بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ref> شیخ طوسی' به 'ref>شیخ طوسی') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*محمد بن نصیر | *[[محمد بن نصیر نمیری]]، یکی از رقبای [[محمد بن عثمان]] بود که [[نیابت]] وی را قبول نداشت و خود مدعی [[نیابت]] بود. | ||
*[[شیخ طوسی]]، در اصحاب [[امام جواد]]{{ع}} دو بار از او نام برده و هیچ شرحی درباره او نداده است<ref>[[شیخ طوسی]]، رجال الطوسی، ص ۴۰۵، رقم ۷ و ص ۴۰۷ رقم ۲۳</ref>. و [[علامه حلی]] نیز، دو جا از او نام برده، مینویسد: "محمد بن نصیر نمیری کسی است که [[امام هادی]]{{ع}} او را لعن کرده است". | *[[شیخ طوسی]]، در [[اصحاب]] [[امام جواد]]{{ع}} دو بار از او نام برده و هیچ شرحی درباره او نداده است<ref>[[شیخ طوسی]]، رجال الطوسی، ص ۴۰۵، رقم ۷ و ص ۴۰۷ رقم ۲۳</ref>. و [[علامه حلی]] نیز، دو جا از او نام برده، مینویسد: "[[محمد بن نصیر نمیری]] کسی است که [[امام هادی]]{{ع}} او را [[لعن]] کرده است". | ||
*در جای دیگر مینویسد: [[ابن غضائری]] درباره او گفته است: محمد بن نصیر از نگاه علمی، از فضلای بصره بود و از نظر عقیدتی ضعیف بود. فرقه "نصیریه" را او تأسیس کرده و به او منسوب است<ref>علامه حلی، رجال العلامه، ص ۲۵۴ و ۲۵۷</ref>. | *در جای دیگر مینویسد: [[ابن غضائری]] درباره او گفته است: [[محمد]] بن نصیر از نگاه علمی، از فضلای [[بصره]] بود و از نظر عقیدتی ضعیف بود. [[فرقه]] "نصیریه" را او تأسیس کرده و به او منسوب است<ref>علامه حلی، رجال العلامه، ص ۲۵۴ و ۲۵۷</ref>. | ||
*در رجال کشی نیز شرح حال او مطرح است. به نظر [[مرحوم کشی]] [[امام هادی]]{{ع}} سه نفر را لعن کرده که یکی از آنها محمد بن نصیر نمیری است<ref> کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۰۵</ref>. در جای دیگر از [[عبیدی]] نقل میکند: "[[امام عسکری]]{{ع}}- بدون اینکه من چیزی از او بپرسم- نامهای برایم فرستاد و در آن | *در [[رجال]] کشی نیز شرح حال او مطرح است. به نظر [[مرحوم کشی]] [[امام هادی]]{{ع}} سه نفر را [[لعن]] کرده که یکی از آنها [[محمد بن نصیر نمیری]] است<ref> کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۰۵</ref>. در جای دیگر از [[عبیدی]] [[نقل]] میکند: "[[امام عسکری]]{{ع}}- بدون اینکه من چیزی از او بپرسم- نامهای برایم فرستاد و در آن [[نامه]]، از [[محمد بن نصیر نمیری]] و [[حسن بن محمد بن باباقمی]]، اعلان انزجار کرده، فرمود: "تو و همه دوستداران ما، از آنان دوری جویید و من آنها را [[لعن]] میکنم و [[لعنت خدا]] نیز بر آنها باد! آنان از نام ما سوءاستفاده کرده و [[اموال]] [[مردم]] را میخورند و [[فتنه]] انگیزی میکنند. آنان ما و [[شیعیان]] ما را اذیت کردند. [[خداوند]] سبحانه و تعالی آنها را اذیت کند و آنان را در فتنهای که ایجاد کردهاند، مغلوب و نابود سازد"<ref>کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۰۵</ref>. | ||
*وی عقاید کفرآمیز و الحادی داشت که سعی میکرد آن را در بین عامّه مردم منتشر سازد. [[محمد بن موسی بن حسن بن فرات]] نیز اسباب کار او را فراهم و او را پشتیبانی میکرد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>. ابن فرات از خاندان معروف به نوفرات بود. وی در بغداد و کوفه محدثی معروف بود و به نظر میرسد نخستین فرد از خاندان بنوفرات است که در حکومت عباسی مقامی به دست آورد<ref> جاسم حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص ۱۶۹</ref>. از اینجا نقش حکومت در حمایت و پشتیبانی از