باران‌های پیاپی: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[نزول]] باران فراوان يكى از [[علائم ظهور]] شمرده شده است؛ در واقع در [[سال ظهور]]، باران‌‏هاى پياپى، زمين را آباد و سرسبز مى‏‌كند و وضع [[مردم]]، بهتر مى‏‌شود.<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> زمان بارش این باران در بیستم ماه [[جمادی الاول]] است که این باران تا دهم [[ماه رجب]] ادامه می‌یابد.<ref>ر.ک. [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳؛ [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷</ref> که از زمان منزل گرفتن [[حضرت آدم]] در [[زمین]] بی‌سابقه است.<ref>ر.ک. [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳؛ [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷</ref> باید توجه داشت بارش باران در حالت عادی چیز عجیبی نیست جز اینکه مدت یا [[میزان]] آن بارش [[غریب]] باشد<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳</ref> زیرا، نشانه [[ظهور]] باید از امر مهمی خبر دهد که بنابر [[روایات]] موجود، تأکید بر این باران‌ها به صورت [[اعجازگونه]] آنها است.<ref>ر.ک. [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref>

#از [[امام صادق‌]] {{ع}} [[نقل]] شده فرمودند:<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار ج ۵۲، ص ۳۳۷؛ یزدی حائری،علی بن زین العابدین، الزام الناصب، ج ۲، ص ۱۵۹، تاریخ ما بعد الظهور، ص ۱۳۷: «إِذَا آنَ قِيَامُهُ مُطِرَ اَلنَّاسُ جُمَادَى اَلْآخِرَةَ وَ عَشْرَةَ أَيَّامٍ مِنْ رَجَبٍ مَطَراً لَمْ يَرَ اَلْخَلاَئِقُ مِثْلَهُ»</ref> «وقتی نزدیک [[قیام]] قائم‌ شود در ماه [[جمادی الثانی]] و ده روز از [[رجب]]، بر [[مردم]] بارانی می‌بارد که خلائق همانند آن را ندیده باشند».<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref>

#[[امیر المؤمنین]] {{ع}}‌ فرمودند:<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۶۰ و ۷۷ و ۹۱: «الْعَجَبُ‏ كُلُ‏ الْعَجَبِ‏ بَيْنَ جُمَادَى وَ رَجَبٍ»</ref> «شدیداً از آنچه میان ماه [[جمادی]] و [[رجب]] واقع می‌شود در عجبم».<ref>ر.ک. [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref>

*براساس [[نقل]] بزرگانی همچون [[طبرسی]]<ref>طبرسی، فضل بن الحسن، إعلام الوری بأعلام الهدی، ص ۴۳۲</ref> از [[امام صادق]] {{ع}} که حضرت [[روایت]] قبلی را فرمودند<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> و همچنین [[نقل]] [[شیخ مفید]] که: خبرهایی دربارۀ [[نشانه‌های ظهور]] [[امام مهدی]] {{ع}} به دست ما رسیده است. سپس تعدادی از آنها را آورده تا آنجا که می‌گوید:<ref>مفید، محمد بن محمد، ارشاد، ج ۱، ۳۷۰</ref> "این امر به بیست و چهار [[باران پیاپی]] پایان می‌پذیرد و در نتیجه [[زمین]] پس از مرگش زنده می‌شود و [[برکات]] آن بر همه معلوم می‌گردد".<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> و نیز [[شیخ طوسی]] به [[سند]] خود از [[سعید بن جبیر]] [[نقل]] کرده است:<ref>طوسی، محمد بن الحسن، الغیبة، ص ۲۶۹: «ثمّ يختم ذلك باربع و عشرين مطرة تتصل فتحيى بها الارض و تعرف بركاتها»</ref> "در آن سالی که [[مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] نماید، بیست و چهار باران می‌بارد که آثار و برکاتش دیده خواهد شد".<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref> اين نشانه را گرچه این بزرگان در رديف نشانه‌‏هاى [[ظهور]] آورده‏‌اند، اما: اوّلاً، [[روایات]] [[طبرسی]] و مفید هر دو مرسل هستند و سخنی که [[شیخ طوسی]] از [[سعید بن جبیر]] [[نقل]] کرده، از [[امام]] [[معصوم]] نیست و صلاحیت اثبات تاریخی را ندارد. ثانياً ذيل روايت طبرسى، نشان مى‌‏دهد كه مربوط به برپايى قيامت و زنده شدن مردگان است و در این [[روایات]] [[سخن]] از باران‌های بسیار عظیم و سیل‌آسا نیست. همچنین در این [[روایات]] درباره مکان بارندگی‌ها سخنی به میان نیامده است.<ref>ر.ک. [[سید محمد صدر|صدر، سید محمد]]، [[تاریخ پس از ظهور (کتاب)|تاریخ پس از ظهور]]، ص ۱۲۲، ۱۲۳؛ [[محمد رحمتی شهرضا|رحمتی شهرضا، محمد]]، [[هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (کتاب)|هزار و یک نکته پیرامون امام زمان]]، ص ۴۵۷، ۴۵۸؛ [[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[علائم ظهور (کتاب)|علائم ظهور]]، ص ۵۷، ۵۸؛ [[اسماعیل اسماعیلی|اسماعیلی، اسماعیل]]، [[بررسی نشانه‌های ظهور (مقاله)|بررسی نشانه‌های ظهور]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۰۶ ـ ۳۰۷؛ [[مجتبی السادة|السادة، مجتبی]]، [[شش ماه پایانی (کتاب)|شش ماه پایانی]]، ص ۷۱ ـ ۷۳</ref>