نیز این حدیث را از طریق انس از رسول خدا{{صل}} نقل کردهاند که فرمود: «وقتی در [[معراج]] به آسمان رفتم، بر ساق عرش به صورت مکتوب دیدم خدایی جز الله نیست، محمّد رسول خداست و او را به واسطه علی تأیید کردم»<ref>شواهد التنزیل، ج۱، ص۲۹۳، ش۳۰۰؛[[ تاریخ]] [[بغداد]]، ج۱۱، ص۱۷۳، ش۵۸۷۶؛ [[میزان]] الإعتدال، ج۱، ص۵۳۰، ش۱۹۷۷.</ref> | ||
[[حافظ]] [[محب الدین طبری]] نیز در [[سیره]] خود، فصلی با عنوان {{عربی|ذکر اختصاصه بتأیید الله نبیّه به، وکتبه ذلک علی ساق العرش، وعلی بعض الحیوان}} آورده است<ref>الریاض النضرة، ج۳، ص۱۳۱.<ref | [[حافظ]] [[محب الدین طبری]] نیز در [[سیره]] خود، فصلی با عنوان {{عربی|ذکر اختصاصه بتأیید الله نبیّه به، وکتبه ذلک علی ساق العرش، وعلی بعض الحیوان}} آورده است<ref>الریاض النضرة، ج۳، ص۱۳۱.</ref> [[طبری]] در این فصل،[[ حدیث]] را از ابو [[حمراء]] با روایتی طولانی در سیره خود آورده است. وی همچنین از [[ابن عباس]] نقل میکند که گفت: «ما نزد [[پیامبر]]{{صل}} بودیم. پرندهای آمد که در دهانش بادام سبزی بود. آن را به سینه پیامبر انداخت و پیامبر آن را بوسید و سپس [[شکست]]. در درون آن حشره سبز رنگی بود که روی آن با رنگ زرد نوشته شده بود: «خدایی جز [[الله]] نیست، محمّد [[رسول]] خداست، او را به واسطه علی [[یاری]] کردم». ابوالخیر حاکمی قزوینی این [[حدیث]] را آورده است<ref>الریاض النضرة، ج۳، ص۱۳۱.</ref> | ||
بنابراین، روشن است که [[نام امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[عرش]] کنار نام [[پیامبر خدا]]{{صل}} و نام [[خداوند متعال]] نوشته شده و [[حضرت آدم]]{{ع}} نام ایشان را دیده و دریافته که آنان محبوبترین [[خلق]] نزد [[خداوند]] هستند؛ از همین رو با [[توسل]] جستن به ایشان،[[ توبه]] کرده و خداوند نیز [[توبه]] او را به [[برکت]] [[اهل بیت]]{{عم}} پذیرفته است. | بنابراین، روشن است که [[نام امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[عرش]] کنار نام [[پیامبر خدا]]{{صل}} و نام [[خداوند متعال]] نوشته شده و [[حضرت آدم]]{{ع}} نام ایشان را دیده و دریافته که آنان محبوبترین [[خلق]] نزد [[خداوند]] هستند؛ از همین رو با [[توسل]] جستن به ایشان،[[ توبه]] کرده و خداوند نیز [[توبه]] او را به [[برکت]] [[اهل بیت]]{{عم}} پذیرفته است. | ||