خطوط انحرافی روشن میشود. عقاید نمیری در کتاب "الغیبة"، "رجال کشی" و "فرق الشیعه" بیان شده است. | *وی [[عقاید]] [[کفرآمیز]] و [[الحادی]] داشت که سعی میکرد آن را در بین عامّه [[مردم]] منتشر سازد. [[محمد بن موسی بن حسن بن فرات]] نیز اسباب کار او را فراهم و او را پشتیبانی میکرد<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸</ref>. ابن [[فرات]] از [[خاندان]] معروف به نوفرات بود. وی در [[بغداد]] و [[کوفه]] محدثی معروف بود و به نظر میرسد نخستین فرد از [[خاندان]] بنوفرات است که در [[حکومت عباسی]] مقامی به دست آورد<ref> جاسم حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص ۱۶۹</ref>. از اینجا نقش [[حکومت]] در [[حمایت]] و پشتیبانی از خطوط انحرافی روشن میشود. [[عقاید]] نمیری در کتاب "[[الغیبة]]"، "[[رجال]] کشی" و "فرق الشیعه" بیان شده است. | ||
*[[سعد بن عبد اللّه اشعری]] گوید: محمد بن نصیر نمیری مدعی بود [[پیغمبر]] است و [[امام هادی]]{{ع}} او را مبعوث کرده است. عقیده به تناسخ داشت و معتقد به خدایی [[امام هادی]]{{ع}} بود، نزدیکی با محارم را جایز میدانست و ....<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸، ح ۳۷۱؛ کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۰۵؛ نوبختی، فرق الشیعه، ص ۱۰۳</ref>. [[سعد بن عبد اللّه]] گوید: نمیری در آخر عمر بیمار شد و در آن حال مرد. در آن بیماری از وی پرسیدند: جانشین تو کیست؟ او با زبان ضعیف و گرفتهای گفت: | *[[سعد بن عبد اللّه اشعری]] گوید: [[محمد بن نصیر نمیری]] مدعی بود [[پیغمبر]] است و [[امام هادی]]{{ع}} او را [[مبعوث]] کرده است. [[عقیده]] به تناسخ داشت و [[معتقد]] به خدایی [[امام هادی]]{{ع}} بود، نزدیکی با [[محارم]] را جایز میدانست و ....<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۹۸، ح ۳۷۱؛ کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص ۸۰۵؛ نوبختی، فرق الشیعه، ص ۱۰۳</ref>. [[سعد بن عبد اللّه]] گوید: نمیری در آخر [[عمر]] [[بیمار]] شد و در آن حال مرد. در آن بیماری از وی پرسیدند: [[جانشین]] تو کیست؟ او با زبان ضعیف و گرفتهای گفت: [[احمد]]؛ ولی کسی نفهمید [[احمد]] کیست؛ به همین سبب این حرف، موجب انشعاب [[پیروان]] او شد؛ عدهای گفتند: مقصود نمیری، [[احمد]] فرزندش بوده است. جمعی گفتند: [[احمد بن محمد بن موسی بن فرات]] است. و گروهی گفتند: منظور وی [[احمد بن موسی بن فرات]] است. و فرقهای گفتند: منظور وی [[احمد بن ابو الحسین بن بشر بن یزید]] است. این انشعاب باعث پراکندگی اتباع او شد<ref>ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۹، ح ۳۷۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص: ۳۸۵ - ۳۸۶.</ref>. | ||
==محمد بن نصیر نمیری در موعودنامه== | ==محمد بن نصیر نمیری در موعودنامه== | ||
*در دوران [[محمد بن عثمان]]، به دروغ ادعای نیابت کرد. [[ابو العباس بن نوح]] مینویسد: "ابو نصر هبة الله بن محمد به من خبر داد که محمد بن نصیر | *در دوران [[محمد بن عثمان]]، به [[دروغ]] [[ادعای نیابت]] کرد. [[ابو العباس بن نوح]] مینویسد: "ابو نصر هبة [[الله]] بن [[محمد]] به من خبر داد که [[محمد بن نصیر نمیری]]، از [[اصحاب]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود. چون آن حضرت [[وفات]] یافت، مدعی [[منصب]] [[محمد بن عثمان]] شد و گفت: | ||
