غریم: تفاوت میان نسخه‌ها

*این واژه در کتاب‌‏های لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار<ref>  طریحی، مجمع البحرین، ج ۶، ص ۱۲۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۲، ص ۴۳۶</ref>. در [[روایات]] فراوانی آن را یکی از [[القاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ یاد کرده‏‌اند. بیشتر به نظر می‏‌رسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این [[لقب]] نیز، از روی [[تقیه]] بوده که هرگاه [[شیعیان]] می‏‌خواستند مالی نزد آن حضرت یا [[وکیلان]] ایشان بفرستند، یا [[وصیت]] کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این [[لقب]] را به کار می‏‌بردند.

*[[شیخ مفید]] به این نکته تصریح کرده، می‏‌نویسد: "کلمه [[غریم]]، رمزی بود بین [[شیعه]] که وقتی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ را از روی [[تقیه]] یاد می‌‏کردند، از آن‏ استفاده می‏‌نمودند"<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۵۴</ref>.

*[[محمد بن صالح]] گوید: " وقتی پدرم از [[دنیا]] رفت و امر به من رسید، حواله‌‏هایی نزد پدرم بود که نشان می‏داد، مربوط به [[اموال]] [[غریم]] است"<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۲۱، ح ۱۵</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۱۳ - ۳۱۴.</ref>.