همسر امام هادی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط  
{{مدخل مرتبط  
| موضوع مرتبط = امام هادی
| موضوع مرتبط = امام هادی
| عنوان مدخل  =  
| عنوان مدخل  = [[همسر امام هادی در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط =  
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== مقدمه ==
== آشنایی اجمالی ==
{{اصلی|حضرت سلیل}}
در این‌باره که [[امام هادی]]{{ع}} با زنی [[آزاد]] [[ازدواج]] کرده باشد گزارشی به دست نیامده است؛ ولی ایشان کنیزی داشت که به شَرف مادری [[امام عسکری]]{{ع}} درآمد<ref>محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳.</ref> و مکنّا به ام‌الحسن<ref>شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۱.</ref> بود و نام‌های «حدیث»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری باعلام الهدی، ج۲، ص۱۳۱؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۴۵۵؛ شهید اول، الدروس الشرعیة فی فقه الامامیه، ج۲، ص۱۵.</ref>، «[[حربیه]]»<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۹۱۰.</ref>، «[[سَوْسَن]]»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ سبط ابن‌جوزی، تذکرة الخواص، ص۳۶۲؛ ابن‌طلحه شافعی، مطالب السئول فی مناقب آل الرسول{{صل}}، ص۳۰۹.</ref> یا «[[سوسن مغربیه]]»، «[[شَکَل نوبیّه]]»، «[[سَقوس]]»<ref>محمد بن جریر طبری امامی، دلائل الامامه، ص۴۲۴.</ref>، «[[سلیل]]»<ref>حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، ص۱۳۴.</ref>، «[[سمانه مولده]]»<ref>ابن ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، ص۱۲۴؛ شیخ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۰-۴۱، ح۱؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۰۶-۳۰۷، ح۱.</ref> یا «اسما»<ref>ابن ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، ص۱۲۴، با تعبیر «یقال» که نشانه تردید وی در این نام است.</ref> را برای ایشان نقل کرده‌اند. وی زنی بامعرفت، صالحه و [[پاکیزه]] بود<ref>حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، ص۱۳۴.</ref> که امام هادی{{ع}} او را از [[پلیدی‌ها]]، ناپاکی‌ها و آفت‌ها به دور دانستند و به ایشان مژده دادند که [[خدای بزرگ]] به زودی [[حجت]] خود را به وی عطا کند و [[زمین]] را از [[عدل]] او بهره‌مند سازد<ref>علی بن حسین مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۴۴.</ref>. یکی از لقب‌های معروف او جده بوده است. این [[زن]] چون جده [[امام زمان]]{{ع}} بود و [[مقام]] و عظمت و شخصیتی داشت که بعد از امام عسکری{{ع}} [[پناهگاه]] و ملجا [[شیعه]] بود، به نام «جده» معروف شد و امام عسکری نیز برخی [[شیعیان]] را در پاسخ‌گیری درباره وظایف دینی به ایشان ارجاع داده بود<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۵۰۱، ح۲۷ ({{متن حدیث|... فَقُلْتُ: فَإِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ؟ فَقَالَتْ: إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}}...}}).</ref>.
در این‌باره که [[امام هادی]]{{ع}} با زنی [[آزاد]] [[ازدواج]] کرده باشد گزارشی به دست نیامده است؛ ولی ایشان کنیزی داشت که به شَرف مادری [[امام عسکری]]{{ع}} درآمد<ref>محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳.</ref> و مکنّا به ام‌الحسن<ref>شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۱.</ref> بود و نام‌های «حدیث»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری باعلام الهدی، ج۲، ص۱۳۱؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۴۵۵؛ شهید اول، الدروس الشرعیة فی فقه الامامیه، ج۲، ص۱۵.</ref>، «[[حربیه]]»<ref>علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۹۱۰.</ref>، «[[سَوْسَن]]»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۱۳؛ سبط ابن‌جوزی، تذکرة الخواص، ص۳۶۲؛ ابن‌طلحه شافعی، مطالب السئول فی مناقب آل الرسول{{صل}}، ص۳۰۹.</ref> یا «[[سوسن مغربیه]]»، «[[شَکَل نوبیّه]]»، «[[سَقوس]]»<ref>محمد بن جریر طبری امامی، دلائل الامامه، ص۴۲۴.</ref>، «[[سلیل]]»<ref>حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، ص۱۳۴.</ref>، «[[سمانه مولده]]»<ref>ابن ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، ص۱۲۴؛ شیخ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۴۰-۴۱، ح۱؛ همو، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۰۶-۳۰۷، ح۱.</ref> یا «اسما»<ref>ابن ابی‌الثلج، تاریخ اهل‌البیت، ص۱۲۴، با تعبیر «یقال» که نشانه تردید وی در این نام است.</ref> را برای ایشان نقل کرده‌اند. وی زنی بامعرفت، صالحه و [[پاکیزه]] بود<ref>حسین بن عبدالوهاب، عیون المعجزات، ص۱۳۴.</ref> که امام هادی{{ع}} او را از [[پلیدی‌ها]]، ناپاکی‌ها و آفت‌ها به دور دانستند و به ایشان مژده دادند که [[خدای بزرگ]] به زودی [[حجت]] خود را به وی عطا کند و [[زمین]] را از [[عدل]] او بهره‌مند سازد<ref>علی بن حسین مسعودی، اثبات الوصیه، ص۲۴۴.</ref>. یکی از لقب‌های معروف او جده بوده است. این [[زن]] چون جده [[امام زمان]]{{ع}} بود و [[مقام]] و عظمت و شخصیتی داشت که بعد از امام عسکری{{ع}} [[پناهگاه]] و ملجا [[شیعه]] بود، به نام «جده» معروف شد و امام عسکری نیز برخی [[شیعیان]] را در پاسخ‌گیری درباره وظایف دینی به ایشان ارجاع داده بود<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۵۰۱، ح۲۷ ({{متن حدیث|... فَقُلْتُ: فَإِلَى مَنْ تَفْزَعُ الشِّيعَةُ؟ فَقَالَتْ: إِلَى الْجَدَّةِ أُمِّ أَبِي مُحَمَّدٍ{{ع}}...}}).</ref>.


۲۲۶٬۶۹۸

ویرایش