نایب [[امام زمان]] {{ع}} من هستم، اما خداوند او را رسوا گردانید؛ زیرا الحاد و نادانی وی آشکار گردید. محمد بن عثمان هم او را لعنت کرد و از وی دوری نمود و خود را از او پنهان نگاه داشت. نمیری پس از شریعی به دروغ ادعای نیابت کرد"<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۸.</ref>. | [[نایب]] [[امام زمان]] {{ع}} من هستم، اما [[خداوند]] او را رسوا گردانید؛ زیرا [[الحاد]] و [[نادانی]] وی [[آشکار]] گردید. [[محمد بن عثمان]] هم او را لعنت کرد و از وی دوری نمود و خود را از او [[پنهان]] نگاه داشت. نمیری پس از [[شریعی]] به [[دروغ]] [[ادعای نیابت]] کرد"<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۸.</ref>. | ||
*وی عقاید کفرآمیز و الحادی داشت و سعی مینمود آن را میان عامه مردم منتشر سازد. [[سعد بن عبدالله اشعری]] میگوید: "محمد بن نصیر نمیری مدعی بود که پیغمبر است و [[امام هادی]] {{ع}} او را مبعوث کرده است و عقیده به تناسخ داشت. وی معتقد به خدایی [[امام هادی]] {{ع}} بود. ازدواج با محارم را جایز میدانست و عمل لواط را حلال کرده بود. نمیری این را موجب تواضع و فروتنی مفعول و لذت و کامرانی فاعل میدانست و میگفت: خدا هیچیک از اینها را بر بندگانش حرام نکرده است"<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۸؛ فرق الشیعه، ص ۱۰۳.</ref>. | *وی [[عقاید]] [[کفرآمیز]] و [[الحادی]] داشت و سعی مینمود آن را میان [[عامه]] [[مردم]] منتشر سازد. [[سعد بن عبدالله اشعری]] میگوید: "[[محمد بن نصیر نمیری]] مدعی بود که [[پیغمبر]] است و [[امام هادی]] {{ع}} او را [[مبعوث]] کرده است و [[عقیده]] به تناسخ داشت. وی [[معتقد]] به خدایی [[امام هادی]] {{ع}} بود. [[ازدواج]] با [[محارم]] را جایز میدانست و عمل لواط را [[حلال]] کرده بود. نمیری این را موجب [[تواضع]] و [[فروتنی]] مفعول و [[لذت]] و [[کامرانی]] فاعل میدانست و میگفت: [[خدا]] هیچیک از اینها را بر بندگانش [[حرام]] نکرده است"<ref>غیبة طوسی، ص ۳۹۸؛ فرق الشیعه، ص ۱۰۳.</ref>. | ||
*فرقه "نمیریّه" منسوب به محمد بن نصیر نمیری است. "نمیریّه" فرقهای از قائلین به [[امامت]] [[امام هادی]] {{ع}} در زمان حیات او بودند و بعدا منحرف شدند و قائل به [[نبوت]] محمد بن نصیری نمیری شدند و ادعا کردند که محمد بن نصیر را [[امام هادی]] {{ع}} مبعوث کرده است<ref>فرق الشیعه، ص ۱۰۲.</ref>. چون نمیری جزء شیعیان نبود، ادعاهای وی نه موقعیت محمد بن عثمان را تضعیف کرد و نه هیچیک از پیروانش را به جانب خود کشانید. از اینرو نفوذ وی عمدتا به غلات محدود میشد<ref>آخرین امید، داود الهامی، ص ۱۲۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۲۲.</ref>. | *[[فرقه]] "نمیریّه" منسوب به [[محمد بن نصیر نمیری]] است. "نمیریّه" فرقهای از قائلین به [[امامت]] [[امام هادی]] {{ع}} در زمان حیات او بودند و بعدا [[منحرف]] شدند و قائل به [[نبوت]] [[محمد]] بن نصیری نمیری شدند و ادعا کردند که [[محمد]] بن نصیر را [[امام هادی]] {{ع}} [[مبعوث]] کرده است<ref>فرق الشیعه، ص ۱۰۲.</ref>. چون نمیری جزء [[شیعیان]] نبود، ادعاهای وی نه [[موقعیت]] [[محمد بن عثمان]] را تضعیف کرد و نه هیچیک از پیروانش را به جانب خود کشانید. از اینرو نفوذ وی عمدتا به [[غلات]] محدود میشد<ref>آخرین امید، داود الهامی، ص ۱۲۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۲۲.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
*[[مدعیان دروغین سفارت چه کسانی بودهاند؟ (پرسش)]] | *[[مدعیان دروغین سفارت چه کسانی بودهاند؟ (پرسش)]] | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
[[رده:اتمام لینک داخلی]] | |||