ابان بن میمون قداح: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
ابان بن میمون قداح در سند | [[ابان بن میمون قداح]] نامی است که در سند یکی از [[روایات]] [[تفسیر کنز الدقائق]] به نقل از [[کتاب کافی]] به عنوان [[راوی]] ذکر شده است<ref>مصحف «عن ابان، عن میمون القداح» است؛ ر.ک: الکافی، ج۲، ص۶۳۲، ح۱۹؛ ر.ک: وسائل الشیعه، ج۶، ص۱۷۱، ح۷۶۵۸؛ ر.ک: جامع أحادیث الشیعه، ج۱۵، ص۶۵، ح۱۶۲.</ref>. با این حال، بررسیهای دقیق رجالی نشان میدهد که شخصی با این عنوان و مشخصات اساساً در کتب معتبر رجالی وجود خارجی ندارد. | ||
در | درباره [[شخصیت]] و [[هویت]] وی، شواهد [[قطعی]] دلالت بر آن دارد که کلمه «بن» ناشی از خطای [[تصحیف]] بوده و عبارت صحیح در منبع اصلی، «[[ابان عن میمون القداح]]»<ref>تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.</ref> است. این ضبط صحیح در منابع دیگری چون [[شرح اصول کافی]]<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).</ref>، [[وسائل الشیعه]]<ref>رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.</ref> و [[جامع احادیث الشیعه (کتاب)|جامع احادیث الشیعه]]<ref>رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷.</ref> نیز ثبت شده است. در واقع، مراد از ابان، همان «[[ابان بن عثمان]]» است<ref>ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).</ref> که از «میمون القداح» [[نقل حدیث]] میکند و تفاوتهای موجود در نسخههای [[بحارالانوار]]<ref>ر.ک: بحار الأنوار، ج۱۶، ص۲۵۸، ح۴۲؛ ج۴۶، ص۳۰۲، ح۴۹.</ref> و [[تفسیر عیاشی]]<ref>تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.</ref> نیز برخاسته از همین [[آشفتگی]] سندی است. در مقابل، شخصیت [[واقعی]] یعنی میمون القداح، از [[راویان]] شناخته شده و [[اصحاب امام باقر]] و [[امام صادق]]{{ع}} شمرده شده<ref>رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.</ref> و بزرگانی چون [[نجاشی]] به تفصیل وی را معرفی کردهاند<ref>رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷؛ ر.ک: روایت از امام باقر{{ع}}؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۲۳۳؛ الکافی، ج۲، ص۸۰، ح۷؛ نیز روایت از امام صادق{{ع}}؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۴۲۱، ح۹؛ التمحیص، ص۶۵، ح۱۵۲.</ref> | ||
از آنجا که نام ابان بن میمون قداح صرفاً زاییده تصحیف و خطای نوشتاری در انتقال اسناد بوده و چنین فردی در [[واقعیت]] [[تاریخی]] حضور نداشته است، طبیعتاً [[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست و هیچگونه آثار، تألیفات و شاگردانی نیز برای او ثبت نشده است.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری ج۱]]، ص ۱۵۴-۱۵۶.</ref> | |||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۲۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۵۹
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام باقر است. ابان بن میمون قداح از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ابان بن میمون قداح در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابان بن میمون قداح نامی است که در سند یکی از روایات تفسیر کنز الدقائق به نقل از کتاب کافی به عنوان راوی ذکر شده است[۱]. با این حال، بررسیهای دقیق رجالی نشان میدهد که شخصی با این عنوان و مشخصات اساساً در کتب معتبر رجالی وجود خارجی ندارد.
درباره شخصیت و هویت وی، شواهد قطعی دلالت بر آن دارد که کلمه «بن» ناشی از خطای تصحیف بوده و عبارت صحیح در منبع اصلی، «ابان عن میمون القداح»[۲] است. این ضبط صحیح در منابع دیگری چون شرح اصول کافی[۳]، وسائل الشیعه[۴] و جامع احادیث الشیعه[۵] نیز ثبت شده است. در واقع، مراد از ابان، همان «ابان بن عثمان» است[۶] که از «میمون القداح» نقل حدیث میکند و تفاوتهای موجود در نسخههای بحارالانوار[۷] و تفسیر عیاشی[۸] نیز برخاسته از همین آشفتگی سندی است. در مقابل، شخصیت واقعی یعنی میمون القداح، از راویان شناخته شده و اصحاب امام باقر و امام صادق(ع) شمرده شده[۹] و بزرگانی چون نجاشی به تفصیل وی را معرفی کردهاند[۱۰]
از آنجا که نام ابان بن میمون قداح صرفاً زاییده تصحیف و خطای نوشتاری در انتقال اسناد بوده و چنین فردی در واقعیت تاریخی حضور نداشته است، طبیعتاً تاریخ دقیق وفات وی معلوم نیست و هیچگونه آثار، تألیفات و شاگردانی نیز برای او ثبت نشده است.[۱۱]
جستارهای وابسته
- عبدالله بن میمون قداح (فرزند)
منابع
پانویس
- ↑ مصحف «عن ابان، عن میمون القداح» است؛ ر.ک: الکافی، ج۲، ص۶۳۲، ح۱۹؛ ر.ک: وسائل الشیعه، ج۶، ص۱۷۱، ح۷۶۵۸؛ ر.ک: جامع أحادیث الشیعه، ج۱۵، ص۶۵، ح۱۶۲.
- ↑ تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.
- ↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).
- ↑ رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.
- ↑ رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷.
- ↑ ر.ک: الکافی، ج۱، ص۵۱ (۱۵)، ۲۳۴ (ح۴) و۳۰۶ (ح ۱).
- ↑ ر.ک: بحار الأنوار، ج۱۶، ص۲۵۸، ح۴۲؛ ج۴۶، ص۳۰۲، ح۴۹.
- ↑ تفسیر العیاشی، ج۲، ص۱۱۹، ح۱.
- ↑ رجال الطوسی، ص۳۰۹، ش۴۵۷۵.
- ↑ رجال النجاشی، ص۲۱۳، ش۵۵۷؛ ر.ک: روایت از امام باقر(ع)؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۲۳۳؛ الکافی، ج۲، ص۸۰، ح۷؛ نیز روایت از امام صادق(ع)؛ بصائر الدرجات، ج۱، ص۴۲۱، ح۹؛ التمحیص، ص۶۵، ح۱۵۲.
- ↑ جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۱، ص ۱۵۴-۱۵۶.