استخاره در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[استخاره]]، در لغت به‌معنای خواستار [[گزینش]] [[بهترین]] از دو امر یا امور، شدن است. یعنی از کسی خواستن که [[بهترین]] را برای خواستار، [[انتخاب]] کند. [[استخاره]] که در [[کتب حدیث]] [[شیعه]] و [[سنی]] به [[حد ]][[تواتر]] از [[معصومین]] رسیده، نوعی [[دعا]] و درخواست است از [[بنده]]، به درگاه [[خداوند]] در مورد تردد در امری که دارای وجوه متعدد باشد و یا تردد در انجام دادن و انجام ندادن امری و او از [[خداوند]] می‌خواهد که آن‌چه به خیر و [[صلاح]] او است در [[دل]] او اندازد و تصمیمش را بدان [[استوار]] دارد و آن را برایش میسر و ممکن سازد. از [[معلی بن خنیس]] [[نقل]] شده که گفت: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم که فرمود: هیچ [[بنده]] مؤمنی از [[خداوند]] خود، [[گزینش]] [[بهترین]] را درخواست نکرد، جز این‌که [[خداوند]] آن‌چه بهتر بود، برایش [[انتخاب]] نمود، هرچند آن، مورد پسند [[بنده]] نباشد. در منابع [[شیعه]] از [[امام صادق]] {{ع}} و آن [[حضرت]] از پدرش [[روایت]] نموده که می‌فرمود: ما [[استخاره]] را آن‌چنان می‌آموختیم که سوره‌های [[قرآن]] را<ref>بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۲۲۴. </ref>.