کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[کوفه]]'''از شهرهای مهم و تاریخی [[عراق]]، که پیشتر در قلمرو [[حکومت]] ساسانیان بود و در زمان [[خلیفۀ دوم]] به [[تصرف]] [[مسلمانان]] درآمد و ابتدا نقشۀ [[مسجد]] جامع طرّاحی شد و گسترش شهر بر محور آن انجام گرفت و محلّ استقرار نیروهای رزمنده و قبایل [[عرب]] [[مسلمان]] گشت و [[عظمت]] یافت. <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۱۵.</ref>.

*در [[تاریخ]] [[اسلام]]، [[شاهد]] حوادث بسیار و تحوّلات شگفت بوده است. [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} [[کوفه]] را مقرّ [[خلافت]] خویش قرار داد. و بنا به [[روایات]]، [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} نیز [[پس از ظهور]]، در [[کوفه]] مستقر خواهد شد و [[سپاهیان]] خویش را از آنجا به اطراف اعزام خواهد نمود.<ref>ارشاد، مفید، ج ۲ ص ۳۷۹</ref> از این شهر با نام "[[کوفان]]" هم یاد شده است. [[کوفه]] شهر بافضیلتی است و در [[روایات]] از آن [[ستایش]] شده و [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ آن سرزمین فرموده است: {{عربی|...تربة تحبّنا و نحبّه}}<ref>سفینة البحار، ج ۲ ص ۴۹۹</ref>، خاکی است که دوستدار ماست، ما هم آن را [[دوست]] داریم. [[کوفه]] سرزمین [[شیعیان]] [[اهل بیت]] بوده و چهره‌های درخشانی از این شهر و قبایل اطرافش در راه [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[امام حسین]]{{ع}} و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] جانفشانی کرده‌اند و [[امویان]] پیوسته [[بغض]] و کینۀ [[شیعه]] [[امام علی|علی]]{{ع}} را در این سرزمین در [[دل]] داشته و به سرکوبی آنان پرداختند. قیام‌های متعددی در این شهر به هواداری [[اهل بیت]] و [[مبارزه]] با جبّاران [[اموی]] و [[عباسی]] شکل گرفته است؛ گرچه در [[تاریخ]]، [[مردم کوفه]] به تلوّن و بی‌ثباتی و [[بی‌وفایی]] شهرت یافته‌اند و شعار "ما [[اهل کوفه]] نیستیم، [[علی]] تنها بماند"، ناظر به این سوءپیشینۀ تاریخی است.<ref>در این زمینه ر. ک: «فرهنگ عاشورا»، مدخل کوفیان و کوفه</ref> منابع فراوانی دربارۀ [[تاریخ]]، پیشینه، بزرگان، حوادث، [[فضایل]] و قبایل این شهر وجود دارد که طالبان به آنها مراجعه کنند.<ref>از جمله ر. ک: «فضل الکوفه و مساجدها» مشهدی، «تاریخ الکوفه» براقی، «کوفه از نظر مذهبی» سیّد عباس حسینی، «العتبات المقدسه فی الکوفه» طریحی، «معجم البلدان» حموی، ذیل نام این شهر، «دانشنامۀ امام علی»، ج ۹ مقالۀ کوفه، «سیمای کوفه» گلی زواره‌ای، «فرهنگ عاشورا»، ذیل عنوان کوفه، «کوفه، پیدایش شهر اسلامی»، هشام جعیط، ترجمه ابو الحسن سروقد مقدم، فصلنامۀ «مشکوة» ، شمارۀ ۵۳ مقالۀ «مردم‌شناسی کوفه»</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۱۵.</ref>.

*از ویژگی‌های [[عالمان]] [[کوفه]] دسترسی آن‌ها به اصول چهار صدگانه بود که در ایام حضور [[ائمه]] {{عم}} نگاشته شده بود و اساس [[فقه]] مکتوب [[شیعی]] را تشکیل می‌داد. اکثر اصول چهارصدگانه در دست [[محدثان]] و [[راویان]] کوفی بود و آن‌ها را [[روایت]] می‌کردند. درباره [[علی بن محمد بن زبیر کوفی]] (متوفا ۳۴۸) که بیش از صد سال [[عمر]] کرد گفته شده است که اکثر این اصول را [[روایت]] می‌کرد. همچنین [[ابو علی احمد بن محمد بن عمار]] (متوفا ۳۴۶ ق. ) که از [[مشایخ]] جلیل القدر [[کوفه]] بود، نیز بسیاری از اصول را در دست داشت و [[روایت]] می‌کرد. در شهر [[کوفه]] اندیشه‌های کلامی و عقلی بسیار رایج بود. علمای [[کلام]] و [[متکلمان شیعه]] در [[کوفه]] زیاد بودند و تألیف و نگارش در حوزه [[علوم]] کلامی کم نبود. این امر بیشتر ناشی از وجود فرقه‌های مختلف و حضور اندیشه‌های گوناگون بود که ناخواسته موجب پدید آمدن بحث‌های کلامی و عقلی میان [[اندیشمندان]] می‌شد<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۷۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۵۹۷-۵۹۴.</ref>.