مقام تسلیم: تفاوت میان نسخه‌ها

از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]]{{عم}} [[مقام]] [[تسلیم]] که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{عربی|اندازه=150%|" وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref> فقط تسلیم ذات مقدّس او هستید</ref> و {{عربی|اندازه=150%|" وَ سَلَّمْتُمْ‏ لَهُ‏ الْقَضَاءَ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} آمده است.

*[[تسلیم]] محض خداوند بودن در همه عرصه‌ها روح دین است که {{عربی|اندازه=150%|" الْإِسْلَامُ‏ هُوَ التَّسْلِيمُ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>نهج البلاغه، قصار ۱۲۵.</ref>. اسلام همان [[تسلیم]] بودن در برابر ذات مقدّس ربوبی است<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۵۹.</ref>.

*{{عربی|اندازه=150%|" وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ یعنی: هم در عرصه فردی هم در عرصه سیاسی و هم عرصه‌های دیگر، آنچه برای شما گل‌های بی‌خار جهان هستی مطرح است، فقط و فقط رضای اوست و بس<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۵۹.</ref>.

*واژه {{عربی|اندازه=150%|"سَلَّمْتُمْ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} ماضی باب تفعیل از مصدر "[[تسلیم]]" به معنای "واگذاردن چیزی به دیگری" است؛ خواه واگذاری متاع باشد: ودیعه را به صاحبش تحویل داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|" سَلَّمَ‏ الْوَدِيعَةَ لِصَاحِبِهَا ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref>. و خواه سپردن زمام اختیار خود به دیگری باشد: اجیر، خود را [[تسلیم]] اجاره‌کننده کرد؛ یعنی اختیار خود را به دست او داد<ref>{{عربی|اندازه=120%|"سَلَّمَ‏ الْأَجِيرُ نَفْسَهُ‏ لِلْمُسْتَأجِرِ مَكَّنَهُ‏ مِنْ‏ نَفْسِهِ‏ حَيْثُ‏ لَا مَانِع‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ مصباح المنیر، ص:۲۸۷.</ref><ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۳.</ref>.

*"در مقابل قضا و قدر تو شکیبا هستم ای پروردگاری که جز تو خدایی نیست! ای فریادرس دادخواهان! که مرا جز تو پروردگاری و معبودی نیست، بر حکم و تقدیر تو صابر و شکیبا هستم ای فریادرس آن‌که فریادرس ندارد! ای همیشه زنده‌ای که پایان ندارد! ای زنده کننده مردگان! ای خدایی که هرکس را با اعمالش می‌سنجی! در میان من و این مردم حکم کن که تو بهترین حکم کنندگانی"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"...صبراً علی قضائک یا ربّ، لا اله سواک یا غیاث المستغیثین، مالی ربّ سواک ولا معبود غیرک، صبراً علی حکمک یا غیاث من لا غیاث له، یا دائماً لا نفاد له، یا محیی الموتی، یا قائما علی کلّ نفس بما کسبت، احکم بینی وبینهم وأنت خیر الحاکمین"؛ موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص:۶۱۵.</ref> آنگاه صورت به خاک گذاشت و گفت:{{عربی|اندازه=150%|" بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ وَ فِي‏ سَبِيلِ‏ اللَّهِ‏ وَ عَلَى‏ مِلَّةِ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۴۱۸.</ref>.