مراتب نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

* بالاترین مرتبه [[نبوت]] در مقام واحدیت و نشئه علمیه حضرت جمعی صورت می گیرد که با ظهور [[اسم اعظم]] "الله" در این مقام تحقق پیدا می کند. توضیح اینکه: [[اسم اعظم]] "الله" دو وجه دارد؛ یکی وجه غیبی و کمون آن است که از این وجه رخ به سوی ذات حق دارد و منزه از ظهور است که {{عربی| {{متن قرآن| لَن تَرَانِي}} }}<ref>سوره اعراف، آیه:۱۴۳.</ref> گویای این وجه است. و وجه دیگر آن، ظهور و تجلی آن در مقام واحدیت است، بنابراین، [[اسم اعظم]] "الله" با وجه غیبی خود، حقایق را از حضرت ذات می گیرد و در مقام واحدیت ظاهر می‌نماید البته ابناء و خبر دادن در هر مرتبه به حسب خودش می‌باشد: واژۀ "[[نبی]]" به [[اسم اعظم]] اطلاق نمی‌شود. [[نبی]] مطلق که با تکلم ذاتی در حضرت واحدیت سخن گفته و حقایق هویت غیبی را در آینه اسماء منعکس نموده، [[اسم اعظم]] "الله" است و معنای "انباء" در این مقام عبارت از اظهار حقایق مستور در هویت غیبی، در مرائی صیقل یافته مستعد اسماء است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص:۴۰.</ref>.

* [[انبیا]] و [[رسولان الهی]] از نظر مرتبه و [[مقام|مقامی]] که نزد خداوند متعال دارند متفاوت می‌باشند. قرآن کریم، این حقیقت را در آیه زیر به صراحت بیان می‌کند: {{عربی| {{متن قرآن| وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا }} }}<ref> بی‌گمان ما برخی از پیامبران را بر برخی (دیگر) برتری بخشیدیم و به داود، زبور دادیم؛ سوره اسراء، آیه:۵۵.</ref> در حقیقت، بعضی از [[انبیا]] را بر بعضی برتری بخشیدیم، و به داوود زبور دادیم. در روایات [[معصومین]]{{عم}} نیز نسبت به مقام والای بعضی از انبیای الهی و برتری [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در میان ایشان، گزارش‌های فراوانی مشاهده می‌شود. [[امام رضا|حضرت رضا]] {{ع}} درباره پنج پیامبر بزرگ الهی، یعنی: [[نوح پیامبر|نوح]]، [[ابراهیم پیامبر|ابراهیم]]، [[موسی پیامبر|موسی]]، [[عیسی پیامبر|عیسی]] و [[پیامبر خاتم|محمد]]، چنین می‌فرمایند: {{عربی|"َ هُمْ أَفْضَلُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ{{عم}}"}} <ref> [[عین اخبار الرضا (کتاب)|عیون اخبار الرضا]]، ج۲، ص۸۰. </ref> ایشان، برترین انبیا و [[رسولان الهی]] می‌باشند. از این پیامبران با نام [[پیامبران اولوالعزم]] یاد شده است و ویژگی ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز، این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلی داشته‌اند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت می‌کرده‌اند تا هنگامی که یکی دیگر از [[پیامبران اولوالعزم]]، مبعوث به رسالت می‌شد و کتاب و شریعت جدیدی می‌آورد<ref> مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقاید </ref>