ری: تفاوت میان نسخه‌ها

*شهری است در کنار [[تهران]] کنونی. این [[شهر]] دارای قدمت [[تاریخی]] است. بعد از [[فتح]] [[ایران]] [[شیعیان]] زیادی در آنجا ساکن بودند و از اواخر قرن دوم به بعد علمای زیادی از آن [[شهر]] برخاستند. شخصیت برجسته‌ای که از این [[شهر]] برخاست جناب "[[محمد بن یعقوب کلینی]]" مؤلف کتاب [[شریف]] "[[الکافی]]" است که این کتاب را در عصر [[غیبت صغری]] در طول بیست سال جمع‌آوری کرد.در روایتی دیگر فرمودند: مردی چهار شانه و گندم‌گون از ری [[قیام]] می‌‌کند که [[غلام]] [[بنی‌تمیم]] است. نام او [[شعیب بن صالح]]است<ref>ر.ک: شعیب بن صالح. </ref>. [[روایت]] شده: در [[آخرالزمان]] مردی آشوب‌گر در ری خواهند آمد و دیلمیان برایشان یورش برند و در کنار دروازه [[تهران]] که به سوی کوهستان می‌‌رود، به حدی [[مردم]] به [[قتل]] می‌‌رسند که [[خدا]] می‌داند! در کنار آن دروازه هشت نفر از [[بنی‌هاشم]] ادعای [[خلافت]] می‌‌کند و [[اقامه نماز]] می‌‌کند، مردی بزرگ که اسم او همنام یکی از [[پیامبران]] است، در دربند گرفتار می‌‌شود. او را [[چهل]] روز محاصره می‌‌کنند و سپس او را دستگیر می‌‌کنند و به [[قتل]] می‌‌رسانند، آنگاه [[سفیانی]] به [[حکومت]] می‌‌رسد و بلایی بزرگ بر ساکنان ری می‌‌رسد و [[قحطی]] و گرانی بر آنان مستولی می‌‌شود<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۲۶۵. </ref>.  

*[[امام صادق]]{{ع}} در ضمن [[حدیثی]] فرمود: در ری هشتاد هزار نفر در نیم‌روز سرهایشان از تن جدا می‌‌گردد که هشتاد نفر از آنها از [[اولاد]] فلان قبیله‌اند و همگی [[شایستگی]] [[خلافت]] را نیز دارند و آنها را [[عجم]] خواهد کشت<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۳۱۰ و روضه کافی: ص ۱۹۸.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۳۲۷-۳۲۸.</ref>.