←منابع
(←پانویس) |
(←منابع) |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
* بنابراین اگر منظور از نور الهی، ملک یا [[روحالقدس]] باشد، نمیتوان آن را مجرای جداگانهای برای علم امام دانست. بلکه همان القای [[روحالقدس]] است.<ref>ر.ک. [[سید محمد جعفر سبحانی]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص ۱۴۴ ـ ۱۴۶.</ref> به عبارتی دیگر عمود نور امری جدا از امام نیست؛ بلکه ویژگی و توانی در امام است که خداوند آنرا برای احتجاج بر خلقش برای امام فراهم نموده است؛ مانند روایتی که پس از اشاره به وجود منار نور میفرماید: {{عربی|اندازه=155%|"فَبِهَذَا یَحْتَجُ اللَّهُ عَلَی خَلْقِه"}}<ref>کافی، ج ۱، ص ۳۸۷.</ref> [[علامه مجلسی]] ذیل این روایت، ضمیر اشاره منفصل "هذا" را به خود امام برمیگرداند و صحیح هم همین است.<ref>مازندرانی، شرح اصول الکافی، ج ۶، ص ۳۶۰.</ref> با توجه به این جمله، اگر منار یا عمود نور را امری جدا از امام بدانیم، احتجاج الهی به امام صحیح نخواهد بود.<ref>ر.ک. [[محمد تقی شاکر]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، [[امامتپژوهی (نشریه)|فصلنامه امامتپژوهی]]، ش ۶، ص ۱۸۳ ـ ۱۸۴.</ref> علامه مجلسی میگوید:<ref>مجلسی، مرآة العقول، ج ۴، ص ۲۶۸. </ref> "نامیده شدن ملک با عنوان عمود، استعاره است؛ گویی ملک عمودی از نور است که امام در آن نظر میکند. همچنین ممکن است این تشبیه به این دلیل صورت گرفته که اعتماد امام در کشف امور، به ملک است.<ref>ر.ک. [[محمد تقی شاکر]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، [[امامتپژوهی (نشریه)|فصلنامه امامتپژوهی]]، ش ۶، ص ۱۸۳ ـ ۱۸۴.</ref> | * بنابراین اگر منظور از نور الهی، ملک یا [[روحالقدس]] باشد، نمیتوان آن را مجرای جداگانهای برای علم امام دانست. بلکه همان القای [[روحالقدس]] است.<ref>ر.ک. [[سید محمد جعفر سبحانی]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص ۱۴۴ ـ ۱۴۶.</ref> به عبارتی دیگر عمود نور امری جدا از امام نیست؛ بلکه ویژگی و توانی در امام است که خداوند آنرا برای احتجاج بر خلقش برای امام فراهم نموده است؛ مانند روایتی که پس از اشاره به وجود منار نور میفرماید: {{عربی|اندازه=155%|"فَبِهَذَا یَحْتَجُ اللَّهُ عَلَی خَلْقِه"}}<ref>کافی، ج ۱، ص ۳۸۷.</ref> [[علامه مجلسی]] ذیل این روایت، ضمیر اشاره منفصل "هذا" را به خود امام برمیگرداند و صحیح هم همین است.<ref>مازندرانی، شرح اصول الکافی، ج ۶، ص ۳۶۰.</ref> با توجه به این جمله، اگر منار یا عمود نور را امری جدا از امام بدانیم، احتجاج الهی به امام صحیح نخواهد بود.<ref>ر.ک. [[محمد تقی شاکر]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، [[امامتپژوهی (نشریه)|فصلنامه امامتپژوهی]]، ش ۶، ص ۱۸۳ ـ ۱۸۴.</ref> علامه مجلسی میگوید:<ref>مجلسی، مرآة العقول، ج ۴، ص ۲۶۸. </ref> "نامیده شدن ملک با عنوان عمود، استعاره است؛ گویی ملک عمودی از نور است که امام در آن نظر میکند. همچنین ممکن است این تشبیه به این دلیل صورت گرفته که اعتماد امام در کشف امور، به ملک است.<ref>ر.ک. [[محمد تقی شاکر]]، [[منابع علم امام در قرآن (مقاله)|منابع علم امام در قرآن]]، [[امامتپژوهی (نشریه)|فصلنامه امامتپژوهی]]، ش ۶، ص ۱۸۳ ـ ۱۸۴.</ref> | ||
* در مجموع از روایات به دست میآید، این ستون نور، به طور مستقل، مجرای علم نیست؛ بلکه تمثیلی برای مجرای الهامی علم امام{{ع}} است که هرگاه خداوند بخواهد، با آن، امام را آگاه میکند.<ref>ر.ک. [[محمد حسن نادم]]، [[سید ابراهیم افتخاری]]، [[منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد (مقاله)|منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد]]، ص ۶۰.</ref> | * در مجموع از روایات به دست میآید، این ستون نور، به طور مستقل، مجرای علم نیست؛ بلکه تمثیلی برای مجرای الهامی علم امام{{ع}} است که هرگاه خداوند بخواهد، با آن، امام را آگاه میکند.<ref>ر.ک. [[محمد حسن نادم]]، [[سید ابراهیم افتخاری]]، [[منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد (مقاله)|منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد]]، ص ۶۰.</ref> | ||
==پرسشهای وابسته== | |||
* [[رابطه علمالکتاب با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]] | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{ستون-شروع|2}} | {{ستون-شروع|2}} | ||